Na een paar maand mama, papa en dada, kunnen we weer wat meer woordjes in ine's woordenboekje zetten.
- isda? (wat is dat)
- tisdaa! ('t is gedaan) met de bijhorende handjes open :)
- pépé
- tietie (trixie, de poes)
- a-e (arne)
- oejaaaaa (hoera)
- tieta (tiktak)
en dan is er ook nog é-é-é, van lieve intonaties (mag ik dat hebben) naar iets dreigender (alé, ik wil naar daar!!) waar ze met bijhorend vingertje heel wat duidelijk kan maken.
Deze maand is ze ook helemaal zelf beginnen eten met je lepeltje. petatjes en puree lukken goed, en de meeste scheppen belanden ook volledig in je mond. Cornflakes smorgens, dat is al iets meer voor gevorderden, en daarvan belandt dan ook een heel deel onder tafel. en spaghetti, dat is ook nog een beetje oefenen.... Maar het lukt haar al goed! Ook hebben we ontdekt dat als je niet wil eten, het soms gewoon is omdat het lepeltje je niet aanstaat en je liever een vorkje wil....van kieskeurig gesproken!
Ook de eetstoel moest ingewisseld worden. Je witte stoel waarin je vastzat met een riempje, vond je maar niks meer. En als Arne even treuzelde om aan tafel te komen, was jij al op zijn houten stoel geklommen om van zijn bordje te eten. :) Ambras in huis, dus daar moesten we iets aan doen.
En dan werd houten stoel nr 2 werd ineengezet voor mevrouwtje, en zo was iedereen tevreden.
En ook al wordt er al goed gebrabbeld, het grootste tettergat in huis is toch nog altijd Arne! Amai, uitleg dat die kan geven en vragen stellen....en soms staan we ook wel eens met onze mond vol tanden...
-mama, als ik in jouw buik was, hoe was ik er dan uit gekomen?
-euh..in het ziekenhuis hé, Arne
-nee maar, HOE kwam ik uit jouw buik?
-euh, gewoon uit mijn buik hé (zou theoretisch gezien toch kunnen hé, als het nu een keizersnee was....of hoeveel info moet ik hier nu geven....)
-nee mama, uit jouw poep!! (gniffel, gniffel...)
-en wie heeft je dat verteld?
- PAPA!!
(lap....betrapt)
-mama, als jullie klein waren, waar waren wij (ine en ik) dan?
-euh, in de buik van mama hé, nog heel klein
papa mengt zich ook in het gesprek: en ook in...
waarop mama: stop! genoeg hé....(en een dreigende blik die betekent: of ge kunt het zelf verder uitleggen...)
En dan zijn er ook nog de eigen versies van kinderliedjes:
-handjes draaien, PANNENKOEKENVLAAIEN...
-iene miene mutte, tien pond FRIETEN....
Tja, genoeg leven in de brouwerij hier dus...
Nieuwe foto's zie oktober 2012