7 (!) winkels hebben we ervoor gedaan, en ik overdrijf niet! Natuurlijk waren de schoentjes die ons mamake op't oog had, er niet meer in mijn maat.
Al een sjans, volgens onze papa, want die vond die schoentjes maar truttig. En toen begon de miserie....en veel keuze is er al niet in een maatje 20.
Na 3 winkels was er geen tijd meer, en werd de schoenenzoektocht gestaakt.
Tja, uit 'noodzaak' moest ons mamaatje dan maar alleen verder op jacht. :)
En dus trokken we de volgende dagen zelfs tot in Zele om de allermooiste schoentjes voor mij te vinden. En toen vonden we ze eindelijk: leuke, rode, meisjesschoentjes met niet teveel tralala én waar ik makkelijk in kan. Want zoals ons mamake heb ik een hoge wreef, en pas ik niet zomaar overal in.
En als ik dan dacht dat ik het voor mekaar had....die mama van ons, da's geen gemakkelijke zenne. We gingen op "zondagse uitstap" en ik mocht mijn nieuw schoenen zelfs nie aandoen zeg!! Omdat ik nog veel kruip tussendoor, en zo mijn tippen helemaal zou afslijten voor ik ze goed en wel kan dragen....en omdat het beter is om te wachten tot ik steviger stap 'volgens de boekskes'.
Awel mamaatje, voor die mooie schoentjes, doe ik wel een extra inspanning!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten