Gedaan met platte rust!

Dag lieve pruts,
Gisteren hadden we onze afspraak voor 36 weken bij de gyneacoloog, iets waar we toch lang naar uitgekeken hadden, want de mama was het hier wel wel goed beu om hele dagen stil te liggen...
Dus we hoopten dat we goed nieuws kregen, zodat mama nog efkes kan volhouden. Plat liggend had ik het alleszins wel gehad, dan mocht je van ons dit weekend al komen, het had al lang genoeg geduurd.
Stipt op tijd zaten we weer in de wachtzaal, maar het was weer wat wachten geblazen.  We hadden nog voor we vertrokken, eens lief gevraagd of je nog eens mooi op de foto wou staan.  En je was wakker! Toen we daar zaten te wachten kreeg je ook nog de hik, en wij maar hopen dat het nu snel aan ons ging zijn, want we wouden je wel eens in actie zien.
Jammer genoeg duurde het wachten te lang en.....zzzz...viel je terug in slaap....zzzz...
En inderdaad, als we binnen mochten en de gyneacoloog zette de monitor aan, zagen we dat je gezellig een dutje aan het doen was. Tja, wie jou in actie wil zien, moet maar op tijd komen hé!
Alles werd weer nagemeten, je hoofdomtrek is nu 32 cm, en je dijbeentje 6.89 cm.  Dus werd je gewicht geschat op 2kg888.
Dat is dus al meer dan de mama toen die geboren werd!
Je hoofdje is nu zo goed ingedaald, dat het vast zit in mijn bekken en je niet meer kan draaien.  Ook ben je geen sterrenkijkertje meer, en kijk je nu naar mijn rug, waardoor we dus je gezichtje niet meer konden zien.
Een beetje jammer, maar alles zoals het moet zijn, dus we zijn een fiere mama en papa met zo een voorbeeldig prutske!!
Dan werd mama nog eens onderzocht, en de opening was -oef- niet verder gevorderd!  Dus nu hoef ik niet meer plat te liggen en mag ik terug mijn 'normale' activiteiten hervatten.
De gyneacoloog zei zelfs dat we nog rap eens naar de solden konden gaan, wel rustig aan, om nog kleertjes voor jou te halen.
Wat dacht die nu, dat we nog niet voorzien waren....? jaja, dan kent die de mama nog niet goed ze!
Binnen 2 weken weer op afspraak voor controle, tenzij je natuurlijk al vroeger komt.  Maar dat kon de gyneacoloog jammer genoeg niet voorspellen, wanneer jij van plan bent je te laten horen.
Jammer, want wij worden nu toch ook wel nieuwsgierig hoor, hoe lang je ons nog in spanning gaat houden...
En we zijn niet alleen, je meter en peter worden nu stilletjesaan ook ongeduldig.  Zo kwam je meter deze week nog een op bezoek, eens komen piepen of je er nu nog niet was.  En je peter, die probeert volop je naam te raden. Maar, wij blijven zwijgen! Die 4 lettertjes blijven nog eventjes ons geheim!

Je eerste valiesje

Dag lieve pruts,

Jaja, dit weekend gaan we je eerste valiesje maken! We hebben het wat blijven uitstellen, om het lot niet al te veel uit te dagen, maar we zijn nu 35 weken dus misschien moeten we toch niet te lang meer wachten.  Want ook al heb je het precies nog goed daarbinnen en blijf je gezellig nog maar wat zitten, het zal toch niet te lang meer duren.

Al je eerste kleertjes zijn ondertussen al gewassen en door papa die zich volop als nieuwe man bewijst gestreken, dus die kunnen straks zo de valies in. Ook al hou je het vol tot het einde, dan is dat nog maar 5 weken hé, en wat gedaan is gedaan....

Zo gaan we dit weekend ook je park al beneden zetten. Bruce en Trixie kunnen er dan al wat aan wennen en leren dat ze daar niet in mogen. Daarvoor gaan we de 'truc met de ballonnen' proberen, hopelijk werkt het...

Deze week heeft mama de laatste kaartjes ook geplakt. Ze zijn allemaal volledig klaar nu, uitgezonderd het papiertje dat er nog in moet als jij er bent hé. De enveloppen zijn ook allemaal gestempeld en geschreven, dus daar is ook geen werk meer aan.

Enkel met de doopsuiker hebben we nog wat werk, maar dat staat op de planning voor dit weekend.

Nog minstens 1 weekje verplichte platte rust nu, en dan vrijdag weer op controle.  Hopelijk zegt de gyneacoloog dan tegen mama dat ze niet meer hele dagen moet plat liggen, want na 1 maand vind ik het toch wel al welletjes. Alhoewel ik goed gesoigneerd word door de papa, die goed bezig is zijn eerste michelin-ster binnen te halen! specialiteit op het menu: prei in witte saus....mmmm
Tegen dat jij je eerste groentenpapje mag binnenspelen, is dat hier haute-cuisine!
En de mama kan dan voor het dessert zorgen, want deze morgen was het evaluatie van de cursus nagerechten, en ik ben geslaagd! Die laatste cursus zorgde er dan ook voor dat ik mijn hulpkok-diploma haalde, dus in juni mag jij in de buggy mee naar de proclamatie...

Zo, tot vrijdag dan? hopelijk toon je je dan nog eens van je beste kant, zodat we nog een mooi fotootje in onze reeks kunnen zetten. Enne, ons gokje voor je gewicht: net geen 3 kg...we zijn benieuwd!

Liefs,
je papa en mama

34 weken!

Heej klein prutsie!

Gisteren 9 januari, we zijn er dus geraakt, aan die 34 weken! Dus kunnen we gewoon hier in Lokeren bevallen. We hoeven ten eerste al niet zo ver te rijden én mama is wel content van de all-in-service op de materniteit hier. Allemaal zo lieve vroedvrouwen, die hebben me al eens goed gesoigneerd in december, dus daar willen we nog wel eens terug naartoe.
Maar hoe langer je blijft zitten, hoe sterker je bent hé, dus hou het nog maar efkes vol!

Deze week zag het er anders nog eens spannend uit.... ik was donderdagnacht om half 3 wakker geworden met krampen in mijn onderbuik. krampen kwamen weer op en af, en mijn buik werd ook hard. ojee, dacht ik....niet weer. maar de krampen waren nog niet zo hevig dan vorige keer, dus ik wou nog efkes afwachten. om 3u was de papa ook wakker, en zoals een goeie papa dat doet, hup uit bed om mijn kersenpitkussentje op te warmen, omdat ik hoopte dat het zo zou overgaan. Het hielp niet echt, dus een half uurtje later ben ik dan onder de douche gegaan, en dat warm water was echt zalig op mijn buik, én het ging ook echt over zo. dus terug in bed, en denk dat we ongeveer een kwartiertje geslapen hebben, om dan weer krampen te krijgen. pfff...
Rond 5u moest de papa vertrekken, en omdat ik hem moeilijk kon laten terugkomen een paar uur later als het erger zou worden, belden we toch maar even naar de materniteit. Situatie uitgelegd, en met hetgeen we in december gehad hebben, stelden ze toch maar voor om even aan de monitor te komen liggen. Daar werden inderdaad weer lichte weeën vastgesteld, maar deze keer wees mijn urine ook op een blaasontsteking. Daar kwamen die krampen dus deze keer van. En als je zwanger bent zorgt een blaasontsteking er ook voor dat de baarmoeder samentrekt en dat die harde buiken en lichte weeën veroorzaakt. We moesten nog eventjes, alé meer dan 2u wachten op de gyneacoloog, omdat ze zeker wouden zijn dat mijn baarmoederhals nog steeds stabiel was. Als dat verder zou gevorderd zijn, werd het wslk weer blijven.
Maar de gyn kon ons goed nieuws brengen, alles nog stabiel! Ik moest medicatie innemen en mocht gelukkig terug naar huis, veel rusten en veel drinken...enja dus nog meer naar toilet.  De medicatie zou de blaasontsteking en alles wat daaruit volgt,  moeten stoppen. Binnen de 24u zouden weeën zeker moeten gestopt zijn, anders moesten we vrijdagmorgend terug gaan.
En gelukkig werd alles weer wat rustig in mijn buik.

Alé rustig, je laat de laatste tijd wel duidelijk merken dat je wel wat meer plaats zou kunnen gebruiken daarbinnen. Zo gaat mijn buik soms nogal hevig van links naar rechts, of stamp je met je voetje een bultje uit mijn buik.
En je hebt er blijkbaar nog plezier in ook, want minstens 1 keertje per dag zit je dan met de hik. En zo hebben ook al de fiere grootouders-in-spé je allemaal eens kunnen voelen.  En mama heeft in 'de boekskes' gelezen dat de hik een goed teken is, want dat zou je voorbereiden op de ademhaling. Dus iedereen content...

Ondertussen zijn ook onze computerproblemen gefikst, en staat jouw geboortekaartje hier weer klaar om gewoon op print te drukken. Dus alles weer onder controle (zo heeft de mama het graag hé....)
En dan kunnen we ook de fotootjes van vorige week en van mijn dikke buik hier nog bijzetten!

tot binnenkort en een dikke knuffel van je mama en papa!

2kg195!

Gelukkig nieuwjaar kleine pruts!

Jaja, gelukkig nieuwjaar, we hebben 2009 gehaald!! alweer een weekje erbij, weer een week verder....33 weken nu al.
Gisteren moesten we zoals afgesproken weer naar de gyneacoloog en we waren deze keer extra benieuwd. Of alles nog wel in orde was, en hoeveel je nu zou wegen...

Mama had haar best gedaan en flink gerust zoals dat moest van de dokter, dus we hoopten dat alles nog in orde was.

Na eventjes wachten mochten we weer binnen. Onze videocassette mochten we direct weer wegsteken want het tv-ke met de video was kapot.  Dus geen filmpje van jou erbij op onze cassette, maar de gyneacoloog draaide haar scherm een beetje zodat we wel konden meekijken naar jou.  En daar was je weer in beeld. ze controleerde de ligging van je hoofdje en je zit mooi ingedaald in mijn bekken. Of ik daar de druk niet van voelde? jaja, ik weet wel wie me zoveel naar 't toilet doet lopen...!

Je hoofdje werd gemeten, hartslag gecontroleerd, buikje en dijbeen gemeten, en zo werd je gewicht berekend. 2kg195, alsteblieft! Al heel wat meer dan we durven hopen hadden, flink gedaan hoor!
Dan werd de ontsluiting en baarmoederhals eens gecontroleerd, en die was mooi stabiel gebleven. Nog altijd hetzelfde dan toen als mama naar huis mocht uit het ziekenhuis.

Met een goed rapport mochten we weer naar huis, en met nog platte rust op het programma voor minstens 3 weken. Dan zitten we aan 36 weken en zouden we de risico's van prematuur voorbij zijn.  Ook moet je dan waarschijnlijk niet meer in de couveuse, dus dat zou wel goed zijn hé?!

Ondertussen is ook de binnenkant van je kaartje klaar, zodat papa als je er bent alleen nog maar op 'print' moet drukken.  Je naam stond al een tijdje vast, we hadden hem al wat uitgeprobeerd met '...., komen eten' of '...., naar je kamer!', '...., dat mag niet', en nu we hem zo zien staan op je kaartje zijn we er heel zeker van!!
Wel zitten we ondertussen met een computerprobleem, dus als je deze week zeker nog eventjes wil blijven zitten, anders kunnen we nog beginnen schrijven ipv printen...

Dus als alles kalm blijft, binnen 3 weken weer afspraak bij de gyneacoloog.