Je eerste weekje thuis!

Lieve kleine Arne,

Zondagnamiddag kwamen we thuis met jou, en dat was toch wel even wennen voor mama en papa.
Het leek wel alsof mama alle efficiëntie kwijt was en ipv georganiseerd op rolletjes, leek alles hier wel een grote chaos.  Maar we genoten ervan...we hadden zolang naar jou uitgekeken en nu waren we een gezinnetje.  Dus mama trok zich niks aan van de chaos, papa die werd heel veel in 't rond gestuurd en beetje bij beetje wenden we aan dat kleine lieve kereltje dat ons hart gestolen had...

Het eerste goeie voornemen ging er 's avonds al aan.  Mama was er zo aan gewoon dat je dicht bij haar sliep in het ziekenhuis, dat ze het niet over haar hart kreeg om je alleen in dat veel te grote bed op je kamertje te leggen.  Dus werd de draagmand van de buggy geinstalleerd vlak naast het grote bed van mama en papa.
En papa die beklaagde het zich ook niet, je slaapt altijd zo flink 's nachts, en maar 1 keer ben je wakker om te drinken en dan slaap je weer direct. Dus helemaal geen lastige nachten...

De eerste morgen sliepen we tot 9u, en omdat het allemaal nog een beetje nieuw was, waren we pas tegen 11u met ons drietjes gewassen.  Ja, dat wordt nog flink oefenen voor de mama om weer snelle els te worden.
Maar vandaag kan het allemaal nog wat relax...geen strakke planning, het enige dat op de agenda staat is je officiëel gaan inschrijven. Dus in de namiddag trekken we naar het stadhuis. Daar word je in de registers opgeschreven en ook op het trouwboekje van mama en papa.
Daarna trekken we naar de cm, waar we ook trots onze knappe zoon gaan laten zien. Het is nog even wachten op je echte sis-kaart, maar we krijgen al een voorlopig papier en echte plakkertjes met jouw naam! Ook krijgen we nog een eetstoel en zonneschermpjes kado en bonnen voor de thuiszorgwinkel, waar we direct naartoe gaan.

Mama had bij vertrek in het ziekenhuis nog gevraagd wanneer we mochten starten met afkolven, zodat we jou ook aan flesjes konden laten wennen, en ons papaatje een vader-zoon-momentje konden gunnen. En omdat de borstvoeding heel goed ging, mocht dat al direct. En dat vond mama een goed plan, want ze had wel wat last van stuwing.  Dus gingen we bij de cm een afkolfmachine huren. En s'avonds probeerden we al uit of het lukte met dat flesje. We durfden er niet al te veel van verwachten, want volgens 'de boekjes' gaat dat allemaal niet zo vlotjes in 't begin. Mama stond dus ook vanaf een afstand te supporteren, omdat dat zogezegd het beste was als zij uit de buurt zou zijn. Maar we hadden je serieus onderschat, want het ging als een fluitje van een cent, alsof je al jarenlang flesjes dronk!
En ons papaatje....die glunderde natuurlijk! Sinds dan krijg je nu dagelijks een flesje, en later op de week kon zelfs mama je een flesje geven, je maakt er allemaal geen probleem van!

Dinsdagmorgend kwam de mevrouw van Kind & Gezin de eerste keer langs. Om 9u had ze gezegd dat ze kwam, dus moest het iets vlotter gaan dan de dag ervoor, en jaja, we halveerden al onze was-en-plas-tijd 's morgens. Wacht maar, tegen de olympische spelen van 2012 zijn wij klaar voor het wereldrecord!
Mama schrok wel eventjes toen ze je waste 's morgens; heel voorzichtig wou ze jouw navelverbandje verzorgen en toen had ze het ineens in haar hand. Je naveltje was er dus al af. Eigenlijk wel goed, dan kon de mevrouw van K&G dat ineens controleren. Je werd ook gemeten; 3,280 kg nu, amai zeg, 140 gr bij op 2 dagen! je meet nu 52 cm en je hoofdomtrek was 36 cm.

Je kreeg deze week ook nog heel wat bezoek over de vloer, en veel leuke kadootjes! En als we een avondje rustig met ons drietjes thuis waren, dan mocht je bij de mama of de papa liggen in de grote zetel! Dat vind je echt leuk, lekker warm onder een dekentje, dicht bij één van ons tweetjes...je bent niet de enige die ervan geniet dan!
Toen nona en pépé op bezoek kwamen, en je net je flesje ging drinken, kreeg nona ook de eer om je flesje te geven. Jaja, daar gaan ze nog voor in de rij staan schuiven...

En als het dan toch eventjes goed weer was deze week, dan maakten we al een klein wandelingetje met de buggy. Niet te ver, gewoon even tot op de markt, zodat het voor de mama nog goed te doen was. Maar toch ver genoeg zodat de papa eindelijk eens wat meer kon rondrijden dan van de living naar de keuken...

Op zaterdag, toen je 10 dagen oud was, kwam er heel veel bezoek 's avonds. Allemaal klasgenootjes van de papa vroeger. En als er 's avonds iets te doen valt, dan zie je graag alles, en je bent dan ook wat alerter. Het werd laat en je zal er wel moe van geweest zijn, want die nacht sliep je de eerste keer door, 9u aan één stuk zeg!

En zondag, wagen volgeladen....neenee we gaan niet weer naar ergens anders voor een weekje, dat gaat niet elke zondag zo zijn. Maar we vertrekken voor je eerste logeerpartijtje naar westmeerbeek, bij de moeke en de vake! Het leek wel een hele verhuis, maar mama en papa wouden zeker alles meehebben wat ze nodig hadden hé.
Moeke krijgt dan ook de kans om je een flesje te geven en je gedraagt je er voorbeeldig.  Voor herhaling vatbaar dus!

1 maart - dag 5 - naar huis!

Vandaag nog een 'big day', want we mogen naar huis! Het zal wel even wennen zijn, zo zonder een belletje binnen handbereik als we even ergens niet zeker van zijn, of eventjes hulp nodig hebben. Maar hoe goed we hier ook gesoigneerd werden, we kijken er wel naar uit, en papaatje zal blij zijn dat hij niet meer alleen moet slapen in dat grote huis hé!

Dus als papa vandaag toekomt, gaat mama douchen, en daarna beginnen we alles alvast in te pakken.
Daarna belt nona om te zeggen dat ze al genezen is, en ze straks samen met pépé komt helpen om ons te verhuizen. En dat zal wel nodig zijn ook, want in ons klein autootje zal al dat gerief niet in kunnen!

We doen je mooiste tenueke aan vandaag, en omdat je goed wakker blijft vanmorgen, nemen we nog wat leuke foto's.

En tegen 14u is het dan zover. De taxi staat klaar en we mogen naar huis. Maar eerst wil jij nog een keertje drinken, dus moet iedereen nog efkes wachten. tja, honger is honger hé, niks aan te doen! Na een flink boertje en een propere pamper, mag je de eerste keer in je lekker warm jasje.
We gaan de lieve vroedvrouwen nog goeiedag zeggen en een klein kadootje geven, en vertrekken dan met ons drietjes, een nieuw avontuur tegemoet....

28 februari - dag 4 - stoere jongen

Hehe, ons laatste volledig dagje vandaag in het ziekenhuis. Alles gaat goed met de mama en ook met jou, kleine spruit, dus we mogen morgen naar huis.
De vroedvrouwen zeiden er wel nog bij dat ik het zeker mocht zeggen als ik het nog niet zag zitten, en nog een dagje langer wou blijven.  Maar ze dachten wel dat mama er klaar voor was, want ik liep al vanaf dag 1 rond en deed alles zelf, en je drinkt ook goed, dus....ze zagen geen problemen.
Vanmorgen op de weegschaal was je terug 3kg100, je geboortegewicht! Dat verdiende weer een pluim hoor, dat je zo snel weer bijkomt en dan nog eens 90 gr erbij sinds gisteren, dus dik in orde!

Mama vroeg vandaag ook aan de vroedvrouwen om haar een beetje te helpen om je zittend eten te geven, want tot nu toe hebben we nog alleen maar liggend geoefend. Vanmorgen hebben we eens geprobeerd al zittend, maar dat vond je niet zo leuk. Je vind het véél gezelliger dicht tegen elkaar, knusjes buik tegen buik, in het grote bed. En mama vindt dat ook wel plezant hoor, maar we gaan dat niet overal kunnen doen hé....
Maar ik beloof je, als je vandaag flink je best doet om al zitten te drinken, dat we dan thuis nog veel in de zetel of in bed knusjes tegen elkaar gaan liggen.

In de namiddag komt er weer wat familie langs om jou te bewonderen. Jaja, daar staan ze voor in de rij te schuiven ze! Je hebt ook al een kleine bewonderaarster, want van je achternichtje Robin krijg je zelfs al kusjes!
Nona kan er niet bij zijn vandaag want ze is ziek...wel jammer, maar ze wil mama en jou niet ziek maken hé.

En ze komen je ook even weghalen voor de hielprik. Dan controleren ze in je bloed of alles helemaal in orde is met jou. Ook willen ze je bilirubine controleren, omdat je een beetje een bruin velletje hebt.  Als ze je even later terugbrengen, kunnen ze al zeggen dat dat laatste helemaal geen probleem is. En ook dat je geen kick gegeven hebt voor dat prikje! Mamaatje en papaatje zijn nu toch wel fier op hun stoere jongen!

's Avonds, als alle bezoek weg is en je nog eens wil drinken, komt de vroedvrouw vragen of het goed ging vandaag om al zitten te drinken. En jaja, we hebben flink geoefend, het zal ons nu wel lukken alleen. Wel vroeg mama of het normaal was dat je vandaag steeds maar één kant wou drinken. De vroedvrouw dacht dat het kwam door de stuwing, en dat je zo genoeg zou binnen hebben aan één kant. Maar om zeker te zijn, werd je voor en na je laatste voeding eventjes op de weegschaal gelegd. 55gr was het verschil, en toen mama vroeg of dat goed was zei de vroedvrouw: "amai, supergoed!".
Jaja, die laatste vroedvrouwen heb je daarmee nu ook rond je kleine vingertje gedraaid...

27 februari - dag 3 - ik zen nogal ne kerel

Lieve kleine Arne,
Wat doe je het goed zeg! vannacht mochten we een uurtje langer tss de voedingen laten, en omdat wij alletwee sliepen en de vroedvrouwen ons niet kwamen wakker maken, zat er ineens al 5u tussen! Allemaal niet erg, zo konden we al wat langer slapen en als je dan wakker was, dan had je écht honger en ging het drinken supergoed!
Jaja, wij gaan hier voor het beste rapport op de materniteit!  Vandaag mogen we je dan ook gewoon op vraag laten drinken, en dus geen gedoe meer met koude washandjes, voetjes kriebelen en al die andere dingen om je wakker te houden. Neenee, je laat je gewoon horen als je honger hebt en dan gaat alles vlotjes.
En vandaag is het streepjestijd! Jaja, daar zijn de mama en de papa zot van, streepjes in de living, streepjes op ons kleren, streepjes overal! Dus ook streepjes op jouw kleertjes natuurlijk! En toen we wisten dat je een jongetje was, toen is één van de eerste dingen dat we gekocht hebben een salopetje.  Je ontsnapt dan wel aan de rokjes en frullekes en roze strikjes, maar die salopetjes moet je er bijnemen. En naarmate mama's buikje boller werd, vulde jouw kast zicht met salopetjes. In alle soorten hebben we ze: een stoere jeans, een lekker warme floeren, en ook knuffelzachte.
Dus vandaag is het tijd voor een streepjestruitje en een knuffelzacht salopetje! Je was helemaal om op te eten in dat schattig tenueke, tot net voor het bezoekuur...
"Vandaag is het papa's beurt voor een verrassing! Mama heeft hem wel gezegd dat hij een doekje over mijn piemeltje moet leggen als hij mij ververst, maar die stijve papieren doekjes van hier in 't ziekenhuis blijven toch niet zo goed liggen...hihi
Dus, als ik weer een broek vol heb en papa gaat me verversen, zal ik nog eens mijn grapje uithalen. En dan is het zover, even wachten tot er een propere pamper onder ligt, want dan scoor ik meer punten natuurlijk. En als papa even niet goed oplet en druk met alles in de weer is, doe ik het weer. yiha! jammer genoeg geen fonteintje deze keer, met dat doekje erover, maar toch mijn hele tenue nat. weer niet slecht hé! jaja, dat wordt alles verversen, papaatje!
Ja mams en paps, ik zen nogal ne kerel hé, met mij kunde nog ies lachen!"
Vandaag komt er heel veel bezoek; nog een collega van mama die ook wat te lang met een dikke buik rondloopt, vrienden van mama en papa, mijn andere overgrootmoeder, en nog heel veel familie ook. Mijn trouwe fanclub is natuurlijk ook weer van de partij, aja, die willen niks missen hé.
's avonds heeft je meter ook een lijstje bij; ze heeft allemaal namen opgeschreven, want meter voelt zich nog een beetje te jong om mémé of bomma genoemd te worden. Dus mogen wij een beetje helpen kiezen. Lang twijfelen we er niet over: "meetie" dat vinden we heel goed klinken. Dus vanaf nu geen meter meer, maar meetie!

26 februari - dag 2 - mijn eerste verrassing voor mama!

Onze eerste nacht samen verliep heel rustig. Om de 3u kwamen de vroedvrouwen mama wakker maken en werd je aangelegd om te eten. Het was soms een beetje forceren, want als flinke jongen wist je natuurlijk direct al dat je 's nachts moet slapen, en had je ook niet altijd evenveel honger.
Maar het moest om alles goed op gang te krijgen, dus deden we braaf wat van ons gevraagd werd.
Om 6u, na de voeding, ging mama je pamper verversen...

"Ik heb mijn eerste verrassing klaar voor mama...eerst nog het juiste moment afwachten en dan...actie!!, ze zal nogal blij zijn! Ik doe mijn best om mijn pamper eens goed te vullen, want dan zal ik eens tonen wat ik kan. Mamaatje die zorgt goed voor mij, dus als ze ziet dat mijn pamper vol is, gaat ze die verversen. Ik lig braafjes te wachten tot mijn poepje proper is en er een nieuwe pamper onder ligt, en dan...maak ik speciaal voor mama een mooi plasje, wauw, wel zeker 30 cm hoog! da's al ver hé mama! even checken wat ik allemaal geraakt heb; mama's slaapkleed, mijn pyjama, mijn bodytje, de propere pamper en de handdoek op het verzorgingskussen. Yiha! niet slecht, al zeg ik het zelf. En mamaatje...die moet ermee lachen. Jaja, zie je wel dat ze blij is, ik zal dat nog veel doen hoor mamaatje als je dat zo plezant vindt! Als papa die dag toekomt, lig ik braaf in mijn bedje te slapen en doe ik alsof ik van niks weet. En mamsie...die vertelt het tegen papa! Alée mams!! flauwe trees, ik wou papaatje ook nog eens liggen hebben....pfff. Gaan die twee nu altijd onder 1 hoedje spelen? Wacht maar, dan kennen ze Arne Haepers nog niet...."

's morgens krijg je ook je eerste badje, direct al van mama. Ja, die kan dat wel al hoor, dat hadden de vroedvrouwen direct gezien! wassen en in het warme water vind je leuk, maar dan...eruit komen, da's niet naar je zin. en je laat je dan ook eens horen. Eén van de eerste keren dat ik je goed hoor, want je bent een content bazeke dat niet rap reclameert. Na het badje mag je samen met mams nog wat in het grote bed slapen, want je temperatuur is een beetje laag, en zo kan mama je goed warm houden. Lekker ingewikkeld in een dekentje, en dicht bij mama onder het grote deken, gezellig...jammer dat die bedden niet wat groter zijn, anders kon papa er ook nog bij!

De rest van de dag gedraag je je voorbeeldig, ook als er bezoek is. Iedereen die je komt knuffelen, smelt direct voor jou, kleine charmeur die je bent. Dat zal mama goed in de gaten houden hoor! En je krijgt veel bezoek: collega's van mama's werk, je achternichtje lynn, bomma en bompa die hun eerste achterkleinkind komen bezoeken en natuurlijk zijn je nona, pépé, moeke, vake, peter en meter ook van de partij!

En papa....die zorgt ervoor dat mama de langverwachte martino kan eten vanavond, en eet dan mama's ziekenhuisboterhammetjes op. Amai, dat smaakte toch wel na zo'n lange tijd! Wat een lieve papa hebben wij toch hé!
's avonds vraagt mama aan de vroedvrouwen of er al niet iets meer dan 3u tussen je voedingen mag zitten. Enja hoor, mama mag er al een uurtje langer tussen laten.