1 maand oud!

Hey stoere arne,

Amai zeg, vorige week werd je al 1 maand oud! En ook al was het de kortste maand van het jaar, het is toch wel snel gegaan hoor...en er is al heel wat gebeurd ondertussen:

Je hebt je eerste weekendje al achter de rug! toen je 2,5 weken oud was, gingen we op jaarlijks familieweekend. Met 26 waren we, en jij was de jongste telg van allemaal. We konden vrijdag rustig vertrekken want papa was toch nog altijd thuis. 2 uur rijden met de auto, daar maakte je geen probleem van. Je sliep rustig de hele rit door. En daar zelf vond je het ook allemaal ok, en als het je te druk werd zaten we perfect rustig op onze kamer, ver weg van het lawaai. De wandeling lieten we aan ons voorbijgaan, en we testten met ons drietjes het broebelbad uit. Mee met mama en papa in het grote bad, dat vond je niet slecht!
En aan aandacht kwam je zeker niet te kort, je werd op verschillende armen flink vertroeteld. En meetie maakte zelf speciaal de grote meetie-kwis voor iedereen 's avonds. Met mooie prijzen om te vieren dat zij meetie was. en zou het toeval geweest zijn dat jouw ploeg gewonnen had.....?
Kortom, voor onze eerste weekend met ons drietjes zeker geslaagd!

Je slaapt nu ook niet meer in je draagmand, maar in je eigen bedje! nog niet op je eigen kamertje, maar nog altijd gezellig bij mama en papa. Zolang je 's nachts nog drinkt, is dat toch wel iets praktischer. Je bent meestal één keertje per nacht wakker, en sommige nachten sla je dat zelfs over, en slaap je mooi door tot 's morgens.

Kind en Gezin kwam nog een tweede keer op huisbezoek als je 3 weken was. Deze keer zou dan de gehoortest afgenomen worden, omdat je vorige keer net gewassen was en flink wakker, en voor die test is het beter als je slaapt.  Dus we hadden onze orders gekregen; geen badje smorgens, geen productjes op je gezichtje wrijven en er proberen voor te zorgen dat je sliep. Om 10u zou de mevrouw komen, dus mama ging je om kwart na 9 uit je bedje halen om dan eten te geven, zodat je achteraf lekker lui in slaap zou vallen. Maar de mevrouw was hier al om half 10...ja zeg, zo kunnen wij geen planning maken hé.
De test werd dan afgenomen terwijl je aan het drinken was, en je scoorde 10/10. Alles werkt perfect, dus horen kan je, alleen nog leren luisteren...
Je werd ook nog een keertje gewogen; 3,600 kg en al 54 cm!

Het weekend daarna mocht je al naar je eerste verjaardagsfeest; ons mémé werd 80 en trakteerde iedereen op ribbekes. Voor ribbekes ben je nog wat klein, maar voor feestjes....dat moet wel al lukken hé.
En er werd ook een nieuwe familiefoto getrokken, want de vorige, dat was al 18 jaar geleden. Toen zat kleine Stef nog bij mama op de schoot, maar die plaats had jij nu ingenomen. In je beste tenue....een salopet en streepjes!

Papa moest na 3,5 weken met ons drietjes thuis weer gaan werken. Dat viel wel een beetje tegen....maar de eerste dagen was hij nog wel vroeg thuis. En dat kwam mamaatje goed uit, want die had al vanalle verhuisplannen zitten bedenken overdag.
Jaja, op je kamertje staat nu alleen nog een kleerkast. De commode is verhuisd naar de badkamer, en de badkamerkast verhuisde naar de gang, en de kast van de gang...op de gang stond gelukkig nog geen kast! Véééééél praktischer nu, niet meer over en weer met je badje, geen verwarming speciaal moeten opzetten. Jaja, ons papaatje wil ons wel geen gelijk geven, maar we hebben toch onze zin gekregen!
Als die dacht dat de hormonen van zwangere vrouwen al erg waren, dan kent die de hormonen van jonge praktische mamaatjes nog niet!

De week daarna maakten mama en papa zich een beetje zorgen, want na iedere keer dat je gedronken had, kwam er heel wat terug, en soms een uurtje daarna ook nog, en het rook ook zo zuur. Je zag er echt vanaf, dat zagen we.
Op 4 weken moesten we toch op na-controle bij de kinderarts, dus wouden we het haar eens vragen . Maar je was ons al voor, toen de dokter je buikje controleerde en erop duwde, woeps, een hele fontein melk. tja...ze had maar niet zo hard moeten duwen hé. maar dan wist ze meteen wel wat het probleem was, reflux dus. Ze schreef je een siroopje voor met bananensmaak en dat helpt wel, ook al vind je het niet echt lekker.
Ook de dokter legde je nog eens op de weegschaal: 3kg870 en 52,5 cm. Oei, heeft mama je te heet gewassen misschien? of wie zijn meter staat hier niet juist?

Alleszins, een feit is dat je toch al wat gegroeid bent. Want het heeft wel eventjes geduurd, maar het is een feit: het eerste kledingstuk is te klein. het gebeurde zo; mama deed je bodytje aan smorgens, jij strekte je beentjes en pets, er sprong een knopje open. En nog wel net je bodytje met streepjes zeg...dju toch!
Voor de rest past alles je nog perfect; je eerste salopetje begint een beetje te spannen, maar er is nog een 2e knopje, dus we kunnen nog eventjes voort. en als mama nu dat 1e knopje onder dat 2e knopje zet...jaja, als je 18 bent, pas je er nog altijd in!

We zijn ook al beginnen organiseren aan je doopsel; zo zijn we langs geweest bij de pastoor en hebben we al een datum afgesproken. Ook zijn we al samen met andere mama's en papa's naar een voorbereidingsavond geweest.
De uitnodigingen zijn al de deur uit, en nu zijn we volop bezig aan je boekje.

Je ziet, je eerste maand hebben we al niet stilgezeten hé!