dinsdag 11 oktober 2011
School is cool!
Een dikke maand gaat Arne nu al naar school, tijd voor een kleine update dus. De eerste week was het even wennen aan het nieuwe ritme (byebye uitslapen...) en zoeken hoe we nu best het kleine eindje naar school wandelden.
Want hoewel Arne al een flinke stapper is, het is toch net iets te ver of het duurt iets te lang om zelf naar school te stappen. Arne in de buggy en Ine in de draagdoek was de volgende optie, maar niet echt makkelijk en handig in de regen. De fietskar, gewoon gebruikt als buggy, was de ideale oplossing. Alletwee zitten ze nu droog, al is het wel een beetje smal. Maar dat valt dan wel mee voor zo'n kort eindje...
Na een dikke week school, waren er de eerste microben al...buikgriep dus. Arne had het goed zitten en een klein weekje thuisblijven was het verdict.
Maar met een vies siroopje en een paar keer per dag de film van 'grote plop en de bus', was Arne snel weer genezen om naar schooltje te gaan.
Ook ons eerste oudercontact hebben we al gehad! We kregen er de eerste fotootjes te zien van Arne in de klas, en hoe hij het daar deed.
't is ne hele flinke, maar hij babbelt wel veel, zei de juf. En hij kan ook zo schattig dansen! :)
Juist op de speelplaats had hij het nog een beetje moeilijk, met zoveel kindjes vond hij het nogal druk.
En ook mama mocht nog een keertje naar school gaan! De juf nodigde een paar mama's uit die tijd hadden om een spelletje te komen spelen, en dat zagen we wel zitten natuurlijk. We speelden er een spelletje lotto, en dan mochten de mama's ook nog een paar liedjes meezingen.
En op het einde van de maand kwam je met een hele hoop grote papieren naar huis. Er wordt heel wat meer gedaan dan gewoon maar spelen in de klas; schilderen, kleuren, plakken....echte kunstwerken zijn het!
Ook de fotootjes van in de klas konden we op de website van 't school bekijken, zodat we nu al iets beter weten wat Arne allemaal in dat klasje uitsteekt...
fotootjes school Arne en zijn kunstwerken zie album september vanaf 84
woensdag 5 oktober 2011
Ik wil de grootste zijn!
En daar ben je goed naar op weg! Want op 4 maand kunnen we op de teller al 6,180 kg en 64 cm opschrijven. In vergelijking met Arne op die leeftijd is dat ongeveer 200 gr minder, maar wél 2cm groter! Ha, pas maar op, straks is het geen 'kleine' zus meer!
En bijna grote zussen willen natuurlijk méér dan alleen maar liggen. Zo vind je 't geweldig om op onze schoot te kunnen zitten, veel leuker is dat om alles rondom jou te bekijken. En als we dan alles gezien hebben, dan willen we onze beentjes eens strekken en rechtstaan natuurlijk!
Spelen op je speeltapijt is ook niet enkel meer met je beentjes stampen en slaan naar de speeltjes boven je hoofd, maar je neemt alles ook goed vast om het uitgebreid te bekijken en er eens goed mee te rammelen.
Ook je knuffeltje (de 'roze kiki' zoals Arne die noemt) kan je nu goed vastpakken, én zo heb je blijkbaar hetzelfde slaapritueeltje als je broer ontwikkeld. Knuffeltje stevig tegen jouw gezichtje geduwd en dan zachtjes indommelen...
Met toch nog een beetje goed weer heb je er nu ook je eerste fietstocht opzitten. Gemakkelijk geïnstalleerd in je maxi-cosi, en zo in de fietskar, kon je lekker lui genieten van 't zonnetje terwijl de papa het harde werk deed. Blijkbaar kon je er wel mee leven, want we hoorden toch geen protest.
Je bent ook de eerste keer goed ziek geweest. Arne bracht de buikgriep-microbekes mee van school, en zo was jij een paar dagen later ook ziek. Buiten de zeer vermoeiende nachten, waarbij je om de 2u wou drinken, viel het al bij al nog mee. Niet echt een lastige zieke dus. Maar toen we je wat medicamentjes voor de diarree wouden geven in een flesje afgekolfde melk, zag je dat toch niet zo zitten. We dachten dat het gewoon aan de smaak van de medicamentjes lag, maar ontdekten dan een paar dagen later dat je gewoon geen flesjes wou drinken.
Tiens...? je had dat toch al gedaan, maar het was wel al een hele tijd geleden. Lap, weer volop oefenen dus om dat terug aangeleerd te krijgen....wat niet zo simpel blijkt te zijn, want na 2 weken lijken we nog niet echt veel verder te staan. zucht...
En voor nona & pépé's 35ste huwelijksverjaardag, hadden we een speciaal kadootje in petto; een foto-shoot met hun hele gezin, waar jij dé ster wou zijn. Vooral dan als alle aandacht op jou alleen gericht was!
Fotootjes Ine's 4e maand zie album september
En bijna grote zussen willen natuurlijk méér dan alleen maar liggen. Zo vind je 't geweldig om op onze schoot te kunnen zitten, veel leuker is dat om alles rondom jou te bekijken. En als we dan alles gezien hebben, dan willen we onze beentjes eens strekken en rechtstaan natuurlijk!
Spelen op je speeltapijt is ook niet enkel meer met je beentjes stampen en slaan naar de speeltjes boven je hoofd, maar je neemt alles ook goed vast om het uitgebreid te bekijken en er eens goed mee te rammelen.
Ook je knuffeltje (de 'roze kiki' zoals Arne die noemt) kan je nu goed vastpakken, én zo heb je blijkbaar hetzelfde slaapritueeltje als je broer ontwikkeld. Knuffeltje stevig tegen jouw gezichtje geduwd en dan zachtjes indommelen...
Met toch nog een beetje goed weer heb je er nu ook je eerste fietstocht opzitten. Gemakkelijk geïnstalleerd in je maxi-cosi, en zo in de fietskar, kon je lekker lui genieten van 't zonnetje terwijl de papa het harde werk deed. Blijkbaar kon je er wel mee leven, want we hoorden toch geen protest.
Je bent ook de eerste keer goed ziek geweest. Arne bracht de buikgriep-microbekes mee van school, en zo was jij een paar dagen later ook ziek. Buiten de zeer vermoeiende nachten, waarbij je om de 2u wou drinken, viel het al bij al nog mee. Niet echt een lastige zieke dus. Maar toen we je wat medicamentjes voor de diarree wouden geven in een flesje afgekolfde melk, zag je dat toch niet zo zitten. We dachten dat het gewoon aan de smaak van de medicamentjes lag, maar ontdekten dan een paar dagen later dat je gewoon geen flesjes wou drinken.
Tiens...? je had dat toch al gedaan, maar het was wel al een hele tijd geleden. Lap, weer volop oefenen dus om dat terug aangeleerd te krijgen....wat niet zo simpel blijkt te zijn, want na 2 weken lijken we nog niet echt veel verder te staan. zucht...
En voor nona & pépé's 35ste huwelijksverjaardag, hadden we een speciaal kadootje in petto; een foto-shoot met hun hele gezin, waar jij dé ster wou zijn. Vooral dan als alle aandacht op jou alleen gericht was!
Fotootjes Ine's 4e maand zie album september
Abonneren op:
Posts (Atom)
