Dadaaaa

jaja, het lijkt erop dat dit arne's eerste woordje zal worden. want hoewel je het al een hele tijd brabbelt, link je het nu ook aan zwaaien met het handje, of de hele arm, als we lekker enthousiast zijn...
je doet het wel nog niet altijd op de juiste momenten, soms als je binnenkomt, soms als je weggaat, soms gewoon als je aan het spelen bent, en eigenlijk vooral naar je spiegelbeeld. dat lijkt het leukste van allemaal.
Dus de betekenis is er nog niet helemaal, maar het is al een begin hé. je kan het trouwens brabbelen in alle toonaarden, zo is er daaadaa, dadadadada, da! da! en ook tata.  of eens een keertje mammammamma of babababa, en dan proberen mama en papa natuurlijk die extra te oefenen...
wat je nu vooral graag doet, is in een boekje lezen samen met mama of papa, en al helemaal als het flapjesboeken zijn! voorzichtig wijs je dan met één vingertje naar alle dingen en doet dan de flapjes open en toe. ook het volgende blad omdraaien wil je steeds vaker zelf doen.
en ook tv-kijken is iets dat meer en meer interessant wordt. bumba en hopla vind je geweldig en herken je al goed, vooral aan de muziekjes dan. enthousiast wip je dan mee en je aandacht is direct getrokken. ook het liedje van kaatje en kamiel is één van de favorieten, net zoals mamasé steeds voor een vrolijke arne zorgt.
en dat je liedjes herkent, laat je ook weten bij paardje-rijden op onze schoot. vanaf dat we het liedje beginnen zingen, leun je al achterover om dan te 'buigen' op het einde.
maar we hebben ook een niet zo leuke week gehad, de eerste kinderziekte. gelukkig was het 'maar' 3dagenkoorts, maar arne was toch maar slappekes. hoge koorts, en je liet er zelfs de helft van zijn petatjes voor staan. en toen die koorts dan eindelijk weg was, nog een goei valling en keelontsteking erbij ook...aiai. gelukkig kon mamaatje 't één en 't ander regelen om dan thuis te blijven bij de kleine kapoen. wauw...zo lief mamaatje! duizend zoentjes krijt ze daarvoor...en ook wat microobjes. enja, mama dus ook ziek hé, en met ons tweetjes dus uitzieken.
Net op tijd genezen waren we voor de sint! want die kwam hier in hoogsteigen persoon, samen met 2 zwarte pieten, ons bezoeken. en zo flink dat je was! je keek eerst eventjes vragend naar mamaatje, maar vond het al snel ok. schootzitten bij de sint, da's wel plezant, en zo'n zachte baard, da's leuk om aan te voelen. en van de zwarte pieten ook geen schrik, en je kreeg zelfs nog snoep en een kadootje!
En natuurlijk heeft de sint ook 's nachts kadootjes gebracht...allemaal nieuw speelgoed lag er in de speelhoek 's morgens; stapelringen, blokken, potjes, boekjes, balletjes en een spiegel! nu kan ik een hele dag dada zwaaien naar mezelf!
veel tijd om ermee te spelen had je niet, want de moeke, vake en nonkel geertje belden al dat we bij hun ook moesten komen kijken. wow, weer een hele tafel vol! een bumbaboekje met flapjes, een brandweerauto, schapensloefjes en veel snoep! vooral het boekje had succes, en je moest heel erg lachen toen je bumba daarop zag staan. en zelfs bij de bomma was de sint mij niet vergeten, die denkt nogal aan mij hé zeg!
Bruce is ook je dikke vriend geworden, vanaf dat je hem nog maar ziet aan 't raam word je al heel enthousiast. en als hij dan binnenkomt zit je hevig te wippen en strek je je armpjes al uit...grappig hoor. en bruce, de lamme goedzak, laat het allemaal maar doen...al moeten we wel nog goed opletten dat je hem niet helemaal kaal plukt!
En met al dat hevig wippen en manoeuvreren op je speelmat, heb je iets nieuws gevonden: poepschuiven! en zo breidt arne haepers langzaam maar zeker zijn terrein hier uit...
op de speelmat blijven? komaan mama en papa, het huis is toch groot genoeg, ik mag toch wel iets meer plaats opeisen hé!