Een half jaartje!

Of van een klein lief babietje van 3,125 kg en 48 cm naar een flinke meid van 7,540 kg en 66,5 cm die altijd vrolijk is en met alles lacht, maar ook met flink wat pit en een paar koppige trekjes!

Begin deze maand was het allereerst tijd voor de fruitpap. Na de petatjes die een geweldig succes waren/zijn, zagen we dat volledig zitten. maar jij precies iets minder.... je proefde wel een paar hapjes, maar was niet overtuigd van de nieuwe menukaart. Tot de mama na een paar dagen op uitstap een potje meenam, ipv verse fruitpap. en mja, dat vond je niet slecht...
hela!! commentaar op mama's kookkunsten?! de volgende dag dan maar weer een potje, maar het enthousiasme van de vorige dag was ver te zoeken. Gelukkig had ons mama het snel door; geen banaan voor de juffrouw en dan at je met smaak van het nieuwe papje dat je voorgeschoteld werd.

Ons mama startte na bijna 6 maand ook terug met werken, dus schoten nona en pépé weer in actie. 1 dagje in de week worden jullie daar nu in de watten gelegd! En omdat de mama écht wel niet veel meer moet werken dit jaar, en de papa nog wat verlof had, stelden we de onthaalmoeder nog even uit tot na nieuwjaar.

We hadden het vorige maand nog maar trouwens net hier neergeschreven, of het was zover, begin deze maand rolde je van rug naar buik. En het bleef ook niet bij één keer, je bent er echt wel mee weg! Zeer interessant met al het speelgoed romdom jou dat grote broer laat rondslingeren....
Af en toe spartel je zelfs zo hevig met je beentjes zodat je al een beetje voor of achteruit schuift. Ola! krijgen we deze keer dan wél een kruipertje?

Ook zijn we na de herfstvakantie gestart met watergewenning voor jou, en dat was een succes! je bent de kleinste van de groep, maar houdt het daarom niet het droogst. Je zwom zelfs al helemaal zelf onder water! Het lijkt wel alsof je ooit een zwemkampioene was, hevig spartelen en pletsen, zodat je achteraf als een blok in slaap valt...

En de tummytub gebruiken we nog maar af en toe eens, want nu je al redelijk goed kan zitten in je badstoeltje, is't natuurlijk véél plezanter om samen met de broer de badkamer onder water te zetten!

Nieuwe fotootjes zie november 2011 vanaf 70

Slingerdeslang!

........wat ben je lang, en de gouden poort gaat open, kruip maar door, tiereliereloor, tierelierelier en jij blijft hier!
Dat is één van de vele liedjes die je al geleerd hebt op school.
En zingen is blijkbaar iets wat je leuk vindt, want thuis krijgen we dikwijls het hele repertoire te horen van wat er in het klasje gezongen wordt. Meestal bekende liedjes die we makkelijk kunnen herkennen, en voor de andere zijn we juf valerie dankbaar voor de liedjesteksten die ze meegeeft naar huis. :)

Vorige week hadden we ook oudercontact, en kregen we te horen hoe jij het daar doet. De juf wist ons te zeggen dat jij je heel goed voelt in 't klasje, je babbelt de hele dag door, zelfs over wat er op je onderbroek staat... :D
je bent zelfstandig, lief voor de andere kindjes en bent er als de eerste bij als er geschilderd of gedanst wordt. Zelfs al sta je alleen in 't midden van de kring, ben je niet verlegen voor wat danspasjes....showbeest! Maar ze had ook al je koppige kantje ontdekt....en ervaren dat 'nee' echt wel 'nee' is bij jou. Al is ze er toch al in geslaagd om je één fruitsoort meer te laten eten. Naast banaan en appel lust je nu ook peer.....wij kijken alvast uit naar nog meer!
En ook mama zet haar beste beentje voor, want als een echte 'fruitmama' gaat ze nu woensdagmorgend fruit schillen voor in de klasjes.

In je tekeningen zien we nu ook evolutie; kleuren is niet meer met een stift van hier naar daar over het blad krassen, maar je kleurt nu meer gericht. je kleurt de wielen van de auto, een bal, een boom, enz..... en bent hier ook enorm geconcentreerd mee bezig.
Nog iets waar je de laatste tijd meer mee bezig bent, is spelletjes spelen. Lotto, kleine puzzels, memory, het lukt allemaal al redelijk goed en je vindt het heel fijn om zo van mama of papa eventjes aandacht alleen te krijgen.

En ook het 'zwemmen' op zaterdag vind je heel plezant! Samen met mama of papa allerlei oefeningetjes doen in het water, het lijkt wel een goed effect te hebben op je plotse spetter-angst. Want zoals je vroeger heel de badkamer onder water zette, vond je 't ineens niet meer fijn als er water in je ogen kwam.  Terug een beetje meer gaan zwemmen leek ons een goed plan, en zo kwamen we bij deze watergewenning-lesjes terecht. En we merken vooruitgang, want je 'zwom' zelfs al een heel klein stukje onder water!

Fotootjes zie november 2011

De patatjesclub

Jaja, 4 maand was je en dus volgens de boekskes 'tijd voor vast voedsel' ofwel patatjestijd dus. Met niet al te veel enthousiasme - we herinnerden ons nog goed hoe het met Arne ging 2 jaar geleden, en je koppige blijven weigeren van flesjes in gedachten - begonnen we eraan. We haalden de eerste eet-stoel van zolder - want ja, we waren al vergeten dat dat in het begin eigenlijk makkelijker ging in een babysit - en maakten een wortelpapje voor de eerste dag. En ook al was het 1 oktober, we konden er een gezellig terras-etentje van maken. Mama probeerde dapper de eerste schep, en tot onze grote verbazing zette je het niet op een krijsen - zoals het bij een flesje gaat van bij de eerste seconde - maar proefde je onderzoekend aan wat er in je mondje zat. Het binnenslikken was nog een beetje oefenen, maar die eerste keer hield je het een kwartier lang vol voor je er genoeg van had. Iedere dag lukte het iets beter en na een week at je 150 gr én had je geen melk meer nodig achteraf.
Ondertussen ben je al een gevorderde patatjes-eter en kan je al een flinke portie van 225 gr binnenwerken. En voorlopig lust je alles wat we je al voorschotelden, fijn is dat!
Of hoe soms iets gewoon gemakkelijk kan gaan....

Het flesjes-drinken daarentegen, daar hebben we nog niet echt vooruitgang mee gemaakt. Na een week of 3 heb je eens 3 dagen flesjes gedronken, om dan ineens toch weer koppig te weigeren. En vorige week dronk je er ook nog eens één, maar daar blijft het dan ook bij...
Het lijkt erop dat je dan toch de aanhouder zal worden die wint. Maar omdat ons mama binnen 2 weken toch écht wel moet gaan werken, hebben we nog een noodplan achter de hand. Misschien lukt het ons dus wel als we er een melkpapje van maken, zodat je dat kan binnenlepelen.

Verder heb je begin deze maand je voeten ontdekt. Geweldig vind je het om daarmee te spelen. Je gebruikt ze ook om de knopjes van je mobiel te bedienen of een muziekje uit je activity-center te laten klinken :) Of je zwiert ze alletwee opzij, zodat je op je zij rolt. Nog een klein beetje heb je nodig om op je buik te kunnen rollen. Je probeert alleszins al genoeg, want met al dat gemanoeuvreer lig je soms ineens naast je speelmat.
Het liefst van al zit je nu wel ipv te liggen zodat je alles goed rond je kan bekijken. En als je op onze schoot zit, wil je de beentjes ook nog eens strekken en ga je rechtstaan.

Na de buikgriep was het deze maand tijd voor een dikke hoest. gratis en voor niks van de grote broer gekregen, die die meebracht van school. olé!
Arne zat al aan de puffer, en een week later kon de dokter ons vertellen dat jij mocht aerosollen. Voor eventjes wou je dat wel rustig ondergaan, maar na 5 minuutjes was het wel welletjes. Tot de mama ontdekte dat Kaatje op tv voor wat afleiding kan zorgen en je het zo volhoudt tot als het aerosollen gedaan is.
Lang leve Kaatjes tralalaatjes dus!

En om af te sluiten nog even de cijfers voor deze maand! Met 5 maand breng je de weegschaal nu op 7,100 kg en ben je al 65 cm groot.

Fotootjes zie album Oktober 2011

School is cool!

Een dikke maand gaat Arne nu al naar school, tijd voor een kleine update dus. De eerste week was het even wennen aan het nieuwe ritme (byebye uitslapen...) en zoeken hoe we nu best het kleine eindje naar school wandelden.
Want hoewel Arne al een flinke stapper is, het is toch net iets te ver of het duurt iets te lang om zelf naar school te stappen. Arne in de buggy en Ine in de draagdoek was de volgende optie, maar niet echt makkelijk en handig in de regen. De fietskar, gewoon gebruikt als buggy, was de ideale oplossing. Alletwee zitten ze nu droog, al is het wel een beetje smal. Maar dat valt dan wel mee voor zo'n kort eindje...

Na een dikke week school, waren er de eerste microben al...buikgriep dus. Arne had het goed zitten en een klein weekje thuisblijven was het verdict.
Maar met een vies siroopje en een paar keer per dag de film van 'grote plop en de bus', was Arne snel weer genezen om naar schooltje te gaan.

Ook ons eerste oudercontact hebben we al gehad! We kregen er de eerste fotootjes te zien van Arne in de klas, en hoe hij het daar deed.
't is ne hele flinke, maar hij babbelt wel veel, zei de juf. En hij kan ook zo schattig dansen! :)
Juist op de speelplaats had hij het nog een beetje moeilijk, met zoveel kindjes vond hij het nogal druk.

En ook mama mocht nog een keertje naar school gaan! De juf nodigde een paar mama's uit die tijd hadden om een spelletje te komen spelen, en dat zagen we wel zitten natuurlijk. We speelden er een spelletje lotto, en dan mochten de mama's ook nog een paar liedjes meezingen.

En op het einde van de maand kwam je met een hele hoop grote papieren naar huis. Er wordt heel wat meer gedaan dan gewoon maar spelen in de klas; schilderen, kleuren, plakken....echte kunstwerken zijn het!
Ook de fotootjes van in de klas konden we op de website van 't school bekijken, zodat we nu al iets beter weten wat Arne allemaal in dat klasje uitsteekt...

fotootjes school Arne en zijn kunstwerken zie album september vanaf 84

Ik wil de grootste zijn!

En daar ben je goed naar op weg! Want op 4 maand kunnen we op de teller al 6,180 kg en 64 cm opschrijven. In vergelijking met Arne op die leeftijd is dat ongeveer 200 gr minder, maar wél 2cm groter! Ha, pas maar op, straks is het geen 'kleine' zus meer!

En bijna grote zussen willen natuurlijk méér dan alleen maar liggen. Zo vind je 't geweldig om op onze schoot te kunnen zitten, veel leuker is dat om alles rondom jou te bekijken. En als we dan alles gezien hebben, dan willen we onze beentjes eens strekken en rechtstaan natuurlijk!

Spelen op je speeltapijt is ook niet enkel meer met je beentjes stampen en slaan naar de speeltjes boven je hoofd, maar je neemt alles ook goed vast om het uitgebreid te bekijken en er eens goed mee te rammelen.
Ook je knuffeltje (de 'roze kiki' zoals Arne die noemt) kan je nu goed vastpakken, én zo heb je blijkbaar hetzelfde slaapritueeltje als je broer ontwikkeld. Knuffeltje stevig tegen jouw gezichtje geduwd en dan zachtjes indommelen...

Met toch nog een beetje goed weer heb je er nu ook je eerste fietstocht opzitten. Gemakkelijk geïnstalleerd in je maxi-cosi, en zo in de fietskar, kon je lekker lui genieten van 't zonnetje terwijl de papa het harde werk deed. Blijkbaar kon je er wel mee leven, want we hoorden toch geen protest.

Je bent ook de eerste keer goed ziek geweest. Arne bracht de buikgriep-microbekes mee van school, en zo was jij een paar dagen later ook ziek. Buiten de zeer vermoeiende nachten, waarbij je om de 2u wou drinken, viel het al bij al nog mee. Niet echt een lastige zieke dus. Maar toen we je wat medicamentjes voor de diarree wouden geven in een flesje afgekolfde melk, zag je dat toch niet zo zitten. We dachten dat het gewoon aan de smaak van de medicamentjes lag, maar ontdekten dan een paar dagen later dat je gewoon geen flesjes wou drinken.
Tiens...? je had dat toch al gedaan, maar het was wel al een hele tijd geleden. Lap, weer volop oefenen dus om dat terug aangeleerd te krijgen....wat niet zo simpel blijkt te zijn, want na 2 weken lijken we nog niet echt veel verder te staan. zucht...

En voor nona & pépé's 35ste huwelijksverjaardag, hadden we een speciaal kadootje in petto; een foto-shoot met hun hele gezin, waar jij dé ster wou zijn. Vooral dan als alle aandacht op jou alleen gericht was!

Fotootjes Ine's 4e maand zie album september

3 maand!

en hop, weer een maandje erbij! 3 maand staat er nu al op de teller, en dat staat voor 5,450 kg en 59,5 cm. Al meer dan 10 cm gegroeid op die korte tijd, en dat merkten we nu ook aan je kleertjes. Alle 1-maand-tenuekes zijn bijna uit je kast verdwenen, en maken weer plaats voor -een hele hoop- nieuwe kleertjes! ;)

Deze maand heb je ook het buikliggen écht ontdekt. Je kan het nu al wat langer volhouden en vindt het geweldig, zeker als er een spiegel voor jou staat! Je lacht dan heel wat af naar die gekke baby iets verderop, die ook altijd maar lacht....wat een pret! en als grote broer in de speelhoek aan 't spelen is, vind je't ook plezant om hem gewoon een beetje in 't oog te houden.
Op je rug op je speelmat ben je er ook in geslaagd om de speeltjes boven je hoofd vast te grijpen. het vraagt wat concentratie, maar eens je beet hebt, laat je niet snel los.
Naast al dat liggen, wil je ook graag zitten. fijn is dat, zo wat rondkijken en alles goed kunnen zien. En als je kans ziet bij mama of papa op schoot, ga je graag ook eens rechtstaan op je sterke benen. dat is ook wel leuk zeg!

Op de menukaart nog steeds mama-melk, al zorgde dat wel voor wat aanpassingen. Mama had al een paar keer in je pamper wat slijm en bloed ontdekt, en belde naar de dokter. Die mama dan op een melk-vrij dieet zette...aiai, niet simpel voor ons mamaatje die een echte melksmoel is, en de sojamelk toch niet echt kon gewoon worden. Dus dan toch maar testen, wat niet simpel is omdat je nog zo klein bent. De tests waren negatief, maar dat gaf ons geen zekerheid. Ons mama zag de bui al hangen...maar van de dokter mag ze nu toch een beetje melk drinken, tenzij er weer regelmatig bloed in je pamper zit. Ook krijg je druppeltjes zodat je de koemelk beter kan verteren.

Toen we een weekendje naar zee gingen, mocht je een eerste keer mee gaan zwemmen. Gezellig mee in 't warme broebelbad, dat vond je niet slecht!
Je wordt waarschijnlijk een echte waterrat, net als Arne!

Fotootjes Ine's 3e maand zie album augustus

De eerste schooldagjes

25 augustus was Arne 2,5 jaar geworden, dus een weekje later was het zover: de eerste schooldag!
Een week op voorhand was er een kennismakingsuurtje geweest in 't klasje. Je vond het er superplezant en zag het dus wel zitten om naar 't schooltje te gaan. We babbelden die week dikwijls over het schooltje met jou, en je zag het allemaal wel goed zitten, maar je vroeg toch nog voorzichtig of mama en papa ook zouden meegaan...

De 1e september ging papa een beetje later werken, zodat we jou samen een eerste keer konden gaan afzetten. Goed gezind stond je op, en je stond al snel met je boekentas in de gang te popelen om te vertrekken. Je had er zin in dus!
Eens daar aangekomen en je jasje aan de kapstok gehangen, liep je het klasje al binnen om direct met de auto's te beginnen spelen. Mama en papa stonden een beetje rond te kijken, en na een kort babbeltje met de juf besloten we dan maar te vertrekken...maar dat had je dan blijkbaar toch niet echt verwacht. Ineens had je niet zoveel zin meer om te blijven, en kwamen de traantjes toch... dus met nog een dikke zoen en kiki die je kon troosten maakten mama en papa zich snel uit de voeten..... :(

Toen mama je op de middag terug mocht gaan halen, vertelde de juf dat je het nog eventjes moeilijk had in 't begin, maar dat je er daarna volledig doorgekomen was! Maar toch was er een klein probleempje. Je wou graag in de zandbak spelen en wou daarom nog niet naar huis. Maar toen mama je dan beloofde dat je nog wel een ander keertje in de zandbak zou kunnen spelen, wou je toch wel mee met mama bokes gaan eten. Onderweg vertelde je enthousiast over de autootjes waar je mee gespeeld had, en ook de fietsjes waar je op gereden had... :)
Toen we thuiskwamen, toonde je trots het brooddoosje dat je al van de juf gekregen had. en toen mama dat dan in de kast wou zetten, was je niet akkoord. Ah nee, de juf had gezegd dat het om bokes in te eten was, dus wou je er nu je bokes uit eten.... :)
Mama dacht dat je wel moe zou zijn van je eerste schooldagje, maar niets van...geen middagdut!

Vrijdag vertrok je weer goedgezind naar school. Jasje aan de kapstok, en hop....binnen in het klasje waar een klein concertje aan de gang was. Heel wat meer traantjes dan gisteren en de 2 juffen hadden hun handen vol om de kindjes te troosten. Je keek een beetje raar naar de lawaaimakers, liep door naar het tafeltje met steekparels en ging daar op een stoeltje zitten. Een vrolijke 'dag mama, tot straks', en mama kon zonder problemen vertrekken.
Toen ze jou 's middags weer kwam halen zei de juf dat je het héél goed gesteld had! flink gespeeld, en goed geschilderd!
En mama fier op haar grote jongen die het al zo goed deed.... :)
Bij de bokes thuis vertelde je honderuit over schilderen en fruitje dat je gegeten had (tiens...arne...fruit?) en je zei dat je straks terug naar school ging om te schilderen. Mama vond dat je precies toch wel een beetje moe was, en met de deal dat je bij mama ook mocht schilderen wou je toch wel een middagdutje doen.

En zaterdag...was je toch wel een beetje teleurgesteld dat je niet naar 't schooltje kon gaan.
En wij blij dat het allemaal zo snel zo vlotjes gaat. We kunnen al niet wachten tot het eerste oudercontact om jou aan het werk te zien in het klasje!

Nieuwe fotootjes zie september 2011

Oooooooooooh zo sjink zeg!

of 'oh zo flink zeg', een zinnetje dat we de afgelopen weken wel meerdere keren per dag gebruikten. Want het is gelukt, net op tijd ben je zindelijk, zodat je als een grote jongen naar school kan vertrekken.
Mama had het al een paar keer geprobeerd deze zomer, pamper uit en broekje aan. Maar steeds hingen er binnen de korste keren een hele reeks broekjes aan de wasdraad. Dus weer een pamper aan en na 2 weekjes nog eens proberen.
We bleven je tussendoor wel regelmatig op het potje zetten, en toen we dan half augustus nog eens probeerden, lukte het ineens om een halve dag droog te blijven!
De eerste week had je iedere dag nog 1 accidentje, maar daarna hield je het zonder probleem de hele dag droog.
En onze enthousiaste 'oh zo flink zeg', werkte aanstekelijk, want als mama of papa naar 't toilet gingen, ging je steevast ook mee controleren en beloonde je ons met een welgemeende 'oh zo sjink zeg!'En wij blij.... :)

Deze maand zijn ook je 2 laatste melktanden bovenaan doorgekomen. Heel wat tutters zijn ervoor gesneuveld, maar uiteindelijk waren ze er dan toch. Nog 2 stuks onderaan nu, en het melkgebit is compleet!
Aan die laatste tanden zal het anders niet liggen dat je 't zo goed kan uitleggen. Ellenlange zinnen maak je nu al om te onderhandelen en je doel te bereiken. 'ik en jij' gebruik je ook goed en meervouden probeer je zelf te maken.
En je weet perfect met welke zinnetjes je mama of papa over de streep kan trekken. 't is dan ook moeilijk om te weerstaan aan een lieve blik en 'ik hou van jou, mama!'

Ook voor Ine ben je een hele lieve grote broer. Regelmatig mag ze bij jou op schoot zitten en ze krijgt een zoentje en kruisje als je gaat slapen. En als ze weent en mama of papa hebben niet direct tijd, loop jij er naartoe met de woorden 'efkes tutje geven hé, ben direct terug'.... :D
Als je 's morgens nog eens bij in het grote bed kruipt, is het niet langer mama of papa waar je naast wil liggen, maar Ine die alle aandacht krijgt.
Liefst van al zou je wel al willen dat ze nog iets rapper groot wordt, zodat jullie al samen kunnen spelen. Regelmatig stop je haar dan al eens een autootje of een duplo-mannetje toe waar ze dan in haar parkje al een beetje mee kan spelen.
En als Ine dan eens op haar speeltapijt komt spelen, ga je er soms even naast liggen zodat jullie samen toch al een beetje plezier kunnen maken!

Zo zorgzaam als voor jouw kleine zus, ben je nu ook voor kiki. 'Nog een kleine baby', zeg je dan en je draagt hem voorzichtig in je armen de trap af, zoals mama Ine draagt. Kiki mag dan ook in het parkje liggen, krijgt een dekentje en zelfs een nachtzoen.  Aan fantasie geen gebrek en zo zien we je dikwijls bepaalde situaties naspelen.

Een flinke grote peuter dus, en zo ben je morgen toe aan je eerste schooldag...
Vorige week was er al een kennismakingsuurtje in je klasje, en voor we goed en wel binnen waren, was jij al met de autootjes aan 't spelen. Een supergrote auto-mat én een auto-baan, dus het was dik in orde! Je amuseerde je er goed, ging ook eens rondkijken naar de andere hoekjes van het klasje en naar de kindjes, deed er eens pipi op het toiletje, en je was niet akkoord toen we na een uurtje naar huis gingen. Je bent er dus waarschijnlijk wel klaar voor...al gaat het toch een beetje wennen zijn, na bijna een volledig jaar thuis bij mama. Veel succes, grote jongen!

Nieuwe foto's zie augustus 2011

Doopsel Ine

Mama en papa hebben een toverstokje
gekregen van een sprookjesfee
daar toveren we voor ons klein prinsesje
de allermooiste dromen mee.

Geloof in al je mooie dromen
blijf maar dromen, kleine meid
als jij gelooft in wie je bent
worden al je dromen werkelijkheid.

We staan je bij in al jouw dromen
als jij vertrouwt op wat je doet
geef mama en papa elk een handje
dan lopen we je dromen tegemoet.

Zo begon de viering voor jouw doop, een tekstje dat we speciaal voor jou hadden uitgezocht. Meti en peter gert zorgden ook voor een eigen inbreng en zo werd het een mooi, persoonlijk moment dat de diaken heel rustig bracht.
Jij sliep mooi overal door, werd eventjes wakker van het water op je hoofdje, maar toen alles snel weer droog was, vond je't de moeite niet om te protesteren.

Na de kerk hielden we even een tussenstop op de kermis, waar grote broer Arne zich even kon uitleven. Die was ook zo flink geweest, dus dat mocht wel beloond worden.
En meti en peter gert visten samen voor jou ook een leuk knuffeltje bijeen.

Daarna trokken we met z'n allen naar ons thuis, waar we nog gezellig buiten konden aperitieven, om daarna te genieten van een lekkere barbecue en uitgebreid dessertenbuffet!
Een perfect eerste feestje voor jou dus!

En als ze lacht....

Weer een maandje erbij, en weer een maandje ouder dus. 2 maand kunnen we nu al op de teller zetten!

Begin deze maand haalden we je speeltapijt beneden. We maakten wat plaats in de speelhoek en daar heb jij nu dus je eigen hoekje. Die kleurrijke beestje boven je hoofdje trokken direct je aandacht, en je vond deze nieuwe bezigheid wel interessant. Met je sterke beentjes kan je ook al het muziekje zelf laten spelen, of kan je je afzetten waardoor je al volledig in het rond draait en alle kanten van het speeltapijt eens kan bekijken. Je draait ook van je rug op je zij en probeert met je handjes al naar de beestjes te slaan.

Ook voor je babysit ben je nu groot genoeg, dus als we dan buiten zijn, kan je gewoon gezellig mee. Of als mama aan 't koken is, heb je ook graag alles gezien en als we eten zit je gewoon bovenop tafel.

Af en toe heb je ook nog je pak-uurtje, en dus hebben we de draagdoek ook al uitgeprobeerd. Je vond het eerst een beetje raar, maar uiteindelijk wel knus genoeg om een dutje te doen, lekker warm tegen mama.

Op 5,5 weken reageerde je af en toe met een klein lachje op wat we zeiden, en al snel werd dat een vrolijke smile die zo in een reclamespotje zou kunnen!
En het bleef niet alleen bij lachen, af en toe wil je ook je zegje doen, en brabbel je vrolijk tegen wie het horen wil. euuuu, eiiii, haaaa..... :)

In de tuin vonden er ook nog grote werken plaats; met de centjes die mama en papa kregen bij je geboorte, en de kadobon van CM, kochten we een schommel, glijbaan en huisje voor jullie.
Er werd heel wat op gezwoegd om het ineen te zetten, maar je broer Arne heeft het al volop voor je uitgetest: het is dik in orde! We denken dat jullie er nog heel veel plezier aan gaan beleven met z'n tweetjes!

En op het einde van de maand hadden we nog een afspraak bij K&G. Die konden ons vertellen dat je 4,720 kg weegt en 55,5 cm meet. Zo weeg je net 10 gram meer dan je broer toen die 2 maand was.
Je kreeg toen ook je eerste spuitjes; het vieze siroopje in je mond vond je al niks, en toen de dokter er dan nog 2 prikjes in je billetjes bij zette, was die zeker je vriendin niet meer...
Wacht maar tot ik groot ben! ha!

Fotootjes zie Juli 2011

Het viergeslacht gevierd!

Eindelijk een meisje!!!
Dat was wat mémé en nona dachten toen Ine geboren werd, want zo was er -na 30 jaar- weer een viergeslacht in de familie.
En dat moest gevierd worden natuurlijk, dus organiseerde nona een uitgebreide babyborrel om het viergeslacht te vieren. Alles werd uit de kast gehaald, het zonneke was ook van de partij, en dus werd het een pracht van een tuinfeest!
De organisatie was in handen van nona en pépé, er waren heel wat helpers, en het enige dat wij deden was dubbel en dik genieten....waarvoor een dikke merci!

Foto's zie album babyborrel hiernaast

1 maand met 4!

En dat is snel gegaan...en het werd ons al veel gezegd, maar het lijkt inderdaad allemaal nog veel sneller te gaan dan bij grote broer Arne. 
De verhuis naar huis met kleine Ine verliep vlotjes, en ze paste zich heel goed aan. We waren al iets handiger in baby-dingen dan 2 jaar geleden, dus het was al iets minder zoeken voor ons naar het juiste ritme. De combinatie met grote broer Arne, dat was nog wel even gewoon worden voor ons. Het leek in het begin wel alsof het hier altijd een drukke boel ging zijn, de strijk stapelde zich op, en kuisen werd beperkt tot een minimum en een snel tussendoortje....

Maar gelukkig bleek Ine net zoals haar grote broer een rustige baby die tevreden is met haar melk op tijd en stond en dutjes doet terwijl er naast haar een bom (lees: speelhoek) ontploft. En grote broer Arne is misschien wel iets minder rustig dan die baby van toen, hij is nu wel een flinke peuter die wel eventjes alleen kan spelen en heel lief is voor Ine.....en zo vonden we dus ons evenwicht terug!
Overdag probeerden we een aantal leuke dingen te doen voor Arne, en als die 's avonds gaan slapen was, kreeg jij volledige aandacht tijdens je pak-uurtje. Of we splitsten ons op in een vrouwen- en mannenteam, om jullie wat exclusieve aandacht te geven, en mama iets meer rust... ;)

Kind & Gezin kwam ook op huisbezoek de eerste weken. De gehoortest werd afgenomen, en die was perfect in orde!
Op de weegschaal leek Ine precies niet zo goed bij te komen, dus werd dat iets meer opgevolgd. Mama moest een flesje melk afkolven om te zien of ze wel genoeg binnenkreeg, en voorraad was er genoeg, alleen dronk Ine iets minder dan het moest 'volgens de boekskes'. maar genoeg is genoeg, en we kunnen het er niet instampen hé.
Na nog een weekje werden we dan bij de dokter van K&G verwacht, en daar bleek alles perfect in orde! Ine was al beter bijgekomen en deed alles wat verwacht werd van een baby van 2 weken, zelfs voor een baby van 4 weken!
We hoefden ons geen zorgen te maken dus!
Op 1 juli woog je 3,640 kg, dus al een goeie halve kilo bijgekomen de eerste maand. En op de controle bij K&G een week later, stond er zelfs 3,990 kg op de weegschaal! we speelden toen wel een beetje vals, want toen we daarna bij de dokter binnen waren, en die je pamper opendeed om lies en heup te controleren, liet je alle opgespaarde grammetjes van de voorbije nacht ineens los....ha! die hebben we letterlijk een 'poepie laten ruiken' :D .... die zullen nu ook wel 2 keer nadenken voor ze nog eens commentaar op het gewicht van een vrouw geven... ;)

Zelf 's nachts doet ze het al goed. Ine drinkt een laatste keer rond 23u, en slaapt dan het eerste stuk van de nacht meestal 6u door, om dan een kwartiertje te drinken en weer naar dromenland te vertrekken voor een volgende 3 à 4uur. Geen klagen dus!

Toen eind juni onze papa terug ging werken na 3,5 weken verlof, was het even wennen voor Arne en afkicken van die exclusieve aandacht van papa. Ook voor mama was het eventjes terug organiseren, maar al snel vonden we onze draai met zijn drietjes. Ieder zijn aandacht op tijd en stond, en zo is iedereen tevreden....en Arne zorgt er wel voor dat mamaatje alert blijft....want als ze eventjes druk bezig is met kleine zus, ziet hij dé ideale kans om wat deugnieterij uit te steken!

Fotootjes van onze eerste maand met 4 staan hiernaast in het album juni

Ine kon niet meer wachten...

Woensdag 1 juni
01u, mamaatje gaat nog maar eens over en weer naar 't toilet. pfff...wat zal ze blij zijn als dat klein spruitje niet meer op haar blaas kan springen...nog een 2 weekjes volhouden. En ineens is ze klaarwakker!...is dat daar 'de slijmprop' in 't toilet?? mja...misschien wel, maar dan nog, wat hadden we daar nu weer over gelezen, dat het dan even goed nog een paar dagen kon duren.... dus toch maar weer in bed kruipen. of toch even snel het wasmachine in gang zetten...je weet maar nooit, dan kan die straks tenminste nog aan het wasrek.
2u30, weer wakker nu met 'krampen'. Zouden dat nu al weeën zijn? misschien wel voorweeën, die hebben we deze keer nog niet gehad eigenlijk. en 't zijn ook nog 11 dagen...en arne was ook overtijd. jaja, voorweeën waarschijnlijk. even afwachten dan maar...
3u, 't gaat niet over, maar voorweeën kunnen ook wel eventjes blijven duren hé. dan maar wat rondlopen. er waren nog last-minute-to-do-lijstjes beneden, misschien daar al aan beginnen? papaatje laten we nog even slapen, die moet straks nog gaan werken...of misschien wel niet?
Alle foto's van de kodak gehaald, batterij opladen, de kommetjes voor doopsuiker en glazen worden ingepakt in een doos. Ondertussen is de was ook klaar, dus die kan al aan het rek.
4u, Arne wordt wakker met een gil, waarschijnlijk een slechte droom. en papaatje heeft het ook gehoord. Arne wil mee in het grote bed bij papa, en mamaatje beslist even later om in bad te gaan om te zien of die voorweeën over gaan... na een kwartiertje staat papa weer in de badkamer en wil hij weten hoe het gaat. Mamaatje zegt dat ze denkt dat het niet overgaat en niet veel later staat supporter nr 2 ook naast het bad....zich niet bewust van het vroege uur en redelijk goed wakker voor dat tijdstip. :)
Mamaatje wordt niet zo goed van 't warme water en besluit er maar uit te komen. Arne proberen we nog na een flesje melk terug in bed te krijgen, maar die is ondertussen al té wakker en ook een beetje onder de indruk van 'mama's buikpijn'
5u, mamaatje besluit dat ze straks dan toch maar naar 't ziekenhuis gaan om te zien of het echt begonnen is. Ze steekt de laatste dingen in de valies en maakt een zak voor Arne klaar die straks naar de oppas-van-dienst gaat. En ze besluit nog maar even te wachten voor ze iemand uit bed zet... stel dat ze ons in 't ziekenhuis terug naar huis sturen als er nog niet veel vordering is. Papaatje vraagt zich af of het precies al niet redelijk pijnlijk wordt, en probeert te timen hoe snel die weeën nu komen....moeten we toch al niet iemand bellen?
6u, we bellen onze eerste optie waar Arne terecht kan en direct prijs! Nona en pépé zijn net uit bed en komen zo snel mogelijk langs om Arne op te pikken.
6u45, Arne's taxi komt hem oppikken, en papaatje laadt de auto in en we vertrekken naar het ziekenhuis.
7u, aangekomen in het ziekenhuis wordt mamaatje in de arbeidskamer geïnstalleerd en aan de monitor gekoppeld. Een dik half uur en een hele vragenlijst later komt de vroedvrouw ons mama onderzoeken....mamaatje hoopt dat het toch al wat gevorderd is. Een dikke 6,5...bijna 7 cm is het verdict. Wow!....dat is wel al wat. De vroedvrouw heeft het over de weeën die toch wel al snel achtereen komen en met zo'n weeënstorm, zou mamaatje wel eens snel kunnen bevallen....als haar water breekt.
Een beetje overdonderd en toch wel geschrokken kunnen we nog net de vroedvrouw tegenhouden die de verlostafel al wil gaan klaarzetten, om naar een spuitje voor de pijn te vragen.
De vroedvrouw vraagt of mamaatje wel zeker is, want ze doet het wel goed, en er is nog maar 1 centimetertje tijd meer om die spuit te geven, en de anesthesist begint pas om 8u, dus misschien heeft ze er zelf niets meer aan. ....
Na 3 keer vragen en vanalle andere opties die de vroedvrouw aanbiedt zoals een zitbal of het broebelbad, blijft mamaatje bij haar besluit: graag verdoving!
iets na 8u, heeft de vroedvrouw dan toch de anesthesiste kunnen onderscheppen op weg naar 't operatiekwartier. hiep hiep hoera voor de vroedvrouw...nu is mamaatje er toch iets geruster in!
Alles wordt klaargemaakt, mamaatje krijgt een dikke spuit en een half uurtje later voelt alles al veel beter en kan ze alles weer aan. De vroedvrouw komt nog eens onderzoeken, en we zitten op 7 cm. niet veel vooruitgang meer....op de monitor lijken de weeën ook te verzwakken. De vroedvrouw denkt dat het stilgevallen is, maar wil nog eventjes afwachten, 't komt mss wel terug zelf op gang.....mamaatje die vindt alles best ok...goed spul toch, die verdoving... :D
9u30 komt de gyn ook even langs, en die stelt dan ook vast dat er geen vooruitgang meer is, dus de vliezen worden gebroken. Weer eventjes afwachten of dit alles weer op gang brengt....
Ondertussen plakken we alvast postzegels op de enveloppes....mamaatje gewoon stilzitten en wachten?...neenee, dat gaat niet :)
iets voor 10, volgende onderzoek, nog altijd geen actie daarbinnen. dan maar een baxter die alles op gang moet brengen.
na een vijftal minuutjes krijgt mamaatje kramp in haar bovenbenen. de vroedvrouw komt nog een blaassonde steken en tegen dat ze daarmee klaar is, is mamaatje weer volop aan 't puffen. die krampen werden al snel pijnlijke weeën....
De vroedvrouw vindt het maar raar dat mamaatje er zoveel last van heeft, en die weeën elkaar zo snel opvolgen. Dan nog maar eens onderzoeken....en ola!! volledige ontsluiting! dat ging ineens snel....straf spul, zo'n baxter.
10u15, we verhuizen naar de verloskamer, en de gyn wordt gebeld.
in de verloskamer mag mamaatje eindelijk de pijn wegduwen, en ze geeft alles wat ze kan...na 2 weeën steekt de gyn even haar hoofd binnen om te checken of ze nog van kledij kan wisselen.
10u25 Ze heeft de deur nog maar terug toegetrokken of daar is de volgende wee al....en ook INE! tja...daar konden we niet meer op wachten... :)

Na een uitgebreide kennismaking op mamaatjes buik, en papaatje die de navelstreng doorknipte, wordt onze dochter meegenomen voor de eerste keuring. Volgens de vroedvrouwen ben je 'een flinke', maar wij vinden je precies even klein zoals Arne...en we zaten er niet ver naast; 3,125 kg (25 gr meer) en 48 cm (1 cm minder)
En voor de rest is ook alles in orde, dus mag je snel weer lekker warm bij mama, en worden we even later naar de kamer gebracht. Daar worden we alletwee wat opgefrist en doet papaatje je eerste kleertjes aan. Je mag dan een eerste keer drinken bij mama, en doet dat alsof je nooit anders gedaan hebt. niks moeilijk aan....en je drinkt vlotjes een eerste keer langs beide kanten.
We kunnen nog even genieten met z'n drietjes voor we de kaartjes in orde brengen en het bezoekuur begint....

In de namiddag komt eerst je grote broer Arne op bezoek. Hij heeft voor jou een lieve knuffel mee, die je hopelijk evenveel troost zal geven als zijn 'kiki'. Arne is wel onder de indruk van zijn klein zusje, je krijgt al zoentjes en mag zelfs eens bij hem op schoot zitten. Dat komt wel goed dus... :)
Ook nona en pépé, peter gert, nichtje Elke, je meti, nonkel rudi en nichtje lynn komen op bezoek.
en dat was al druk genoeg voor een eerste dag....na al dat bezoek vertrekken papaatje en Arne naar huis, en die vindt het maar raar dat mama niet meegaat maar in het ziekenhuis blijft.
Laat die mannen maar even hun plan trekken thuis, wij vrouwen maken het hier wel gezellig ondereen dan... ;)
's Nachts moet je nog om de 4u drinken, zodat de borstvoeding goed op gang komt. In de vroege morgend lukt het niet zo goed meer om in je bedje te slapen, maar lekker warm dicht bij mama in bed kan je nog wel een dutje doen.

Donderdag 2 juni
's morgens komt de vroedvrouw je eerste badje geven, en dat vind je wel fijn. Mama assisteert een beetje en kijkt nog eens goed hoe dat nu weer moet met je de verzorging voor je naveltje. Ook de kinderarts komt een volledige check-up doen en zegt ons dat alles dik in orde is!
Tegen 10u zijn papaatje en Arne weer van de partij. Je bent net melk aan het drinken bij mama als de mannen binnenkomen, en grote broer Arne vraagt zich al direct af waar beebie nu is. Je ziet, die grote broer van jou, die houdt wel een oogje in 't zeil!
Gezellig wel, rustig met ons 4-tjes een beetje wennen aan elkaar. We liggen een beetje in 't grote bed met ons drietjes (sorry papaatje dat je er niet meer bij kon), grote broer Arne test het babybedje eens uit, we kijken een beetje Musti.... zo gaat de tijd rap vooruit en is het weer bezoekuur.
Vandaag zijn moeke, vake, bomma en bompa er als eersten bij....net op tijd om te helpen verhuizen, want we kunnen naar een grotere kamer nu. oef zeg, toch iets comfortabeler, zo'n ruimere kamer! Nadat we geïnstalleerd zijn, volgt er nog bezoek. Ze wisselen elkaar mooi af zodat het niet té druk wordt, en we een gezellig babbeltje kunnen doen met iedereen.
's Avonds kan papa iets langer blijven, want nichtje Elke is bij Arne thuis gebleven.

Vrijdag 3 juni
Vandaag geeft mama je badje, met assistentie van de vroedvrouw die hielp bij de geboorte van je grote broer. Leuk om haar nog eens te zien!
Je geniet weer volop van het warme water, blijkbaar word je een echte waterrat zoals je grote broer!
Grote broer Arne komt in de voormiddag op bezoek, gaat tegen de middag naar nona en pépé, en in de late namiddag komt moeke naar ons. Ze blijft tot zondag zodat papa langer bij ons kan blijven.
Het was een warme, dorstige dag vandaag, en dat heeft mamaatje dan ook geweten tegen 's avonds. Om de 2u wou je drinken, en je dreef dan ook de melkproductie serieus op.
Maar, een pluspunt....vanaf nu geen wekker meer snachts waarbij een slaperige mamaatje een nog meer slaperige Ine bijna niet wakker krijgt en moet forceren om te drinken.
We mogen het op ons eigen ritme doen! En ook al was 't een warme nacht....wij hebben wel goed geslapen!

Zaterdag 4 juni
Papaatje is al vroeg op post vandaag, zodat hij bij jouw badje kan assisteren. Mamaatje wast je, en papaatje laat je zwemmen in 't warme water. Daarna neemt hij over en doet je kleertjes aan. wat een teamwork! Ook op de weegschaal goed nieuws, want je bent niet meer afgevallen, integendeel; 85 gr erbij! goei spul, die melk van ons mama!
In de late voormiddag krijg je je 'hielprik', en na de middag krijgen we de resultaten al, alles in orde, dus we mogen morgen naar huis.
Ook vandaag verloopt het bezoekuur vrij rustig, en de laatste avond brengen we gezellig door met ons drietjes.

Zondag 5 juni
De papa is smorgensvroeg weer op post, deze keer om zelf je badje te geven. Op de weegschaal staat er vandaag 3.130 kg, dus net iets boven je geboortegewicht. Vandaag mogen we naar huis, dus mama kiest een extra mooi tenueke uit, en dat wordt je eerste kleedje....het zal het laatste nog niet zijn! :)
Daarna komt de gynaecoloog nog een laatste keer checken, en beginnen we al met opruimen. Kort na de middag laden we de auto in en gaan we naar huis...met ons 4!

fotootjes van ons verblijf op de materniteit, zie hiernaast in het album 'INE'

INE !!!

De meerderheid had gelijk, Arne heeft een zusje!
Ons klein spruitje is er en vanaf nu mag iedereen weten dat ze Ine heet.
Ze verraste ons 11 dagen vroeger, maar na een vlotte bevalling liet ze op 1 juni om 10u25 haar eerste kreetjes horen en stelt ze het goed met haar 3,125 kg en 48 cm.

Fotootjes zie hiernaast!

We zijn er klaar voor!

Of toch zo goed als...nog een paar kleine dingen moeten er gedaan worden. Maar met de lijstjes die daarvoor klaarliggen, kunnen die evengoed nog last-minute in orde gebracht worden, als de planning iets vervroegd zou worden... ;)

Maar alles onder controle dus, en dat zei de gynaecoloog ook toen mama maandag langsging. 37 weken ver waren we toen, en alles was mooi op schema.
Ons spruitje werd weer langs alle kanten gemeten, en dat gaf op de weegschaal 3,180 kg.... oeps, betrapt...dacht mamaatje, misschien toch iets minder ijsjes eten...maar da's mooi op schema volgens de gynaecoloog. Toch wel al heel wat, dacht mama, met nog 3 weken te gaan. Maar toen we even vergeleken met Arne, werd die op 38w ook al 3,200 kg geschat en op 41w geboren met maar 3,100 kg. Dus misschien wordt ons spruitje iets zwaarder dan de grote broer, en zit 'de weegschaal' er nu een beetje over.
Mama werd ook nog gewogen, en met maar 1 kg erbij waarvan al 800 gr spruitje, kunnen we best nog wel wat ijsjes eten de komende weken, geen probleem! ;)
Ze kon ons ook nog vertellen dat je weer wat verder ingedaald was en nog altijd goed zat met je hoofdje naar beneden. En nog altijd geen ontsluiting, dus je zit nog wel eventjes goed daarbinnen.

En wij hebben niet stilgezeten ondertussen; de doopsuiker is nu echt helemaal tot de laatste details afgewerkt en staat vertrekkens-klaar :)
Ook hebben we je kleerkast ineen gestoken. Het werd dezelfde kast als bij Arne, al hadden we nu wel een moeilijkheidsgraad hoger om ze ineen te steken. Een extra assistent erbij die zorgde voor het verdwijnen van vijsjes, of die in een half afgewerkte kast een perfecte garage zag voor zijn fiets of kruiwagen...het werd er niet simpeler op zo. Maar ze staat ineen, en zo kon mamaatje ein-de-lijk de kleertjes in de kast sorteren en de valies klaarzetten.
Want dat werd misschien toch wel al eens tijd....
Ook de speelhoek werd eens grondig opgeruimd, heel wat speelgoed naar boven gebracht en alles een beetje herschikt, zodat we weer plaats hadden in de living voor het park! Je ziet, wij zijn zo goed als klaar en dan is het alleen maar wachten tot jij er klaar voor bent!

Nieuwe fotootjes zie album 'ons klein spruitje'

Het gjoooooooooooooooote bed!

Ajne is gjote jongen, ajne in gjote bed sjapen, kjein bedje vooj beebie!
Met die woorden ongeveer wouden we Arne overtuigen om in een groot bed te slapen en zijn kleine bedje af te staan aan beebietje. Maar er viel niet veel te overtuigen, Arne was direct akkoord om die deal te sluiten!
Vorige week woensdag haalden we het grote bed van zolder, en zetten het voorlopig op de beebiekamer, zodat Arne al een beetje kon wennen aan het idee.
Samen met mama gaf Arne donderdag het bed een goeie poetsbeurt en mocht hij een nieuwe bedovertrek kiezen uit de kast. Het werd Plop, en Arne wou meteen al alles installeren, maar moest nog eventjes wachten want mama wou alles nog eens wassen.
En vrijdag was het dan eindelijk zover! Je nieuwe nachtkastje kreeg een plaats in je kamer en we installeerden het grote bed met de plop-overtrek. We twijfelden nog even of we een matras half onder het bed zouden leggen voor als je uit het bed zou tuimelen, maar toen je dat erg handig vond als extra opstapje om dan zelf in én uit bed te klauteren, vonden we het precies niet meer zo'n goed idee.
Je ging flink slapen en wij wachten met spanning af of we je boven zouden horen rondtrippelen...maar het bleef stil. Toen we dan 's avonds laat nog eens gingen kijken, lag je goed te slapen, maar wel helemaal tegen de rand, dus goed dat die er nog rond is!

Ook hebben we je begin deze maand ingeschreven in je schooltje. Want eind augustus word je 2,5 jaar, dus vanaf 1 september mag je naar het peuterklasje.
Via een inschrijvingsprocedure kregen we een plaats in kleuterschool duizendvoet, 5 minuutjes stappen van ons thuis.
Toen we je gingen inschrijven was de turnles van de 1e kleuterklas net bezig, en  binnen de kortste keren liep jij daar vrolijk tussen rond. Ook de rondleiding in de klasjes vond je heel plezant, en je ging gewoon met de kindjes meespelen.
Hopelijk lukt dat even goed op 1 september dan!

Nieuwe fotootjes zie mei 2011

De laatste maand

Nog een maandje af te tellen....of meer of minder natuurlijk. Want nu het einde in zicht is wordt er druk gespeculeerd over wanneer dat spruitje van zich gaat laten horen. Zelf hebben we er ons al op ingesteld dat we -zoals bij Arne- misschien wel iets meer geduld nog zouden moeten hebben. En hopelijk helpt die gedachte als de laatste loodjes zwaar beginnen wegen.... :)

De gynaecoloog kon ons alleszins niet echt een voorspelling geven op dat gebied. 10 dagen geleden gingen we weer op controle, en alles was mooi op schema. De meetlat werd weer bovengehaald en zo werd het gewicht ongeveer geschat op 2,388 kg. Wat overeenkomt met een dikke buik van 34 weken, dus we zitten mooi op schema. Mama moest nog een potteke inleveren en dat was ook allemaal in orde, en op de weegschaal was er weer 1 kg bij. Met een extra onderzoek kon ze ons nog vertellen dat spruitje al een beetje ingedaald was, zoals dat mag zijn op 34 weken. Ontsluiting was er nog niet, dus alles prima in orde. Iedereen tevreden en vooral mamaatje omdat ze deze keer nog mag rondlopen!

Ondertussen werd er goed doorgewerkt aan de voorbereidingen, zodat we toch niet te veel last-minute werk meer hebben als spruitje wat sneller komt.
De kaartjes zijn nu volledig klaar, en aan de doopsuiker wordt nog flink doorgewerkt deze week, zodat die binnenkort ook helemaal klaar is.
We hebben alleszins een goeie assistent....die ook voor kwaliteitscontrole zorgt!

Nieuwe fotootjes zie album 'ons klein spruitje'

Ajne zejs doen!

Wat evenveel betekent als 'Arne zelf doen' of 'laat me met rust, ik kan het wel alleen!' :)
Oja...we hebben een peuter met een eigen willetje in huis tegenwoordig. Hij weet heel goed wat hij wil (en vooral niet wil!) en zal dat duidelijk laten zien ook. En uitleggen ook...zijn 'tetter' lijkt geen minuut stil te staan en voor alles heeft hij een eigen uitleg. Soms een beetje vermoeiend en geduld oefenen voor mama en papa, maar ook geweldig schattig om zien hoe je je eigen persoontje ontwikkelt mét een apart logica!

Zo wil je eindelijk zelf eten van je petatjes. Je kon het wel al, maar deed het alleen als 't bv een ijsje of een puddinkje was, voor de petatjes liet je je nog lekker makkelijk bedienen. Warm eten is nog altijd niet je favoriet, maar één of andere puree of passetties (spaghetti) gaan er wel goed in. En nu je 't zelf goed kan uitleggen, versta je ook wat een beloning achteraf juist is en dat kan al wel eens helpen...
De bokes zijn voor jou de beste maaltijd van de dag; je kiest zelf wat je erop wil en zegt dan ook hoe mama dat moet doen. bv eerst boter en dàn korreltjes :)
En sapjes en chocomelkje, die kan je zelf uit de kast nemen, het rietje uit het plastiekje halen en erin prikken. mama of papa hoeven dan zeker niét te helpen...

Je kiest ook al heel wat andere dingen. zo had mama nu ook 'crocs' voor jou gekocht om buiten in de tuin te spelen. maar jij vond die veel mooier dan je sloefkes voor binnen en ging ze steevast verwisselen als je je kans zag. 'mooie soekes aandoen' besliste je dan zelf.  En ook tussen je kousen heb je je favorietjes, zo zou je nog liever natte bumba-kousen aandoen die net gewassen zijn dan een ander droog paar uit je kast.

Als we 'dada' gaan, ga je altijd eerst je 'ajies kakken' (valies pakken). Je vult dan je koffertje met autootjes die je zelf uitkiest en niet te vergeten kiki en een tut. Dan neem je je schoentjes uit de kast, en ga je op de trap zitten wachten. Sommige probeer je dan zelf ook al aan te doen zodat we enkel nog voor de afwerking moeten zorgen. En als het écht te lang duurt, dan neem je alvast de schoenen van mama ook al klaar... :)

Al dat zelf doen en niet mogen helpen heeft ons al veel geduld doen bewaren, maar we ondervinden er ook de voordelen van; zo vindt mama-met-de-dikke-buik het heel handig dat je vlotjes zelf op en af de trap kan, en ze alleen voor of achter jou hoeft te stappen. Ook op en af je stoel en in de buggy geraak je nu zelf...en dat bespaart toch al heel wat aan de rug!

Fotootjes zie maart en april 2011

10....9.....8.....

Op 31 weken brachten we weer een bezoekje aan de gynaecoloog. En omdat de controles nu elkaar sneller opvolgen, mocht nona nog eens mee om onze kleine spruit te gaan bekijken.

Mama was een klein beetje ongerust omdat je in 't weekend haar een hele nacht wakker gehouden had met schoppen, stampen...het leek wel een hele verhuis daarbinnen! Dus vreesde ze ervoor dat je misschien anders gaan liggen was, maar gelukkig zat je nog altijd mooi met je hoofdje naar beneden. Oef!
Alles werd weer gemeten; hoofdomtrek, buikomtrek, dijbeen en bovenarmpje en zo kon de gyn ons vertellen dat je nu al 1,754 kg weegt! wow, mama schrok er even van, zoveel erbij....bijna 700 gr! maar we kregen al snel te horen dat dat perfect normaal was en je nog altijd mooi op schema zat.

Mama's bloeddruk en bloeduitslag werd nog gecontroleerd, daar ook alles in orde, en we passeerden ook nog eens langs de weegschaal. één kilo erbij weer, dus met een klein rekensommetje weten we wie er het meest gesnoept heeft ;)

De laatste 10 weken zijn nu ook ingegaan en ondertussen staan er maar al 8 meer op de aftelkalender....het vliegt vooruit....en nog zoveel te doen!

nieuwe foto's zie album 'ons klein spruitje'

1 kg spruitje!

Vorige week waren we weer trouw op post bij de gynaecoloog voor een nieuwe controle. 27 weken ver al, en we waren benieuwd wat ze ons deze keer allemaal kon vertellen.
In de wachtzaal liet ons spruitje al voelen dat het goed wakker was, en dat zagen we dan ook toen het tv-tje aan ging. De gynaecoloog moest zo verschillende keren het schermpje op pauze zetten om toch maar te kunnen meten wat ze wou, want met dat heen-en-weer-gefriemel ging dat natuurlijk niet zo goed :)
Alle belangrijke dingen werden weer gemeten en in een tabelletje gezet, en zo kregen we dan te horen dat ons spruitje nu 1,093 kg woog. Net over de één-kilo-grens dus, wat mooi op schema blijkt te zijn. Niet dun, en niet dik dus.
We hoorden je hartje nog eens hevig kloppen en kregen ook al een klein staaltje van je karaktertje te zien... hoeveel moeite de gyn ook deed om een mooie echo van je gezichtje te maken, het lukte deze keer ook niet goed. En als het dan toch even lukte om een mooi kiekje te maken, dan zat er weer een handje voor je neus of in je mond. Tja, dan maar je voet op de foto, waar we mooi 5 teentjes aan konden tellen.
Ook ging ze nog eens een kijkje nemen tussen de beentjes en kon ze ons overtuigd zeggen dat je een ****** bent.
Mama werd nog even gecheckt op bloeddruk en gewicht, en de dokter was tevreden over de 5 kg die er tot nu toe bij zijn.

Ondertussen zijn we ook je lijstje al gaan leggen, wat een heel pak makkelijker ging dan bij Arne 2 jaar geleden! Geen getwijfel over wat we nu juist nodig hebben, mama had alles vooraf aangekruist in de catalogus en op een klein uurtje was de klus geklaard.

En na de dubbelcheck bij de gynaecoloog, konden we nu ook aan je kaartjes beginnnen. Mama had al een ontwerp bedacht, dus nu werd het startschot gegeven en alle materiaal in huis gehaald. Weer heel wat knip-, plak-, en stempelwerk de komende weken dus!

Nieuwe foto's zie hiernaast in ons album 'klein spruitje'

Arne 2 jaar!

Wat zoveel betekent als een flinke vrolijke peuter die zich van al die verjaardagsdrukte niet teveel aantrok... :)
Vrijdag was het de grote dag, je 2e verjaardag! Papa was ook thuis en stond smorgens al vroeg bij de bakker ....terwijl jij lekker lag uit te slapen tot 9u!
Na een echt verjaardagsontbijt, waarbij je maar niet genoeg kreeg van al die ballonnen hier in de living, was het tijd voor de pakjes. Mama en papa hadden voor jou de trein van duplo in petto met daarbij een brug. Het bleek een schot in de roos, want alles kon niet rap genoeg 'ote doen' (open doen). Papa moest zich haasten om de sporen te leggen en mama moest snel-snel die brug ineen steken, want in tegenstelling tot bij de NMBS had de Arne-trein niet een paar extra minuutjes geduld. Een hele voormiddag werd er met de trein gespeeld, en verschillende trajecten werden er uitgeprobeerd...waarbij niet alleen Arne veel plezier had ;)

's Middags was het tijd voor de verjaardagsmenu, jouw favorietje: spaghetti! En hoewel 2 jaar wel al héél groot is, was je toch nog moe genoeg voor een dutje nadien. Goed uitgerust vertrokken we daarna naar de binnenspeeltuin, waar je je een dikke 2 uur uitgeleefd hebt op de 'djitse' (ritser). Daarna reden we nog snel even door naar 't koopcentrum, waar we dan ook een broodje gingen eten en je nog een paar toertjes maakte op de bus.

Zondag was het dan tijd voor jouw feestje. Om 15u stond iedereen hier voor de deur en was het weer pakjes-tijd. Amai, toch wel weer even druk al die verjaardagszoenen en pakkies die open moesten gedaan worden....maar wel leuk wat er allemaal in zat! Zo kreeg je een driewieler, een politie-auto van duplo, een kassaatje, een pick-nickbank, nog extra treinsporen en 2 kamions en nog heel wat kleertjes! Na al die pakjes schoof iedereen aan tafel voor de verjaardagstaart. Mama en papa hadden 's morgens staan bakken en dus stond er nu een grote fruittaart, kleine cakejes en een chocoladetaart op tafel. 2 kaarsjes stonden er op de taart, maar veel energie had je niet meer om die uit te blazen. Taart eten, dat lukte dan weer wel nog goed. En toen mama niet snel genoeg was om te snijden, begon je dan gewoon maar de aan de hele taart :) Na al die taart was het weer tijd om met al dat leuk nieuw speelgoed te spelen en 's avonds konden we met z'n allen nog eens aanschuiven aan tafel voor lekkere broodjes. Héhé....en 's avonds was je moe maar voldaan na een geslaagd feestje!

2 jaar was niet enkel en alleen feesten, maar ook nog eens op controle bij Kind & Gezin. Daar gaf de weegschaal nu 12,080 kg aan en konden ze vertellen dat je nu 86,5 cm meet. Allemaal in orde voor hen, want je volgt je curves verder mooi. De dokter controleerde of je na stappen nu ook al goed kan lopen, en gaf je een paar houten blokjes zodat ze kon zien of jij al een toren kon maken. Toen je met een enthousiast 'tojen maken' daar direct aan begon, en de blokjes met een hele uitleg bij hun kleur opsomde, vond ze dat je wel al héél goed kon babbelen en een slimmerik was dat je dat allemaal al wist. Toen mama dan nog vertelde over de petatjes die je niet zo lekker vindt als ze in brokjes zijn, zei ze dat we er ons geen zorgen over moesten maken, omdat bokes en andere dingen wel goed lukten. Gewoon een beetje meer tijd geven en dat komt allemaal in orde volgens haar. Ook de overstap naar gewone melk vond je geen probleem, dus alles in orde.

En ook wij merken hier dat je veel vooruit gaat de laatste tijd. Je leert veel nieuwe woordjes bij, en woordjes die je al kende, spreek je beter uit. zo werd kja eerst koja en daarna chokoja en bu spreek je nu uit als bus. Enkel de 'r' en 'l' lijken moeilijk om uit te spreken en worden dan vervangen door een 'j'. geen chinees, maar japanees dus :)
Je kent ondertussen al bijna alle kleurtjes, en de woordjes 'gjote' en 'kjeine' kan je ook juist gebruiken.
Na bumba en hopla heb je nu ook een nieuwe favoriet, musti. De korte verhaaltjes hebben de volle 5 minuten je aandacht en je volgt mooi wat er allemaal gebeurt. En wij vinden het ook niet erg dat we nu eens wat anders kunnen meekijken...

Bij het spelen gebruik je nu ook meer je fijne motoriek. Je kleurt heel wat 'piejtjes' (papiertjes) en kleurboeken vol en met de duplo's wil je nu niet alleen nog torens maken maar ook huisjes. Ook je treinsporen kan je aaneen leggen, en kleine puzzeltjes beginnen ook te lukken.
En zo'n fijne dingen komen niet alleen van pas bij het spelen. zo kan je nu ook ritsen zelf openen. handig om te ontsnappen uit die slaapzak als je geen zin hebt om te slapen, of om zelf een koek uit de verzorgingstas te nemen.... :)

foto's zie Arne 23e en 24e maand en 2 jaar!

Hiep hiep hoera, 2 jaar!

De beebiekamer is klaar!

En deze keer heeft mamaatje er hard aan moeten werken.  In november ergens begon ze eraan, want wegens toch niet in gebruik, was deze kinderkamer tot dan de voorlopige zolder. Handig, want we hoefden niet nog een verdiep omhoog. Er stockeerde zich heel wat rommel de afgelopen 3 jaar, maar mamaatje had wel zin om er in te vliegen en begon moedig op te ruimen. Alles werd zeer ordelijk geklasseerd of gerangeerd naar de vuilbak. Wat er immers al 3 jaar staat zonder naar te kijken, hebben we mss toch niet echt zo nodig...
En zo hadden we een lege kamer eind december, en een geordende zolder (én een hoop gerief dat nog naar het containerpark moest)
Er werd geschuurd, geplamuurd, met silliconen gespoten, en toen was alles schilderklaar.
Midden januari diende onze plafondschilder zich aan (merci peter!!), en toen deed mama weer alleen verder. Ze had toen al een paar weken nagedacht over een ontwerp en vloog erin. Woensdag ging Arne naar nona en pépé, en was het hier schilderdag.
Een aantal weken werd er flink aan doorgewerkt, en nu is onze 2e kinderkamer klaar. Geen gras deze keer, maar iets natter....het resultaat is te bewonderen in ons album 'ons klein spruitje' hiernaast!

En dan volgt nu de verdiende beloning...een kleerkast gaan kopen die dan binnenkort mag gevuld worden met kleertjes die nog moeten geshopt worden!
Waarbij we nog kunnen vertellen dat de eerste buit na één dag al binnen is, het allereerste pakje voor onze kleine spruit ligt al klaar!

Over halfweg!

23 weken zijn er nu al voorbij, nog 17 te gaan, dus we zitten al over de helft nu.  Tijd voor nog eens een nieuwe controle, en vrijdag werden we verwacht bij de gynaecoloog.
Op het schermpje kregen we ons spruitje weer te zien dat deze keer geen siësta hield maar flink aan 't bewegen was...dus nieuwsgierig vroegen we al aan de gyn of ze deze keer iets meer zou kunnen zien.
Er werd weer vanalles gemeten, de hoofdomtrek, buikomtrek, dijbeentje en bovenarmpje. Zo werd het gewicht van onze spruit geschat op 530 gr, en de lengte op bijna 30 cm. Ook kon ze nu wel tussen de beentjes kijken en ons vertellen wat we graag wouden weten. Blij dat we het nu eindelijk weten, houden we dit geheimpje toch nog eventjes voor onszelf! ;)
Ook checkte ze nog even of je nog veilig in je nestje zat en nog niet aan het indalen was, en dat was ook allemaal in orde.
Mama's bloeddruk en gewicht werden nog gemeten, en de bloeduitslag werd goedgekeurd.
Alles dik in orde dus en we kunnen weer 4 weken verder aftellen naar de volgende controle. En ondertussen al een beetje verder nadenken over kaartjes en doopsuiker nu we wat meer informatie hebben zodat we daar binnenkort ook aan kunnen beginnen. Maar eerst nog een beetje verder schilderen aan de nieuwe baby-kamer...

Fotootjes zie hiernaast in 'ons klein spruitje'

Grote broer Arne!

Oud nieuws natuurlijk...maar voor Arne betekent het heel voorlopig heel wat anders dan een klein spruitje om binnenkort samen deugnieterij mee uit te steken.
Zo is ons mamaatje sinds half oktober zoals bij de zwangerschap van Arne moeten stoppen met werken. Alle dagen thuis dus, maar nu met zijn tweetjes!
Want Arne die gaat sinds dan ook niet meer naar de onthaalmoeder, maar profiteert hier volop van de laatste maanden exclusieve aandacht. Eerst was het even wennen aan ons nieuwe leventje, maar nu hebben we ons eigen take-it-easy-ritme wel gevonden. we slapen gezellig uit met ons tweetjes, ontbijten rustig in pyjama, en dan begint ons dagje dat we vullen met spelen, tv-kijken, eens op stap gaan,...en dat vindt Arne allemaal best, zolang hij af en toe de aandacht volledig voor zichzelf heeft, kan hij best ook een tijdje flink alleen spelen terwijl mama de nodige huishoudelijke taken ook nog doet. We genieten dus volop, alletwee!
Wie hij natuuurlijk wel mist zijn nona en pépé, waar hij anders iedere woensdag naartoe ging. Maar die wouden met plezier nog af en toe een dagje voor Arne zorgen terwijl mama dan al de nieuwe kinderkamer in orde brengt. Iedereen tevreden dus!

Arne zelf proberen we een beetje voor te bereiden op de komst van het kleine spruitje, al is dat natuurlijk allemaal een beetje abstract nog voor hem. de begrippen broer en zus kent hij niet, en hij snapt dus ook niet goed waarover we het hebben. Dus vertelden we hem maar dat er een baby in mama's buik zit. Het blijft allemaal maar raar natuurlijk voor hem, want in het begin leek 'baby' gewoon een nieuw woord voor 'dikke buik'. waarop hij dan besloot dat hijzelf en papa 'nog een beebie' hadden. klein misverstandje dus :)
maar het begrip baby is hem ondertussen wel al duidelijk geworden. foto's van zichzelf als babytje en babytjes die hij ziet op tv of in boekjes, benoemt hij als beebie of bebieee. en als we vragen waar de baby is, wijst hij ook mama's buik aan. Maar dat die baby er dan binnenkort ook écht is, dat is nog een beetje te moeilijk denken we....
Maar nog tijd genoeg om hem dat duidelijk te maken, en niet alles draait nu rond ons spruitje natuurlijk.

Zo is er ook Arne die geweldig veel vooruit gaat!
Hij leert nieuwe woordjes aan een sneltempo, en maakt zelf al kleine zinnetjes van meer dan 2 woorden. ook abstracte begrippen zoals donker, licht, leeg, op, genoeg, eerst... en dan.... kent hij goed. Sinds de komst van duplo-blokjes heeft hij ook interesse voor de kleurtjes en 'bjauw' en 'joen' zijn meestal juist. En buiten mama en papa kan hij nu ook heel wat andere personen uit zijn omgeving benoemen. Zichzelf noemt hij 'aaa', maar als wij het voorzeggen klinkt het als 'ajje'

En hij kon al trapklimmen naar boven, maar toen hij steeds probeerde de leuning te grijpen en zo naar boven te stappen, heeft papa een speciale arne-trapleuning geïnstalleerd. Zo kan hij nu flink naar boven én beneden stappen.

In zijn speelhoek vindt hij de auto's nog altijd één van de leukste speeltjes, maar is hij ook meer en meer geïnteresseerd in zijn keukentje. Hij maakt er lekkere petatjes, pizza en frietjes en serveert koffie en coca als een echte ober. Alles perfect gekruid, zoals hij mama en papa heeft zien koken.
En toen wij dachten dat duplo misschien nog nét iets te moeilijk was voor hem, demonstreerde hij bij moeke en vake dat hij er wél al groot genoeg voor was. Zo konden ze nog net op tijd op zijn verlanglijstje voor nieuwjaar en maakt hij er nu grote torens mee of met de hulp van papa 'bju' en 'paki' (brug en parking) voor zijn auto's.

Foto's zie Arne 21e en 22e maand

Koppig klein spruitje

Het nieuwe jaar nog maar pas begonnen, en we werden vandaag al verwacht voor een nieuwe controle bij de gynaecoloog. 17 weken zijn we nu, en we hadden wel een beetje uitgekeken naar dit bezoekje omdat we vandaag misschien wel meer zouden te weten komen over onze kleine spruit....

Het tv-tje ging weer aan en daar was ons klein spruitje, weer heel rustig een dutje aan het doen in zijn gezellig klein nestje. De gynaecoloog profiteerde van zoveel voorbeeldigheid, en ging meteen ijverig aan het meten. De hoofdomtrek, dijbeen en bovenarmpje werden gemeten en in een tabelletje gezet. Zo kwamen we het gewicht te weten, 195 gr, wat mooi overeen komt met één dagje ouder dan berekend. Qua gewicht zitten we dus al goed op schema. De hersenen en ruggengraat werden bekeken en de hartslag werd nog eens beluisterd, en die ging hevig tegen 150 slagen per minuut.
En dan ging ze op zoek naar wat we wel graag wouden weten...wordt het een jongen of een meisje? Ons spruitje dutte nog steeds rustig voort en trok zich helemaal niks aan van de duwtjes die de gyn gaf, om zo toch maar een beter zicht te proberen krijgen. Maar niks hielp...de beentjes bleven stevig dichtgeknepen en we kwamen dus niks meer te weten.
Nog een dikke 5 weken langer wachten dus want de gyneacoloog dierf geen gokje wagen....maar jullie kunnen je alvast laten gaan hier op onze poll. :)

Hoewel we wel nieuwsgierig waren, is het nog niet echt een probleem. mamaatje heeft de nieuwe kinderkamer die tot nu toe als zolder gebruikt werd, volledig opgeruimd en alles samen met papaatje verhuisd naar de zolder. Vorige week werd er al geschuurd, geplamuurd en met siliconen gespoten dus de kamer staat al schilderklaar. Voorlopig beginnen we dus daar al mee, en dan zien we wel of we binnenkort meer te weten kunnen komen voor de kaartjes en doopsuiker...

En ook voor een meter en peter werd al gezorgd!
We kozen voor ons klein spruitje 2 lieve mensen waarvan we denken dat ze het heel goed gaan doen.
De meter wordt tante Patricia alias tantie, een tante van Bert. En als peter vroegen we Gert, Els' broer. Allebei antwoordden ze enthousiast 'ja', en zo kunnen zij zich dus al beginnen suf piekeren over een altnernatief voor meter, peter, mitje, pitje.....we zijn benieuwd!
nieuwe foto's staan in het album hiernaast