donderdag 27 mei 2010

If I could walk 500 miles....


enja, op een goei 2 weken zijn de 2 wankele stapjes flink geƫvolueerd. eerst legde je het record een hele tijd op 5, en nu ga je al voor hele afstanden. al blijft het eerder een leuk kunstje dan een manier om je doel te bereiken. Want als het snel moet gaan, dan schakel je nog wel over op kruipen, want dan mag het 'van de vooruit' zijn...trekje van mama? :)
vorige week hadden we ook je check-up op 15 maand bij Kind & Gezin. daar vertelden ze ons dat je nu 10,480 kg weegt en 77 cm meet. ietsje kleiner dan je leeftijdsgenootjes dus, maar niets om ons zorgen over te maken. en mama vindt het ook niet zo erg dat je niet zo snel uit al die leuke kleertjes uitgroeit...
je brabbelen en woordenschat, rechtstaan, na-apen en kasten openen werden goedgekeurd, en dan was 't weer tijd voor 2 dikke spuiten. maar je liet je niet kennen deze keer en gaf geen kik! en mama was fier op haar stoere kerel...
en stoere kerels die worden wel eens verwend, door de meetie bijvoorbeeld. die had grote kuis gedaan en we mochten eens komen kiezen uit het speelgoed van stef, elke en vitas, die daar toch wel al een beetje te groot voor waren. het kleine keukentje trok al direct je aandacht, en er waren zoveel leuke dingen dat heel onze auto vol zat toen we weer naar huis reden. dankjewel lieve meetie!
het leuke zomerweertje zorgde dan weer voor heel wat buitenshuis-uitstapjes, en daar krijg je maar niet genoeg van. speeltuin, fietsen, naar de diertjes gaan kijken, gewoon in onze tuin spelen,...vind je allemaal geweldig. zo leuk soms dat er wel eens hevig protest is als mama en papa het tijd vinden om weer naar binnen te gaan.
en dat eigen willetje komt ook op andere vlakken naar boven, zo wil je nu ook zelf proberen eten, en als je dan doorhebt dat mama ook nog een lepel vasthoudt, dan wil je natuurlijk die lepel hebben.
en als je je flesje gedronken hebt op mama's of papa's schoot, dan wil je zelf in de zetel zitten om naar hopla te kijken, en niet op schoot.
kleine jongens worden snel groot...

maandag 10 mei 2010

Mijn twee eerste stapjes!

jaja, het is een feit, op 10 mei 2010 (wat een mooie datum om te onthouden), exact 14,5 maanden, zette je je eerste 2 stapjes helemaal alleen! nog een beetje wiebelend, maar het zijn officiƫel je eerste stapjes.
 
het begon een goeie 2 weken geleden, toen je af en toe onbewust een paar tellen alleen stond. toen mama en papa daar enthousiast op reageerden (met supportersoutfit, pomponnetjes, toeters en bellen...zoals het hoort voor een fiere mama en papa natuurlijk), begon je ook 'de stoere' uit te hangen en showde je je nieuwe kunstje ook bewust. en die paar tellen werden langer en langer.
 
af en toe probeerden we je een stapje te laten zetten, maar je vertrouwde het nog niet helemaal, je ging dan gewoon terug *boem* zitten, of strekte je armpjes helemaal uit om een steunpunt te vinden, alvorens een stapje te zetten.
 
maar vandaag waagde je dan toch de eerste echte pasjes, en mamaatje was de gelukkige eerste toeschouwer van die ferme prestatie.
maar om je volledige fanclub niet teleur te stellen, deed je 't nog een paar keer over...en kon mama alles vastleggen in een paar foto's en een klein filmpje!
 

zondag 2 mei 2010

BOEM!


Boem! Zo klinkt het altijd als er iets op de grond valt of als je zelf even je evenwicht verliest. Alweer een nieuw woordje dus in je steeds dikker wordende woordenboek. Ook grappig is het als je met autootjes aan het spelen bent. Brrrrrrrrrrrrrrrr gaat er dan door heel het huis. Voorlopig nog geen 'mama' en 'papa' dus, maar we wachten er vol spanning op...
Ondertussen is het weer ook al een heel stuk beter geworden dus vullen we onze vrije momenten met fietstochtjes en speeltuinbezoekjes. Op de schommel, op de wip,... allemaal even plezant. Het zal wel kriebelen in je buik, want als het een beetje snel gaat, dan gil je van de pret.
Ook gewoon even buiten op je loopfietsje vind je wel fijn. En als je mama mag helpen de bloemen water geven, dan is het helemaal dolle pret!
En dat er bij goed weer lekkere ijsjes horen, daar ben je nu wel mee akkoord. Na nog enkele dappere pogingen lepel je nu zelf al enkele flinke scheppen binnen. De combinatie chocolade-mokka liet zich smaken en mamaatje moest zich reppen om ook te kunnen proeven.