tie-tie-tie

weer eventjes geleden, maar in zo'n goed weertje zitten we natuurlijk liever buiten dan binnen hé.
wat hebben we allemaal te vertellen deze keer;

MAMA en PAPA! Arne kon deze woordjes al zeggen, maar ze hadden niet echt betekenis, dus het was nog niet 'echt'.
maar nu dus wel! dus roept hij af en toe mama, en ook papa, en soms ook baba :)

nog nieuwe woordjes die zijn woordenboekje aanvullen:
- tie-tie-tie (tiktiktik) en dan met bijhorend vingertje tegen zijn hoofd. zo is dus iedereen vanaf nu 'getikt' volgens arne.
- boeba (bumba)
- vla (voila)
- edaa (gedaan)

qua stappen ga je er ook nog op vooruit, soms heb je zo een snelheid dat je zelfs al lijkt te lopen en hebben wij al ervaren wat ons al dikwijls werd gezegd; 'binnenkort kunt ge erachter lopen'
het bed van mama en papa daar klim je nu zelf op, en je schuift er ook voorzichtig achteruit op je buik weer af. ook uit de zetel kan je nu zelf uitkomen. Dus hoefden we niet meer constant naast je te blijven zitten, totdat je ontdekte dat je via de zijleuning op de rugleuning kon klimmen en zo vanalles interessant van de bureau kon pakken.
soms komen we wel ogen en handen tekort...

En dan nog het grootste nieuws dat ik even zelf wil vertellen: ik kreeg een brief van Isabelle, dat is een collega van mama. oh pardon, een hééééééééle leuke collega zegt mama. Mama heeft me die helpen lezen en daar stond in of ik bruidskindje wou zijn volgend jaar in mei?
Ik snapte het niet zo goed, en dan heeft mama me eventjes uitgelegd wat ik moest doen:
- Stappen, dat kan ik
- Dingen vasthouden, kan ik ook
- Dingen geven, geen probleem, ik zeg er zelfs mooi ‘daaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa’ bij.
- In een blitse auto zitten? Ja leuk!! Zijn daar dan ook veel knoppekes in? Want daar ben ik wel zot van!
- Op foto’ s staan? Tja, als kind van deze moderne tijd en met zo’n ouders ben ik dat al goed gewoon.
dus dan heb ik samen met mama een brief teruggeschreven om te zeggen dat ik dat wel zie zitten!