Oud nieuws natuurlijk...maar voor Arne betekent het heel voorlopig heel wat anders dan een klein spruitje om binnenkort samen deugnieterij mee uit te steken.
Zo is ons mamaatje sinds half oktober zoals bij de zwangerschap van Arne moeten stoppen met werken. Alle dagen thuis dus, maar nu met zijn tweetjes!
Want Arne die gaat sinds dan ook niet meer naar de onthaalmoeder, maar profiteert hier volop van de laatste maanden exclusieve aandacht. Eerst was het even wennen aan ons nieuwe leventje, maar nu hebben we ons eigen take-it-easy-ritme wel gevonden. we slapen gezellig uit met ons tweetjes, ontbijten rustig in pyjama, en dan begint ons dagje dat we vullen met spelen, tv-kijken, eens op stap gaan,...en dat vindt Arne allemaal best, zolang hij af en toe de aandacht volledig voor zichzelf heeft, kan hij best ook een tijdje flink alleen spelen terwijl mama de nodige huishoudelijke taken ook nog doet. We genieten dus volop, alletwee!
Wie hij natuuurlijk wel mist zijn nona en pépé, waar hij anders iedere woensdag naartoe ging. Maar die wouden met plezier nog af en toe een dagje voor Arne zorgen terwijl mama dan al de nieuwe kinderkamer in orde brengt. Iedereen tevreden dus!
Arne zelf proberen we een beetje voor te bereiden op de komst van het kleine spruitje, al is dat natuurlijk allemaal een beetje abstract nog voor hem. de begrippen broer en zus kent hij niet, en hij snapt dus ook niet goed waarover we het hebben. Dus vertelden we hem maar dat er een baby in mama's buik zit. Het blijft allemaal maar raar natuurlijk voor hem, want in het begin leek 'baby' gewoon een nieuw woord voor 'dikke buik'. waarop hij dan besloot dat hijzelf en papa 'nog een beebie' hadden. klein misverstandje dus :)
maar het begrip baby is hem ondertussen wel al duidelijk geworden. foto's van zichzelf als babytje en babytjes die hij ziet op tv of in boekjes, benoemt hij als beebie of bebieee. en als we vragen waar de baby is, wijst hij ook mama's buik aan. Maar dat die baby er dan binnenkort ook écht is, dat is nog een beetje te moeilijk denken we....
Maar nog tijd genoeg om hem dat duidelijk te maken, en niet alles draait nu rond ons spruitje natuurlijk.
Zo is er ook Arne die geweldig veel vooruit gaat!
Hij leert nieuwe woordjes aan een sneltempo, en maakt zelf al kleine zinnetjes van meer dan 2 woorden. ook abstracte begrippen zoals donker, licht, leeg, op, genoeg, eerst... en dan.... kent hij goed. Sinds de komst van duplo-blokjes heeft hij ook interesse voor de kleurtjes en 'bjauw' en 'joen' zijn meestal juist. En buiten mama en papa kan hij nu ook heel wat andere personen uit zijn omgeving benoemen. Zichzelf noemt hij 'aaa', maar als wij het voorzeggen klinkt het als 'ajje'
En hij kon al trapklimmen naar boven, maar toen hij steeds probeerde de leuning te grijpen en zo naar boven te stappen, heeft papa een speciale arne-trapleuning geïnstalleerd. Zo kan hij nu flink naar boven én beneden stappen.
In zijn speelhoek vindt hij de auto's nog altijd één van de leukste speeltjes, maar is hij ook meer en meer geïnteresseerd in zijn keukentje. Hij maakt er lekkere petatjes, pizza en frietjes en serveert koffie en coca als een echte ober. Alles perfect gekruid, zoals hij mama en papa heeft zien koken.
En toen wij dachten dat duplo misschien nog nét iets te moeilijk was voor hem, demonstreerde hij bij moeke en vake dat hij er wél al groot genoeg voor was. Zo konden ze nog net op tijd op zijn verlanglijstje voor nieuwjaar en maakt hij er nu grote torens mee of met de hulp van papa 'bju' en 'paki' (brug en parking) voor zijn auto's.
Foto's zie Arne 21e en 22e maand
donderdag 13 januari 2011
maandag 3 januari 2011
Koppig klein spruitje
Het nieuwe jaar nog maar pas begonnen, en we werden vandaag al verwacht voor een nieuwe controle bij de gynaecoloog. 17 weken zijn we nu, en we hadden wel een beetje uitgekeken naar dit bezoekje omdat we vandaag misschien wel meer zouden te weten komen over onze kleine spruit....
Het tv-tje ging weer aan en daar was ons klein spruitje, weer heel rustig een dutje aan het doen in zijn gezellig klein nestje. De gynaecoloog profiteerde van zoveel voorbeeldigheid, en ging meteen ijverig aan het meten. De hoofdomtrek, dijbeen en bovenarmpje werden gemeten en in een tabelletje gezet. Zo kwamen we het gewicht te weten, 195 gr, wat mooi overeen komt met één dagje ouder dan berekend. Qua gewicht zitten we dus al goed op schema. De hersenen en ruggengraat werden bekeken en de hartslag werd nog eens beluisterd, en die ging hevig tegen 150 slagen per minuut.
En dan ging ze op zoek naar wat we wel graag wouden weten...wordt het een jongen of een meisje? Ons spruitje dutte nog steeds rustig voort en trok zich helemaal niks aan van de duwtjes die de gyn gaf, om zo toch maar een beter zicht te proberen krijgen. Maar niks hielp...de beentjes bleven stevig dichtgeknepen en we kwamen dus niks meer te weten.
Nog een dikke 5 weken langer wachten dus want de gyneacoloog dierf geen gokje wagen....maar jullie kunnen je alvast laten gaan hier op onze poll. :)
Hoewel we wel nieuwsgierig waren, is het nog niet echt een probleem. mamaatje heeft de nieuwe kinderkamer die tot nu toe als zolder gebruikt werd, volledig opgeruimd en alles samen met papaatje verhuisd naar de zolder. Vorige week werd er al geschuurd, geplamuurd en met siliconen gespoten dus de kamer staat al schilderklaar. Voorlopig beginnen we dus daar al mee, en dan zien we wel of we binnenkort meer te weten kunnen komen voor de kaartjes en doopsuiker...
En ook voor een meter en peter werd al gezorgd!
We kozen voor ons klein spruitje 2 lieve mensen waarvan we denken dat ze het heel goed gaan doen.
De meter wordt tante Patricia alias tantie, een tante van Bert. En als peter vroegen we Gert, Els' broer. Allebei antwoordden ze enthousiast 'ja', en zo kunnen zij zich dus al beginnen suf piekeren over een altnernatief voor meter, peter, mitje, pitje.....we zijn benieuwd!
nieuwe foto's staan in het album hiernaast
Het tv-tje ging weer aan en daar was ons klein spruitje, weer heel rustig een dutje aan het doen in zijn gezellig klein nestje. De gynaecoloog profiteerde van zoveel voorbeeldigheid, en ging meteen ijverig aan het meten. De hoofdomtrek, dijbeen en bovenarmpje werden gemeten en in een tabelletje gezet. Zo kwamen we het gewicht te weten, 195 gr, wat mooi overeen komt met één dagje ouder dan berekend. Qua gewicht zitten we dus al goed op schema. De hersenen en ruggengraat werden bekeken en de hartslag werd nog eens beluisterd, en die ging hevig tegen 150 slagen per minuut.
En dan ging ze op zoek naar wat we wel graag wouden weten...wordt het een jongen of een meisje? Ons spruitje dutte nog steeds rustig voort en trok zich helemaal niks aan van de duwtjes die de gyn gaf, om zo toch maar een beter zicht te proberen krijgen. Maar niks hielp...de beentjes bleven stevig dichtgeknepen en we kwamen dus niks meer te weten.
Nog een dikke 5 weken langer wachten dus want de gyneacoloog dierf geen gokje wagen....maar jullie kunnen je alvast laten gaan hier op onze poll. :)
Hoewel we wel nieuwsgierig waren, is het nog niet echt een probleem. mamaatje heeft de nieuwe kinderkamer die tot nu toe als zolder gebruikt werd, volledig opgeruimd en alles samen met papaatje verhuisd naar de zolder. Vorige week werd er al geschuurd, geplamuurd en met siliconen gespoten dus de kamer staat al schilderklaar. Voorlopig beginnen we dus daar al mee, en dan zien we wel of we binnenkort meer te weten kunnen komen voor de kaartjes en doopsuiker...
En ook voor een meter en peter werd al gezorgd!
We kozen voor ons klein spruitje 2 lieve mensen waarvan we denken dat ze het heel goed gaan doen.
De meter wordt tante Patricia alias tantie, een tante van Bert. En als peter vroegen we Gert, Els' broer. Allebei antwoordden ze enthousiast 'ja', en zo kunnen zij zich dus al beginnen suf piekeren over een altnernatief voor meter, peter, mitje, pitje.....we zijn benieuwd!
nieuwe foto's staan in het album hiernaast
Abonneren op:
Posts (Atom)
