Mijn eerste nieuwjaarsbrief!

Kiekeboe, kiekeboe
Doe nu maar je oogjes toe
Een kusje hier, een kusje daar
Gelukkig Nieuwjaar!

Zo ging Arne's eerste nieuwjaarsbrief. Heel wat geoefend in de klas, en thuis samen met mama en papa ook nog een paar keer gerepeteerd.  Tot dan het moment van de eerste nieuwjaarsbrief er was en wij verwachtingsvol in de zetel zaten... aarzelend zei Arne het eerste zinnetje, om dan even twijfelend na te denken, en dan volgde er een 'ik heb het toch al gezegd', wat natuurlijk sloeg op al die keren dat we hem samen al geoefend hadden. tja, ongelijk had hij niet natuurlijk, en het verschil tussen 'oefenen' en 'voor echt' daar had hij niet echt oren naar. Dus gefopt door onze eigen voorzienigheid, moesten we ons tevreden stellen met een generale repetitie. Alé, een hele reeks repetities dan, dus we konden er wel mee leven en Arne kreeg zijn langverwachte pakje...een Siets! Een fiets dus, een echte loopfiets, iets waarvan de juf ons al dikwijls gezegd had dat Arne er echt zot van was. Hele dagen kan je er op rond'fietsen' in 't klasje, en nu dus ook thuis.
De rest van de nieuwjaarsbrieven waren eerst twijfelend, maar na een paar had je je podiumvrees overwonnen en verliep alles vlotjes, mét gebaren en al!

Op school doe je het ook nog altijd even goed. Al was het weer een klein beetje wennen na anderhalve week goed ziek zijn. Maar alles was snel weer in orde, en zo ben je al een eerste keer bokes blijven eten als oefening. Want vanaf januari zal dit minstens één dag in de week nodig zijn, nu mama weer aan het werk is.
In de vakantie ging je ook nog een keertje naar de onthaalmoeder, met de zus mee. Zo verliep haar eerste dagje iets vertrouwder, en was het makkelijk voor mama om jullie op één plek op te pikken. Toen mama je dan 's avonds vroeg of je met de kindjes gespeeld had, was het antwoord 'neen, met Ine'. En dat vertelde de onthaalmoeder ook, dat je goed voor je zus zorgde, en graag dicht bij haar in de buurt bleef. Wat een liefde!

Een andere grote liefde, kiki, begon onlangs voor problemen te zorgen. Van bij je geboorte is het al je lievelingsknuffel die overal meegaat en altijd voor troost zorgt, onmisbaar dus. En met 5 exemplaren in huis en een handig truukje, hadden we een roulement ontwikkeld zodat ze regelmatig het wasmachine passeerden en er even 'versleten' uitzagen. Maar telkens als we nu gewisseld hadden, en jij je kiki eens goed knuffelde zei je 'die ruikt niet lekker'.
Een andere proper gewassen kiki halen loste het probleem niet op, dus bedachten we nog een truukje. kiki kreeg een 'poefke' van mama's parfum en zijn geurtje werd weer goedgekeurd!
Op het volgende verlanglijstje dus een flesje parfum....hugo boss for kiki :)

Fotootjes zie album december