Dag kleine pruts,
Het is eens jouw papa. Ik heb maar eens beslist dat het mijn beurt is om iets op de website te typen. Ja, ik moet veel oefenen in beslissingen nemen, want dat wordt natuurlijk mijn grootste taak als kersverse papa. Ik beloof wel dat ik je niet meer pruts zal noemen als je geboren bent. Het is maar een dankbaar alternatief dat ik gebruik om je geslacht nog even geheim te houden, hé.
Vanmorgen heb ik weer een beetje last gehad met die mama van ons, hoor. Hoogzwanger, uitgerekend voor morgen, stapt fit uit haar bed met de boodschap: 'kom, we gaan de kasten verzetten!' Ik heb mijn protest een halfuur volgehouden, maar om ervoor te zorgen dat ze de kasten niet op haar eentje ging herparkeren, ben ik dan maar gaan helpen, hé. Ik zag nog net de kans om snel mijn tanden te poetsen, maar toen ik daarvan terugkwam in de slaapkamer, lagen al onze kleren (en de lottowinst van woensdag, die daartussen lag) al mooi op het bed gestapeld. Ik was nog net op tijd om een beetje te helpen duwen, want anders had ze het toch alleen gedaan.
Maar goed dat we binnenkort met twee zijn, om dat soort rare invallen een beetje te ontmoedigen. Allé, dat hoop ik toch, want voor het zelfde geld moet ik er twee ontmoedigen. Of kasten verzetten in twee kamers. Of nee, anders helpen jullie elkaar, dan kan ik rustig wakker worden... Enfin, we zullen maar denken dat het de hormoontjes zijn. Ik zal die kasten wel terug op hun plaats zetten als jullie binnenkort samen in het moederhuis liggen.
Na het grote kastmanoeuvre, moesten we vertrekken voor onze afspraak met de gynaecoloog. Eerst weer een halfuurtje naar jou hartslag geluisterd en dan binnen bij de dokter. Niets om ons zorgen over te maken. Het lijkt erop dat je het nog altijd naar je zin hebt. Er is daarbinnen nog meer dan genoeg vruchtwater. Het is waarschijnlijk omdat je alles tijdens de vorige echografie mooi verspreid had, dat het zo duidelijk niet was op het scherm. Het gewicht werd nu geschat op ongeveer 3,5kg (voor echt exacte cijfers moet je bij je mama zijn, hé) Dat zal vorige keer ook een beetje een afwijkende meting geweest zijn.
De gynaecoloog gaat dus niets forceren, zoals maandag gedacht, maar je rustig verder laten zitten. Ons mama stelt wel weer iets hogere eisen... Je mag gerust nog tot morgen blijven zitten, want dat was gereserveerd. Blijf je nog langer, dan kan je beter maar snel gaan bijboeken. Allé, zo een strenge is het niet, hoor... Ze valt goed mee jouww mama. En voor de rest geef ik je nog wel wat tips! Als je weet hoe je ze moet aanpakken... dan kan je elke morgen kasten verschuiven!
Als je voor volgende woensdag nog geen spectaculaire ontsnappingspoging gewaagd hebt, dan mogen we in de namiddag terug naar de dokter voor weer een monitor en een echo. Maar de mams en de paps hopen dat we dan al thuis zijn met jou.
Een hele dikke knuffel en tot zeer binnenkort!
Papa en Mama
Geen opmerkingen:
Een reactie posten