Oja...we hebben een peuter met een eigen willetje in huis tegenwoordig. Hij weet heel goed wat hij wil (en vooral niet wil!) en zal dat duidelijk laten zien ook. En uitleggen ook...zijn 'tetter' lijkt geen minuut stil te staan en voor alles heeft hij een eigen uitleg. Soms een beetje vermoeiend en geduld oefenen voor mama en papa, maar ook geweldig schattig om zien hoe je je eigen persoontje ontwikkelt mét een apart logica!
Zo wil je eindelijk zelf eten van je petatjes. Je kon het wel al, maar deed het alleen als 't bv een ijsje of een puddinkje was, voor de petatjes liet je je nog lekker makkelijk bedienen. Warm eten is nog altijd niet je favoriet, maar één of andere puree of passetties (spaghetti) gaan er wel goed in. En nu je 't zelf goed kan uitleggen, versta je ook wat een beloning achteraf juist is en dat kan al wel eens helpen...
De bokes zijn voor jou de beste maaltijd van de dag; je kiest zelf wat je erop wil en zegt dan ook hoe mama dat moet doen. bv eerst boter en dàn korreltjes :)
En sapjes en chocomelkje, die kan je zelf uit de kast nemen, het rietje uit het plastiekje halen en erin prikken. mama of papa hoeven dan zeker niét te helpen...
Je kiest ook al heel wat andere dingen. zo had mama nu ook 'crocs' voor jou gekocht om buiten in de tuin te spelen. maar jij vond die veel mooier dan je sloefkes voor binnen en ging ze steevast verwisselen als je je kans zag. 'mooie soekes aandoen' besliste je dan zelf. En ook tussen je kousen heb je je favorietjes, zo zou je nog liever natte bumba-kousen aandoen die net gewassen zijn dan een ander droog paar uit je kast.
Als we 'dada' gaan, ga je altijd eerst je 'ajies kakken' (valies pakken). Je vult dan je koffertje met autootjes die je zelf uitkiest en niet te vergeten kiki en een tut. Dan neem je je schoentjes uit de kast, en ga je op de trap zitten wachten. Sommige probeer je dan zelf ook al aan te doen zodat we enkel nog voor de afwerking moeten zorgen. En als het écht te lang duurt, dan neem je alvast de schoenen van mama ook al klaar... :)
Al dat zelf doen en niet mogen helpen heeft ons al veel geduld doen bewaren, maar we ondervinden er ook de voordelen van; zo vindt mama-met-de-dikke-buik het heel handig dat je vlotjes zelf op en af de trap kan, en ze alleen voor of achter jou hoeft te stappen. Ook op en af je stoel en in de buggy geraak je nu zelf...en dat bespaart toch al heel wat aan de rug!
Fotootjes zie maart en april 2011
