34 weken!

Heej klein prutsie!

Gisteren 9 januari, we zijn er dus geraakt, aan die 34 weken! Dus kunnen we gewoon hier in Lokeren bevallen. We hoeven ten eerste al niet zo ver te rijden én mama is wel content van de all-in-service op de materniteit hier. Allemaal zo lieve vroedvrouwen, die hebben me al eens goed gesoigneerd in december, dus daar willen we nog wel eens terug naartoe.
Maar hoe langer je blijft zitten, hoe sterker je bent hé, dus hou het nog maar efkes vol!

Deze week zag het er anders nog eens spannend uit.... ik was donderdagnacht om half 3 wakker geworden met krampen in mijn onderbuik. krampen kwamen weer op en af, en mijn buik werd ook hard. ojee, dacht ik....niet weer. maar de krampen waren nog niet zo hevig dan vorige keer, dus ik wou nog efkes afwachten. om 3u was de papa ook wakker, en zoals een goeie papa dat doet, hup uit bed om mijn kersenpitkussentje op te warmen, omdat ik hoopte dat het zo zou overgaan. Het hielp niet echt, dus een half uurtje later ben ik dan onder de douche gegaan, en dat warm water was echt zalig op mijn buik, én het ging ook echt over zo. dus terug in bed, en denk dat we ongeveer een kwartiertje geslapen hebben, om dan weer krampen te krijgen. pfff...
Rond 5u moest de papa vertrekken, en omdat ik hem moeilijk kon laten terugkomen een paar uur later als het erger zou worden, belden we toch maar even naar de materniteit. Situatie uitgelegd, en met hetgeen we in december gehad hebben, stelden ze toch maar voor om even aan de monitor te komen liggen. Daar werden inderdaad weer lichte weeën vastgesteld, maar deze keer wees mijn urine ook op een blaasontsteking. Daar kwamen die krampen dus deze keer van. En als je zwanger bent zorgt een blaasontsteking er ook voor dat de baarmoeder samentrekt en dat die harde buiken en lichte weeën veroorzaakt. We moesten nog eventjes, alé meer dan 2u wachten op de gyneacoloog, omdat ze zeker wouden zijn dat mijn baarmoederhals nog steeds stabiel was. Als dat verder zou gevorderd zijn, werd het wslk weer blijven.
Maar de gyn kon ons goed nieuws brengen, alles nog stabiel! Ik moest medicatie innemen en mocht gelukkig terug naar huis, veel rusten en veel drinken...enja dus nog meer naar toilet.  De medicatie zou de blaasontsteking en alles wat daaruit volgt,  moeten stoppen. Binnen de 24u zouden weeën zeker moeten gestopt zijn, anders moesten we vrijdagmorgend terug gaan.
En gelukkig werd alles weer wat rustig in mijn buik.

Alé rustig, je laat de laatste tijd wel duidelijk merken dat je wel wat meer plaats zou kunnen gebruiken daarbinnen. Zo gaat mijn buik soms nogal hevig van links naar rechts, of stamp je met je voetje een bultje uit mijn buik.
En je hebt er blijkbaar nog plezier in ook, want minstens 1 keertje per dag zit je dan met de hik. En zo hebben ook al de fiere grootouders-in-spé je allemaal eens kunnen voelen.  En mama heeft in 'de boekskes' gelezen dat de hik een goed teken is, want dat zou je voorbereiden op de ademhaling. Dus iedereen content...

Ondertussen zijn ook onze computerproblemen gefikst, en staat jouw geboortekaartje hier weer klaar om gewoon op print te drukken. Dus alles weer onder controle (zo heeft de mama het graag hé....)
En dan kunnen we ook de fotootjes van vorige week en van mijn dikke buik hier nog bijzetten!

tot binnenkort en een dikke knuffel van je mama en papa!