Dadaaaa

jaja, het lijkt erop dat dit arne's eerste woordje zal worden. want hoewel je het al een hele tijd brabbelt, link je het nu ook aan zwaaien met het handje, of de hele arm, als we lekker enthousiast zijn...
je doet het wel nog niet altijd op de juiste momenten, soms als je binnenkomt, soms als je weggaat, soms gewoon als je aan het spelen bent, en eigenlijk vooral naar je spiegelbeeld. dat lijkt het leukste van allemaal.
Dus de betekenis is er nog niet helemaal, maar het is al een begin hé. je kan het trouwens brabbelen in alle toonaarden, zo is er daaadaa, dadadadada, da! da! en ook tata.  of eens een keertje mammammamma of babababa, en dan proberen mama en papa natuurlijk die extra te oefenen...
wat je nu vooral graag doet, is in een boekje lezen samen met mama of papa, en al helemaal als het flapjesboeken zijn! voorzichtig wijs je dan met één vingertje naar alle dingen en doet dan de flapjes open en toe. ook het volgende blad omdraaien wil je steeds vaker zelf doen.
en ook tv-kijken is iets dat meer en meer interessant wordt. bumba en hopla vind je geweldig en herken je al goed, vooral aan de muziekjes dan. enthousiast wip je dan mee en je aandacht is direct getrokken. ook het liedje van kaatje en kamiel is één van de favorieten, net zoals mamasé steeds voor een vrolijke arne zorgt.
en dat je liedjes herkent, laat je ook weten bij paardje-rijden op onze schoot. vanaf dat we het liedje beginnen zingen, leun je al achterover om dan te 'buigen' op het einde.
maar we hebben ook een niet zo leuke week gehad, de eerste kinderziekte. gelukkig was het 'maar' 3dagenkoorts, maar arne was toch maar slappekes. hoge koorts, en je liet er zelfs de helft van zijn petatjes voor staan. en toen die koorts dan eindelijk weg was, nog een goei valling en keelontsteking erbij ook...aiai. gelukkig kon mamaatje 't één en 't ander regelen om dan thuis te blijven bij de kleine kapoen. wauw...zo lief mamaatje! duizend zoentjes krijt ze daarvoor...en ook wat microobjes. enja, mama dus ook ziek hé, en met ons tweetjes dus uitzieken.
Net op tijd genezen waren we voor de sint! want die kwam hier in hoogsteigen persoon, samen met 2 zwarte pieten, ons bezoeken. en zo flink dat je was! je keek eerst eventjes vragend naar mamaatje, maar vond het al snel ok. schootzitten bij de sint, da's wel plezant, en zo'n zachte baard, da's leuk om aan te voelen. en van de zwarte pieten ook geen schrik, en je kreeg zelfs nog snoep en een kadootje!
En natuurlijk heeft de sint ook 's nachts kadootjes gebracht...allemaal nieuw speelgoed lag er in de speelhoek 's morgens; stapelringen, blokken, potjes, boekjes, balletjes en een spiegel! nu kan ik een hele dag dada zwaaien naar mezelf!
veel tijd om ermee te spelen had je niet, want de moeke, vake en nonkel geertje belden al dat we bij hun ook moesten komen kijken. wow, weer een hele tafel vol! een bumbaboekje met flapjes, een brandweerauto, schapensloefjes en veel snoep! vooral het boekje had succes, en je moest heel erg lachen toen je bumba daarop zag staan. en zelfs bij de bomma was de sint mij niet vergeten, die denkt nogal aan mij hé zeg!
Bruce is ook je dikke vriend geworden, vanaf dat je hem nog maar ziet aan 't raam word je al heel enthousiast. en als hij dan binnenkomt zit je hevig te wippen en strek je je armpjes al uit...grappig hoor. en bruce, de lamme goedzak, laat het allemaal maar doen...al moeten we wel nog goed opletten dat je hem niet helemaal kaal plukt!
En met al dat hevig wippen en manoeuvreren op je speelmat, heb je iets nieuws gevonden: poepschuiven! en zo breidt arne haepers langzaam maar zeker zijn terrein hier uit...
op de speelmat blijven? komaan mama en papa, het huis is toch groot genoeg, ik mag toch wel iets meer plaats opeisen hé!

Daar wordt op de deur geklopt....

jaja, de sint!! en neenee, die is niet zo vroeg geweest bij mij omdat ik zo'n heel braaf kindje ben, het was gewoon sint-maarten die al langskwam op 11 november bij meetie en nona en pépé. en hier thuis komt dan sinterklaas op 6 december, handig hé op de sintengrens wonen...zo is het een beetje verdeeld!

De eerste echte sint dus...en die bracht bij nona en pépé een hele leuke blokkendoos, waar ik mee kan stapelen, vormpjes steken, spiegelen, rammelen, ....vanalles eigenlijk. Bij meetie kreeg ik dan mijn eerste auto! een rijbewijs, dat hebben we niet nodig, want het is een indoor-model hé. ik kan er ook vanalles mee, schommelen, zelf rijden, me laten rijden en hem zelf voortduwen. en dan staan er ook nog veel leuke knopjes op met muziekjes en dansende poppetjes enzo. Jaja, 't is me goed meegevallen, die sint-maarten!
ook de chocolade mocht ik eens een beetje proeven, maar 'k vond het maar raar... veel plezanter vond ik dat dat chocoladeventje zo smolt in mijn handjes. maar speculaas daarentegen...daar ben ik helemaal zot van! jammie!!

Ook nog groot nieuws: het 2e tandje is er ook, een goeie week later dan het eerste. 't ging iets vlotter al, en we waren er op een paar nachtjes vanaf. en met 2 tandjes zijn we dan ook begonnen met tandjes poetsen! toen we overlaatst een nieuwe pyjama gingen kopen, kregen we er een tandenborstel bij, dus die kwam goed van pas nu. En je laat het flink doen allemaal, alleen wil je er steeds maar je tong tussen foefelen.

ook nog veranderingen op de menu; geen mama-melk meer vanaf begin november. ineens was alle melk op...wel een beetje jammer vond mamaatje, maar eigenlijk heb je er toch een hele tijd van kunnen genieten hé, een dikke 8 maand!! Dus nu zijn het flesjes, eentje 's morgens en ook maar eentje 's avonds, want je wil nu 's avonds ook een boke eten en dan heb je dan niet zoveel honger meer.  soms doen we er een beetje confituur op, maar het liefst van al eet je ze gewoon droog. en zondag is het al helemaal feest, want dan eet je mee pistolékes, en je lust het al even graag als mamaatje!

verder begin je je nu meer en meer spontaan op je buik te draaien als je zittend aan 't spelen bent. je vindt het precies toch al iets leuker en er volgt niet meer zo rap protest. Dus misschien wordt je toch wel een kruipertje...of eerder een sluipertje, zoals je nu in het rond manoeuvreert.
Rechtstaan blijft wel één van je favorieten, dan glunder je van kop tot teen. als mama of papa helpen, lukt het al goed aan onze handen of aan de salontafel, en nu begin je het ook zelf te proberen, in je badje of in je autootje.

Al wie zijn handen en tanden laat zien...

....die is eraan! jaja, vanaf nu is't ook mondje dicht houden voor Arne bij dit spelletje, want hij heeft zijn eerste tandje!

Het zat er al een tijdje aan te komen, met die 2 boebeltjes op zijn tandvlees onderaan, maar we bleven geduldig afwachten.
Tot dan ineens mama eens vroeger naar huis moest komen, omdat Arne koorts had bij de onthaalmoeder, en er moeilijke inslaap-nachten volgden op weekend. We vroegen ons al af of het reisbedje hem niet aanstond, of het de zeelucht was,of..... maar thuis was het net hetzelfde 's avonds.
Tot dan dinsdagmorgend 20 oktober...er ineens iets wits kwam piepen, en het eerste tandje -het rechtse onderaan vooraan- een feit was. nuja, het is nog maar een begin hé, het steekt er justekes door, maar we zijn door het lastige door. Sinds dinsdag gaat hij dan ook weer heel vlotjes slapen, flesje uit en oogjes toe.
Tot vandaag het precies weer allemaal opnieuw begon...maarja, alleen is maar alleen hé, dus we wachten vol spanning op gezelschap voor dat éne tandje.

En ook al is het maar 1 tandje, toch vindt Arne dat je daar al heel wat mee kan. zo wou hij dit weekend liever een stuk appel knabbelen dan fruitpap eten. ambitieus zijn kan geen kwaad hé....

Gisteren werd Arne ook 8 maand al, en in ons babyboek kunnen we nu 8,210 kg en 69,5 cm noteren.

Weekendje Oostende

Het was weer zover....ons jaarlijks weekend met dries & muriël. Deze keer trokken met ons zessen (jaja, weer eentje meer) naar een appartement aan de zee.  De organisatie lag in onze handen, dus het werd -hoe kan het ook anders- oostende!!

Een hele leuke 4-daagse aan zee, waarin we onder andere:

- gingen wandelen op de dijk, en de buggy goed moesten vasthouden met al die wind, of hij was er alleen vandoor
- vroeg moesten opstaan  en natuurlijk ook vroeger dan anders gingen slapen...en veel minder spellekes speelden 's avonds.
- de kusttram pakten met 2 buggy's...
- naar de markt gingen, hoewel er niet zoveel markt was, want het was kermis. dus gingen we maar eens rond op de kermis.
- gingen winkelen, aja...mama had een nieuwe jas nodig, en arne nog wat truitjes en dan vonden we hier en daar nog wat leuke dingen.
- vééééééééél warme chocomelken gingen drinken.
- een lange wandeling helemaal van ons appartement in mariakerke tot in oostende maakten én terug.
- arne zijn eerste stukjes pannenkoek lieten proeven...en 't viel in de smaak!
- gingen zwemmen in 't zwembad van ravelingen. wel een beetje friskes in 't klein badje, maar 't broebelbad was dan weer zalig warm!
- op 't staketsel gingen wandelen.
- op het strand en op de pier gingen wandelen. en heel dicht bij de zee gaan staan, om dan net op tijd weg te lopen voor de golven. dolle pret voor Arne!
- natuurlijk nog eens naar de vuurtoren gingen, om van daar dan een lange wandeling naar bredene te maken.
- en gingen spelen in de speeltuin aan de vuurtoren! 

Ik kan zitten!!!

Jaja, het zat er al een tijdje aan te komen, maar met je wiebelgat en ik-wil-alles-pakken-handjes konden mama en papa je geen 10 seconden alleen laten of je lag alweer slagzij.
Maar ineens, in het laatste zomerzonnetje op het gras, lukte het dan toch! eerst maar een paar minuutjes, maar nu kan je al een hele tijd flink zitten, en lukt het steeds beter overal. Ook op de speelmat en liggend spelen dat wil je nu natuurlijk niet meer, neenee, da's voor kleintjes, stoere knullen zoals jij die zitten recht. zo kunnen mama en papa hogere torens bouwen die jij nog sneller kan omver slaan, yiha!
En je speelhoekje kreeg dus een nieuwe make-over want de speelbogen deden we van je speeltapijt.

En dat zitten opent natuurlijk nieuwe perspectieven; zo kan je nu bij het winkelen in het karretje zitten, da's pas leuk! Al die kleurrijke dingen in de rekken kan je nu veel beter bekijken, en daar kunnen we nu ook veel meer van in ons karretje stoppen!

Ook ben je nu naar je eigen kamertje verhuisd. Het was ondertussen al een hele opslagplaats geworden van te kleine kleertjes en speelgoed voor later, maar dat hebben mama en papa eens onder handen genomen.
Je bedje werd verhuisd en zo slaap je nu naast je giraf, die wel heel groot lijkt naast jou.

En dan ook nog een aanpassing op de menu; je laatste melkvoeding wou je steeds maar sneller drinken na de vorige, zodat mama niet kon volgen met de melkfabriek. Niet genoeg melk, nog honger, arne boos....daar moesten we dan iets aan doen.
Dus werd je melkje voor het slapengaan nu vervangen door een flesje ipv mama-melk. het was even zoeken naar wat je lekker vond, want je was er wel een beetje kieskeurig in.
Maar nu lukt het al redelijk goed en drink je 's morgens en de eerste keer 's avonds nog altijd mama-melk, en dan vlak voor het slapengaan een flesje.

Ook werd ik op 7 maand nog eens gewogen en gemeten: 68,5 cm en 7,620 kg. dat was net evenveel als de pompoen die we kregen van moeke en vake!

Verlof!

Ons eerste officiëel verlof met ons drietjes zit erop!
Eén weekje hadden we samen, en we hadden er een goei uitgekozen in september, want het was nog een mooi weertje. Geen verre reizen of kampeervakantie ofzo gepland, maar gewoon gezellig thuis mét veel daguitstapjes op de planning.
Onze eerste dag was al heel geslaagd; samen met Dries, Muriël, Gust (en hun aprilvisje) hadden we een dagje gepland naar Boudewijnpark. Het weer zat ons fantastisch goed mee en de attracties bevielen onze Arne ook fantastisch goed. We deden de paardencaroussel, het reuzenrad, de autootjes, treintje, vliegertjes…..alles vond je ok en was even leuk om te ontdekken. Een knopje, een stuur, het oor van een paard, alles was leuk om naar te grabbelen. Alleen op de boot gaf hij eventjes verstek voor een middagdutje. Nog een dolfijnenshow maakte deze ontspannen dag helemaal compleet.
Uitstap 2 op de agenda was de markt. We bouwden de buggy nog eens om voor een nieuwe try-out en waren weer ribbedebie. Toch bleek dat de riempjes nog altijd niet echt goed pasten, want Arne zakte nog wat scheef af en toe. Maar omdat je het duidelijk heel leuk vond om zoveel te kunnen rondkijken had mamaatje daar een oplossing voor….Mama Elke van jouw vriendinnetje Maren had mama gezegd dat er verkleinzitjes voor je buggy bestonden. Dus wij naar de winkel, goed bestudeerd, uitgetest en goed bevonden!
Zo waren we de volgende dag klaar voor een langere uitstap: de zoo! En om het helemaal écht te maken, gingen we er met de trein naartoe. Zo ontdekten we ook dat buggy-reizen met de trein niet voor dummies is. De trein zelf vond je heel erg leuk, rechtstaan aan ’t raam, zelf op de zetel zitten naast mama, op het tafeltje kloppen….allemaal om ter plezantst!
En de zoo, die gingen we wel 3 keer rond; de zebra’s, de giraffen, de apen, de flamingo’s, de pinguins…..en natuurlijk Kai-Mook…allemaal hebben we ze uitgebreid gezien. Alleen bij de visjes vond je het tijd voor een dutje. En op de terugreis kregen we waar voor ons geld, ons ritje duurde bijna dubbel zolang…..yiha, dolle pret!
En omdat mama en papa ook een uitstap met hun tweetjes gepland hadden, mocht jij een middagje naar de bomma en bompa! Die hebben zelfs nog op papaatje gebabysit vroeger, dat kan niet iedereen zeggen hé, een namiddagje bij de overgrootouders. En je was heel flink, dus de bomma en bompa genoten volop van hun middagje met jou. Ook Lynn en Tantie kwamen nog eens op bezoek en je overladen met knuffels!
Van de bomma en bompa reden we rechtstreeks door naar de moeke en vake. Omdat die alletwee in de gips of korset zitten, ging je ze gaan overladen met kusjes en knuffels, zodat ze snel wat minder pijn hadden. En we maakten er meteen een logeerpartijtje van. Ook nonkel geertje was thuis, dus het was heel gezellig! En terwijl we daar dan toch waren, gingen we ook nog eens op bezoek bij moemoe, nog een andere overgrootmoeder.
En tussen al deze uitstapjes door gingen we nog een beetje winkelen, wandelen, gaan eten, babyborrelen en huiswarmen. En ook een beetje gezellig thuis zijn.
Een goed gevuld maar heel plezant verlof!!

Veel te vertellen!

halloooooooooooooooo!
hier zijn we weer...het heeft efkes langer geduurd, maar nu ons mamaatje weer gaat werken, heeft ze't druk druk druk! aja, want als we dan samen thuis zijn, dan gaan we liever samen wandelen, of spelen, of...nog veel ander leuke dingen doen. maar nu werd het tijd dat we toch weer eens efkes van ons laten horen.
Wat is er allemaal nog gebeurd...
wel, ons mama die werkt nu al een maand en arne doet het goed bij de onthaalmoeder! altijd braaf, altijd goed gegeten, altijd flink geslapen, geen klachten dus. ook 's woensdags bij nona en pépé is 't altijd plezant! en ondertussen ben je ook al eens bij meetie gaan logeren, is elke komen babysitten en zijn moeke en vake ook een dagje komen oppassen. En jij vindt dat allemaal best ok!
Je eerste halfverjaardag! jep, op 25 augustus was je al 6 maand. en dat hebben we gevierd! want nu mag je ook wel al eens een koek eten. de eerste koek werd een geweldige knoeiboel, maar was wel ooooooo zo lekker!
En nog andere veranderingen in je eetschema, bij je petatjes mag je nu ook al vlees, vis en eitjes eten. eitjes en vlees dat we al geprobeerd hebben, viel tot hiertoe zeer goed in de smaak. vis hebben we (alé ja, eigenlijk niet 'wij'... ) nog maar 1 keertje geprobeerd en dat at je op met lange tanden. ook spinazie, waterkers en pompelmoes vallen niet zo in de smaak. maar je eet dan wel nog altijd een groot deel van je bord leeg, dus een flinke jongen!
Voor de rest drink je nog altijd mama-melk, 1 keer 's morgens en 2 keer 's avonds, en dat bevalt je nog altijd best.
Bij Kind & Gezin werd je weer op de weegschaal enzo gezet, en dat was voor 6 maand: 7,090 kg en 68 cm. en daarmee blijf je nog altijd mooi je curves volgen.
Tandjes..je lijkt er soms wat last van te hebben, per dag zever je wat slabbetjes vol, en je kan hevig zitten bijten op harde dingen, maar voorlopig zijn ze nog niet te zien. ochja...hebben we (nog) niet nodig voorlopig hé. petatjes en fruitpap worden gemixt en koekjes en stukjes brood dat lukt ook zonder tandjes...en je grote vriend gust ziet er toch ook nog altijd goed uit...
Op reis! ja, ons mama die moest een hele week gaan 'werken' naar de ardennen. alé, werken noemt ze dat, maar ik vond dat het precies een beetje meer op reis gaan was. maar ik mocht mee, dus mij hoor je niet klagen. dat was daar dik in orde! tante belle die me fruitpap gaf, tante ann om me in slaap te wiegen, nonkel peer om me in de vroege uurtjes te entertainen, nonkel brecht om met de buggy te rijden en tante evi die mijn speeltjes opraapte die ik liet vallen. wat een service! en dan nog een hele hoop andere tantes en nonkels om met mij te spelen, op schoot te zitten, te wassen...en ons mama die deed ook af en toe eens iets. jaja, 't was plezant!
Ook mochten we nog een weekendje mee met nona en pépé om hun trouwverjaardag te vieren. weer naar de ardennen, en weer plezant! veel wandelen en veel aandacht, mij hoor je niet klagen.
ja sorry, mamaatje en papaatje, maar als het zo voortgaat word ik een ardennen-fan ipv een zee-liefhebber... ;)
Ook je buggy hebben we geprobeerd te veranderen, de draagmand eraf en de zit-buggy erop, maar dat was toch nog wat te groot. zelfs als de riempjes op het kleinste stonden, dan waren ze nog te groot en zat je dus niet goed vast. nog even wachten dus, al zal het ook wel niet te lang meer duren. voorlopig toch nog even in de draagmand, maar dat vind je niet erg.
Verder vind je het nog altijd het leukst om op je beentjes te staan, en dan dansen! je probeert ook al goed je evenwicht te houden bij het zitten, maar als je dan vanalles wil pakken, dan gaat het weer even slagzij.
en als je op je buik ligt begin je al een soort sluiptechniek te ontwikkelen, al ga je meer in het rond dan echt vooruit.
Ook ga je precies wel de muzikale toer op. als papa een liedje voor jou speelt op de xylo, dan luister je heel aandachtig en kijk je vol bewondering hoe papaatje dat doet. en toen je zelf een keertje mocht proberen, kon de pret niet op! en van lynn heb je nu haar oude xylofoon van vroeger gekregen. nog een beetje oefenen en je kan samen met papa een concert geven...als de stokjes hopelijk nog niet opgegeten zijn dan

Mama gaat werken....

Na heel veel dagen, weken, maanden...zelfs bijna jaren thuis te zijn, was het deze week zover: mama gaat terug werken. Een hele verandering dus weer hier! Maandag 10 augustus was het zover, op tijd opgestaan met ons tweetjes, nog even drinken bij mama en dan op weg naar de onthaalmoeder. Na een korte babbel met alle nodige info en nog een dikke zoen vertrok mama voor een lange rit naar Kallo.
Die dan uiteindelijk niet zo lang bleek te zijn, want mama kwam zelfs 10 minuutjes te vroeg. En nu waren het de collegaatjes en de gasten die allemaal in blijde verwachting waren, want ze hadden het huis versierd en er hing een spandoek met 'joepie, Els is terug'. En met een feestontbijt zorgden ze ervoor dat mama zeker niet meer terug naar huis wou. Althans toch tot half 5 natuurlijk, want dan vertrok mama weer stipt richting Lokeren om Arne weer op te halen bij de onthaalmoeder. Die kon vertellen dat Arne heel de dag heel braaf geweest was, flink gegeten, flink geslapen, flink gespeeld. Alé, héél flink dus.

Dinsdag kregen we dan een dagje rust om al te bekomen van die eerste werkdag, en om ons voor te bereiden op een nieuwe woensdagse gewoonte; want vanaf nu zijn de woensdagen nona en pépé-dagen.
Nona en pépé slaagden vorige week met glans in het baby-examen voor babycook, maxi-cosi, en buggy.
En zo ging jij dus woensdag een hele dag naar nona en pépé, waar je ook de hele dag braaf was. zelfs zo braaf dat je vrijdag zelfs een keertje extra mag gaan!

Mijn eerste zomer

onze Arne is al 5 maand nu.... een flinke jongen van 6,900 kg en 65 cm.
jaja, mama volgt het graag een beetje op en schrijft alles netjes in het grote baby-boek. dus gingen we deze maand alleen wegen en meten bij Kind & Gezin, geen verpleegster, geen dokter, en vooral geen spuitjes!

deze week waren 't weer een paar dagjes goed weer, en naast de vele wandelingetjes met de buggy deden we nu ook eens een keertje iets anders:
ik mocht zwemmen in mijn privé-zwembad!! alé, 't is te zeggen, het privé-zwembad van mijn nichtje Lynn, maar die kan er niet zo goed meer in (of ze moest haar benen in haar nek leggen), dus heb ik dat kado gekregen. Lief hé!!
Net gepast is het voor mij, zodat ik er helemaal zelf in kan liggen zonder dat ik kopje onder ga. en dan maar spartelen, dat was plezant!

Ook hadden mama en papa nog eens afgesproken met de mama en papa van gust. je had je best gedaan om heel veel te groeien, en nu leek gust al iets minder groot. spelen zat er nog niet in, maar wel al eens naar elkaar lachen en een polleke geven, of zoiets...

En omdat je binnenkort naar de onthaalmoeder gaat, en papa je ook wel wil komen halen als hij eens vroeger thuis is, hebben we een 2e vervoermiddel voor jou gekocht. een nieuwe auto??? neenee...
alhoewel het precies wel een beetje jouw privé-car is. een mooie fietskar waar je met je maxi-cosi en al in kan zitten! ze werd deze week vakkundig ineen gezet, en er werd een trekhaak op mama's fiets gemonteerd.
Want mama die ziet het ook wel zitten om samen korte fietstochtjes te gaan maken. Onze eerste testrit ging zaterdag door naar nona en pépé. jaja, helemaal tot in het verre Zele, over een brug en al! en prins Arne die vond het helemaal ok, vanop zijn troon had hij een fantastisch zicht over het landschap, om daarna een zalig dutje te doen...

En gisteren was het ook tijd voor je eerste fruitpap. Met de lange weg naar groentenpap nog in gedachten en niet al te hoge verwachtingen, gaven we je eerste lepeltje. En het viel meteen in de smaak! je werkte al meteen een grote portie naar binnen, hoewel mama een héél grote portie gemaakt had, en zich opofferde voor de restjes.

patatjes, patatjes, ik hou zo van patatjes.....

Jaja, het is een feit: arne is een patatjes-fan! Na onze eerste probeerweek die toch niet echt een succes was, gaven we het maar 2 dagen op.  het was toch alleen maar kokhalzen op het lepeltje, en zelfs met een beetje melk wat je wel lust, was het geen succes. Dus het probleem lag bij het lepeltje. Mama zocht vanalles op over hoe we dat wél konden klaarspelen, en na het weekend begonnen we opnieuw. deze keer met een melkpapje, dat je met een dikkere speen toch gewoon uit een flesje kon drinken. en het ging vlotjes binnen. de volgende dagen mixte mama steeds meer worteltjes onder je melkpapje, en nog steeds had je geen klagen. na 5 dagen zaten er ook al patatjes onder je melkpapje, en probeerden we de volgende stap, een flesje waar een flexibel lepeltje op zat ipv een speentje. het was even wennen maar het ging binnen! en zo was je na anderhalve week klaar om patatjes te eten zoals het hoort: zonder melkpapje en met een gewoon lepeltje.
Je eet zelfs al 150 gr en het kan niet rap genoeg gaan. als mama of papa even treuzelt, dan zal je wel eens efkes komen helpen...waardoor de patatjes dan overal hangen, maar ook daar maken we vorderingen...
De komende weken proberen we nog wat andere groentjes uit, en vanaf augustus staat er dan ook fruitpap op't menu.

En omdat er binnenkort een einde komt aan ons schoon leventje, want mama moet weer gaan werken binnen een paar weekjes, gingen we vorige week een eerste keer testen bij de onthaalmoeder. een half dagje stond er op het programma, en mama zag er toch wel tegenop met een klein hartje. 
maar dat was voor niks nodig, want je deed het fantastisch. een beetje spelen, je flesje gedronken, en dan een flink dutje. je was zelfs nog aan 't slapen toen mama je weer ging halen!

En dit weekend hadden we bij moeke en vake ook nog een primeur: je hebt de eerste keer gerold! je lag samen met mama en papa op de mat te spelen op je buik, en ineens viel je om en rolde je naar je rug. een beetje per ongeluk, en je was er zelf van verschoten, maar toen we je terug op je buik draaiden, deed je het nog een keer. dat wordt veel oefenen de komende weken om het misschien binnenkort ook van rug naar buik te kunnen!

...misschien word ik wel lid van de patatjesclub!

Zijn laatste twee'ke

Hij heeft vandaag zijn laatste twee'ke aangedaan...pamper-codetaal waar we tot voor kort ook niks van begrepen, maar waar we nu de basiskennis al van onder de knie hebben.
Het wil zoveel zeggen als: onze Arne is weer wat groter geworden. want na de een'tjes en de twee'kes in de pampers, is onze zoon nu toe aan drie'kes.

En dat onze flinke jongen groter wordt, dat wisten ze ons maandag bij kind & gezin ook te zeggen. Eerst wegen en meten, maar dat is al niet meer zo simpel dan in de eentjes-tijd. onze Arne is een heel beweeglijk manneke, turnt er graag op los, en zo dus ook op de weegschaal van kind en gezin. die schommelde van 6,370 kg naar 6,420 kg. na even afwachten of meneer Arne toch niet eventjes zou willen stilliggen, zei de mevouw van de weegschaal: tja, dan schrijven we maar 6,400 kg op, da's 't gemiddelde. en toen lag Arne ineens stil en zei de weegschaal 6,370 kg. tiens, gevoelig voor een paar grammetjes meer, kleine schat?
Van de weegschaal ging het naar de meter en die wees 62 cm aan. Je blijft mooi je curves volgen, net onder de P25...ook al code-taal...
nog even je hoofdomtrek meten en die is 43,5 cm.
Daarna bij de dokter die weer met 2 ferme spuiten afkwam. een spuitje, ok dan, maar 2...da's toch niet zo leuk. maar we zijn er nu voor een hele tijd vanaf, de volgende keer is pas op 1 jaar. de dokter controleerde nog of je goed kan buikliggen, of je je kan optrekken tot zitten (maar jij ging liever rechtstaan). Hij nam je knuffel eventjes af en gaf hem dan terug om te zien of je al dingen goed kon vastpakken, waarop jij die met beide handjes vastgrabbelde en direct begon op te eten. zo moest de dokter ook al niet meer vragen of je al dingen naar je mond bracht...en ook je brabbeltaaltje werd goedgekeurd.

Deze week ging ook onze petatjes-missie verder, maar veel vorderingen hebben we nog niet kunnen boeken. Die 5 lepeltjes van de eerste dag hebben we nog niet kunnen overtreffen. De 2e dag had je al door met wat we afkwamen en trok je al een vies gezicht bij het eerste hapje.  je werkte de lepeltjes sneller naar buiten dan dat mama ze er kon insteken. De 3e dag had je nog een tactiek bij; lippen stijf op elkaar geklemd en ik doe ze alleen maar open voor mmmmmmmmmmelk!!
Dag 4 kreeg je sneller honger dan verwacht, en waren de petatjes niet op tijd klaar. Toen je dan eerst melk gedronken had en mama je daarna een paar lepeltjes gaf, ging dat vlotter dan de dagen daarvoor. 3-4 lepeltjes gaan er zo al binnen, al is het niet echt enthousiast. maar we blijven volhouden!

iets anders 'nieuws' wat je wel geweldig vindt, is in je stoel zitten. boekjes lezen, muziek maken en met wiebelspeeltjes spelen, gaat véél makkelijker zittend dan liggend. Dus nu eten mama en papa aan de grote tafel, en kan jij er gezellig komen bijzitten. Al moeten we wel nog niet aan een 7-gangen-diner denken, want als 't te lang duurt, ga je nog wel eens slagzij. oefening baart kunst hé!

Nieuwe menu

Hey grote jongen,

jaja...je wordt groot. want vandaag hebben we weer een volgend stapje genomen. je bent nu officiëel geen klein babytje meer dat alleen maar melk drinkt, maar een iets groter babytje dat nu ook al groentenpap eet...of toch een poging doet tot. Straks het volledige verslag in geuren en kleuren, maar eerst hebben we nog wat te vertellen over andere dingen....

14 juni was het vaderdag! en omdat we nu ook een echte papa in huis hebben, werden er vanalle voorbereidingen getroffen. Samen met mama kochten we een paar leuke kadootjes; een tutje met papa is the best, een boek over papa's en kindjes en een superpapa-t-shirt. Want onze papa, dat is natuurlijk een superpapa!
Maar daarmee was het nog niet gedaan, er moest ook nog geknutseld worden! We knipten een groot hart, schreven daarop papa, en daarmee ging jij op de foto. En omdat het voor papa was, haalde je je allermooiste glimlach boven!
op de achterkant schreven we een leuk liedje, en we stempelden jouw handafdruk erbij. Ons papaatje was er heel blij mee en wij hadden onze eerste knutselles achter de rug...waarvan er nog vele zullen volgen, mama kennende! ;)

Iets daarna was meneer nonkel geertje peter de eerste von westmeerbeek, beter gekend als nonkel geertje of jouw peter, jarig. Daar moesten we natuurlijk ook een mooi kaartje voor maken hé. Het werd een hele fotoshoot met slingers en confetti, en je vond het geweldig om daarmee te spelen.

En vorig weekend gingen mama en papa voor de eerste keer op stap zonder jou erbij. wel een beetje raar, maar omdat we wisten dat je in goede handen was, wouden we 't wel eens proberen. Dus je eerste officiële babysitavondje ging je naar je meetie. We zijn er zeker van dat je er volop vertroeteld werd en aan aandacht niet tekort kwam! dankjewel meetie & co!

en dan komen we natuurlijk bij de eerste groentenpap...
Die stond voor vandaag, 4 maand en 2 dagen oud, op het programma. Op de menu: bloemkoolpetatjes!
Mama en papa hadden (met dank aan ervaren-groentenpap-mama muriël) perfect getimed hoeveel tijd we ervoor nodig hadden om net op tijd klaar te zijn als jij honger had. Dus we placeerden jou in je eetstoel met een grote slab aan, en probeerden een eerste schepje dat heel vlot binnen ging. Maar na een vijftal schepjes vond je het toch niet alles, en de volgende 5 schepjes belandden overal waar ze niet moesten zijn. aan jouw handjes, slab, eetstoel,...het ging vlotter uit als in je mondje. Na niet al te hoge verwachtingen waren we tevreden met dit resultaat, en kreeg jij nog lekker melkje. de rest van de petatjes...die werkte mama vlotjes naar binnen. en zo was iedereen content! 

Spieter spetter spater

Zoals we al verteld hadden, hadden we vorige vrijdag onze afspraak voor 3 maanden bij Kind & Gezin. 't was mooi weer, dus we konden er weer een wandelingetje met de buggy van maken. We waren er mooi op tijd, eerst werd je gewogen en gemeten; 5,590 kg en 59,5 cm. Daarna mochten we naar de dokter en die controleerde weer vanalles: of we flink geoefend hadden om je hoofdje te leren rechthouden. Maar oefenen is dat niet echt meer hé, je kan dat gewoon al heel goed! En ook al kreeg je zo'n goeie punten, een beloning had de dokter niet echt...neenee, in plaats daar van kwam ze potverdorie toch wel weer met een spuitje af zeker. Maar stoere kerels houden zich sterk, dus was je al snel weer bekomen van 't verschieten.
Jammer dat die dokter geen lang haar heeft, anders had je daar eens goed aan kunnen trekken in ruil voor die prik.

De dokter vroeg ook of je nog altijd volledig mama-melk drinkt. en jaja, dat is zo, nog niks anders op de menu. Ook vroeg ze of je dan al doorslaapt. phoe, waar komt die dokter nu nog met af zeg, dat doe je wel al 4 weken hé!  dan zal het wel extra-super-mamamelk zijn, als je al zo flink kan slapen, zei ze.
Dan was het mama's beurt om vanalles te vragen. We hadden namelijk een klein probleempje met euh...ja, de pampers vullen, zullen we maar zeggen. Dat gaat niet zo vlotjes meer, en mama heeft al een paar keer een glycerinesuppo moeten geven omdat je soms zo rood wordt als een tomaat, en er nog niks uitkomt! Of dat probleem misschien lag aan die gaviscon (voor je reflux) of aan iets dat mamaatje eet? De dokter vroeg welk water mama dronk, maar dat was het niet. Of mama dan misschien heel graag chocolade eet? tja...oepsie...betrapt!  ja zeg, de klokken hebben zoooooooooveel gebracht hé en mama kan er ook niet aan doen dat ze haar zoete goestingskes niet kwijtgeraakt is na de zwangerschap...
Het kan er volgens de dokter een invloed op hebben, dus mamaatje staat nu eventjes op een paaseitjes-arm-dieet.  Ook mochten we proberen om die gaviscon af en toe eens niet te geven na je eten. Dan kunnen we meteen ook zien of je reflux al niet wat gebeterd is. En na een weekje proberen, weten we al dat je vooral 's avonds nog last hebt van reflux, en soms lukt het wel eens een dagje zonder gaviscon. Da's dus ook al geen slecht nieuws hé, dat je daar 'aan 't uitgroeien' bent!

Daarna gingen we nog langs bij de verpleegster, en daar vroeg mama hoe het nu zat met die groenten-en fruitpap. Want vorige week, toen we jouw geboortelijst gaan afsluiten zijn, hebben we een groentenpap-machien gekocht. En omdat je daar zo'n lekkere bloemkoolpap mee kan maken (mama moest het toch eens testen hé), wouden we weten wanneer we daarmee kunnen beginnen en wat je allemaal mag eten. Mama kreeg er 2 dikke boeken mee over vanalles wat je wanneer mag eten en ook met veel lekkere receptjes in. Die dikke boeken zijn hier al aandachtig bestudeerd, en we zien het al volledig zitten; chinesekoolpuree, savooikoolstamppot, varkensvlees met curry...
Eind deze maand dus verandering op de menu!

We gingen ook nog eens langs bij gust, muriël en dries. De vroegere dinertjes bij kaarslicht met daarop volgende lange spelletjesavonden en logeerpartijen, zijn nu vervangen door een lekkere BBQ 's middags met een lange wandeling in de namiddag. Maar niemand die daar klagen over heeft...
Gust haalde zelfs speciaal zijn speeltapijt van de zolder, waar hij al wat te groot voor geworden was. En je kreeg zelfs een knuffel kado van gust, lief hé!! of wij nog geen knuffels genoeg hadden dan? jaja, toch wel, maar het was dezelfde knuffel waar je àltijd mee in slaap valt. Mama en papa hadden al gezocht naar nog zo eentje, voor als deze eens kwijt raakt, maar we hadden hem nog nergens gevonden. Maar nu hebben we er dus 2, één van meetie, en één van gust!

Vorig weekend was papa een dagje langer thuis, dus hadden we iets plezants op het programma staan: we gingen zwemmen! Omdat je zo'n waterrat bent, en bad en douche om ter leukst vindt, wouden we dat wel eens proberen. Dus stoere zwembroek aan, zwemband opgeblazen en we konden in het water. Het water was een beetje frisser dan je gewoon bent, en er was veel lawaai, dus je was wel op je hoede, maar vond het wel ok. Na eventjes in het plonsbadje, trokken we naar het kinderbad. De zwemband, daar moet je toch nog wat meer melk voor drinken, dus die lieten we maar zo. Op de schoot van mama of papa zitten of staan, en wat ronddrijven in het water, hadden wel succes. Na een tijdje ruilden we het frisse kinderbad voor een lekker warm broebelbad. En dit vond je het plezantste van allemaal! een leuke namiddag dus en voor herhaling vatbaar...

En nog meer grote-baby-nieuws; je kon al van je zij naar je rug rollen, maar nu kan je ineens ook van je rug naar je zij! Vanalle manoeuvres doe je dan, en zo kan je dan plots in de andere richting liggen. En omdat je speeltapijt in je park ligt, en het daarin te klein is om te leren rollen, haalden we je puzzeltegels naar beneden, zodat je daar met je speeltapijt veel meer plaats hebt. Je nieuwe speelgoedkastje dat we een paar weken geleden kochten, werd erbij geïnstalleerd, en er werden dus weer heel wat meubels naar andere plaatsten verschoven. Voorlopig heb je dus al een klein hoekje helemaal voor jou in de living. Alleen is mama nog niet helemaal tevreden met de nieuwe schikking....wordt vervolgd!

PS: bovenstaande tekst is GEEN hint naar de paasklokken/sint om volgend jaar minder chocolade te brengen hé....integendeel, dan kunnen/mogen we er zelfs met 3 van eten!

1, 2, 3.....maand!

Dag stoere jongen,

Weer een maand voorbij, dus weer een maandje ouder! Al 3 maand ben je nu....

Deze maand was er allereerst jouw doopsel, groot feest!  En de week daarna weer feest! Mama's eerste moederkesdag was het toen. Samen met papa maakte je een mooi gedichtje en mama kreeg er ook nog een dik boek bij. 'oei ik groei', daarin staat alles over babietjes die groot worden, dus dat zullen we nog goed kunnen gebruiken!

En na jouw grote feest, was het begin deze maand tijd voor een grote stap; je slaapt door! Na af en toe eens een nacht, zo ongeveer 1 keertje in de week, waren er ineens 2 nachten na elkaar, en dan 3, 4,...ondertussen al 21 nachten die je na elkaar doorgeslapen hebt! Ook overdag krijg je iets meer een eigen ritme. je drinkt nu maar 5 keer per dag meer mama's melk, slaapt nu een uurtje smorgens en smiddags en kan ook al een klein uurtje flink spelen!

Je bent dus niet meer zo'n kleine pruts, en dat laat je merken.... Liggen, da's iets voor kleine baby's, stoere baby's zoals jij, die willen liever zitten, zodat ze alles kunnen zien! Dus als je beentjes moe zijn van recht te staan, wil je liefst van al zitten, wel nog met een goeie rugsteun tegen mama of papa.
Ook buikliggen is nu een fluitje van een cent. Als we tv kijken, steun je op het lange worst-kussen, en kan je zo alles meevolgen. Nu kan mama (en soms ook papa) nog kiezen wat we kijken, maar binnenkort eis je waarschijnlijk bumba, of musti, of...
Alles wil je gezien hebben, zelf aan de laptop wil je mee komen typen of foto's kijken.

Wat je nu ook echt heel leuk vindt, is je speeltapijt. Stampen met je beentjes doe je nog altijd even hevig, maar ipv slaan, kan je nu ook de leeuw en het paard eens aan hun staart of poten trekken. En het blijft niet bij de leeuw of het paard, alles waar je handjes nu naar kunnen grabbelen, heb je vast. Mama's haar, je dekentje, je knuffel, je slabbetje...alles neem je in een stevige greep.
En als je iets vast hebt, dan laat je het niet snel los, maar probeer je het in je mondje te steken. Ook heb je de nieuwe discipline op-zoveel-mogelijk-vingers-tegelijk-sabbelen ontdekt. duimzuigen, da's voor beginnelingen hé!

In bad gaan vind je nog altijd één van de leukste dingen. en omdat je dat gespetter zo plezant vindt, probeerden we eens iets nieuws; met mama of papa mee onder de douche. Je moest eerst even wennen aan al die druppeltjes, maar daarna vond je het superleuk, en wou je zelfs eens proeven. En een beetje water in je oogjes, dat vind je allemaal geen probleem, een echte waterrat!

Deze maand werd het ook al wat beter weer, en konden we eindelijk eens naar zee met jou! Onze buggy heeft de strand-test goed doorstaan, maar jij hebt er niet veel van gemerkt. Bijna de hele tijd sliep je in de draagdoek of buggy. Maar kom, je hebt dan toch eindelijk de vuurtoren eens gezien!

Deze maand zijn we nog niet naar Kind & Gezin geweest, maar je 3-maandelijkse afspraak is nu vrijdag gepland. Deze keer is er voor de eerste keer een hele maand tussen, dus we zijn eens benieuwd wat de meter en weegschaal zullen aangeven....

Doopfeest 1 mei

Lieve Arne,

Als je in mijn ogen kijkt
lijkt de wereld stil te staan.
de wind houdt op met waaien
en bevroren is de maan.
Je bent stralend als de zon
Je bent volmaakt, zo naakt en klein.
En de wereld lijkt voor eventjes
perfect te zijn

Ik wist niet dat ik na een blik
zo veel van je houden zou
Maar ik weet nu al niet eens meer
hoe ik leefde zonder jou
Voor zoveel wezenlijke dingen
Leek ik blind tot dit moment
En die zijn ineens zo zichtbaar
Nu dat jij er bent

Wanneer je in mijn armen ligt
en zo tevreden naar me lacht
Lijk ik alles te vergeten
dat daar buiten op mij wacht
Alle strijd en alle tranen
Alle stille pijn verdwijnt
En de wereld lijkt voor eventjes
normaal te zijn

Zo begon je doopviering vrijdag. Ja, vrijdag 1 mei werd je gedoopt.
Er was heel wat voorbereiding aan voorafgegaan. Mama zorgde voor de uitnodigingen,  gelijkend op je geboortekaartje, en die bezorgden we een maand geleden al.
We gingen je eerste echte feesttenue kopen, compleet met sjiek hemdje en al, en we namen hier mooie fotootjes van. Daarmee maakte mama presentjes voor de madammen en met wat stempelwerk kregen de mannen ook een aangepast flesje jenever mee.  Iedereen kreeg een persoonlijk plaatsje aan tafel en de kaarsjes waren ook assorti.
Papa die zorgde voor het misboekje. Hij schreef de teksten die we mochten veranderen en maakte er een mooi geheel van. En meetie en nonkel geertje, die maakten ook een mooi tekstje voor jou.

Vrijdag raakten we met onze strikte planning goed op tijd klaar, zodat we mooi op tijd in ons feesttenues naar de kerk konden vertrekken.
Iedereen arriveerde op het afgesproken uur en de viering kon beginnen.
Je volgde alles mooi mee vanop mama's schoot, maar na een tijdje was het niet meer goed; honger! tja, dat valt nu eenmaal niet te regelen, maar gelukkig hadden we een flesje mee voor jou. Dus jij mocht voor één keertje in de kerk eten.
En met een volle maag maakte je helemaal niks van dat water dat over je hoofdje werd gegoten.

Daarna trokken we met iedereen naar ons thuis, waar we in het warme zonnetje nog konden aperitieven. Dan volgde er gourmet en daarna een groot dessertenbuffet.
Kortom, je eerste feestje was geslaagd!

Al 2 maand!

Lieve kleine schat,

We zijn alweer een maandje verder, en je bent nu al 8 weken en 3 dagen, of 59 dagen, of 2 maand!
En je wordt zooooooooo snel groot, dus op die maand tijd is er weer heel wat veranderd:

Ons papaatje was jarig! de kadootjes, die hadden we al op tijd in huis hé. Aja, je liet zo lang op je wachten, dat mamaatje dacht dat papa misschien wel niet meer kon gaan werken voor zijn verjaardag. Dus is mama met de dikke buik en Isabel en Joran nog heel het shoppingcenter rondgewaggeld. Alleszins; missie geslaagd want de kadootjes hadden we snel gevonden en...'s anderendaags was jij er! toeval of niet, 't is een truukje dat we gaan onthouden! ;)
En papaatje die ging dan toch nog 1 weekje werken voor hij verjaarde, dus maakten we nog snel 2 feest-kadootjes: voor papa een t-shirt met daarop een foto van jou en voor jou een feest-tenuetje met daarop 'jaja, ik ben ne knappe gast, precies zoals mijn papaatje' Hihi...het duurde wel eventjes voor papa je sjieke tenue in de gaten had, maar hij vond het toch wel leuk.
Na het feestje zondag met de hele familie, gingen we maandag rustig op stap met ons drietjes; wandelen in 't zonneke, gezellig iets gaan eten en 's avonds gingen we naar de sauna en het broebelbad. je stoere zwembroek aan, en dan maar spetteren in het grote bad!

En op 2 april, toen je net 5 weken was, lachte je de eerste keer naar mamaatje!
Wow, een echte casanova ga je worden, want aan zo'n verleidelijk lachje gaan er niet veel kunnen weerstaan. Het duurde dan ook niet lang voor je doorhad dat wij dit geweldig vonden en zo werd papa ook al snel getrakteerd op een brede smile!

3 april gingen we weer naar K&G, deze keer geen huisbezoek meer, maar we wandelden met de buggy naar daar. Je werd gewogen (4,250kg) en gemeten (55 cm) en dan gingen we naar de dokter. Die testte wat je allemaal al kon, je volgde goed met je ogen en deed mooi wat de dokter verwachtte dus kreeg je niks dan goeie punten!

Je kreeg ook deze maand nog heel wat bezoekjes en leuke kadootjes, en daar zat iets heel groot tussen: een speeltapijt! Het duurde niet lang voor dit aan een eerste test onderworpen werd. Allemaal die nieuwe speeltjes boven je hoofd, dat vond je wel leuk. In het begin bleef het bij lachen, maar ondertussen sla je er al op los naar de leeuw en het paard. Ook stamp je met je voetjes erop los, zodat de boerderijgeluidjes door de living klinken.

En zo begin je ook je beenspiertjes te trainen; als je op onze schoot zit, stamp je hard met je voetjes tegen onze buik, en dan is het tijd voor turnoefeningen: je wil dan rechtstaan. We moeten je wel nog goed vasthouden aan handjes of onder je armpjes, en het is nog wat wiebelend, maar je vind het wel leuk en het kan niet lang genoeg duren. En dat laat je ook duidelijk horen, als de turnles te snel gedaan is naar je zin.

Want brabbelen, dat begin je ook te doen. precies een kleine knorpot ben je dan, emmemmemmemme...en je krijgt er maar niet genoeg van. Zelfs in je slaap probeer je ons vanalles te vertellen...dat belooft!

En ook de klokken waren je niet vergeten; je kreeg héééééél véééééééél paaseieren, waar je jammer genoeg niet van kan eten.... maar mama doet haar best om af en toe een chocolade-smaakje aan je melk toe te voegen! ;)
Ook een mini-mobieltje voor aan je maxi-cosi, want alles wat beweegt en muziek maakt, dat vind je geweldig. Je kreeg ook nog leuke kleertjes, en nog centjes voor in je spaarpot.

Jammer genoeg heb je nog altijd wat last van je reflux. Die vieze bananensiroop helpt wel wat tegen het overgeven, maar plat liggen is niet naar je zin. Dus kochten we een draagdoek, zo kan je overdag af en toe lekker dicht bij de mama zitten, en zo toch een paar uurtjes slapen.
Ook ben je nu groot genoeg om in je wippertje te zitten, en dat vind je ook geweldig. Zo kan je mee met ons aan tafel en mama helpen koken, kijken hoe mama strijkt,...jaja, je wordt een nieuwe man eerste klas later! 

En gisteren hadden we ook een afspraak bij Kind & Gezin. Je werd weer gewogen (4kg710) en gemeten (57 cm). Volgens de dokter blijf je een smalleke voor je lengte, maar je blijft mooi je curves volgen, en dat is het belangrijkste. En je blijft mooi bijkomen, dus mama's melk is nog van de beste kwaliteit!
Heel af en toe slaap je al eens een volledige nacht door, maar meestal laat je er zo'n 6u tussen, en dat vonden ze daar al heel goed.
En dan was het tijd voor de eerste prikjes. Je was een klein beetje verschoten, maar 't was al snel weer over. Stoere jongens kunnen daar tegen hé...! Zeker als de mamaatje je kon troosten. En toen de papaatje 's avonds de twee dikke plakkers van je beentjes trok, was alles al lang vergeten...

1 maand oud!

Hey stoere arne,

Amai zeg, vorige week werd je al 1 maand oud! En ook al was het de kortste maand van het jaar, het is toch wel snel gegaan hoor...en er is al heel wat gebeurd ondertussen:

Je hebt je eerste weekendje al achter de rug! toen je 2,5 weken oud was, gingen we op jaarlijks familieweekend. Met 26 waren we, en jij was de jongste telg van allemaal. We konden vrijdag rustig vertrekken want papa was toch nog altijd thuis. 2 uur rijden met de auto, daar maakte je geen probleem van. Je sliep rustig de hele rit door. En daar zelf vond je het ook allemaal ok, en als het je te druk werd zaten we perfect rustig op onze kamer, ver weg van het lawaai. De wandeling lieten we aan ons voorbijgaan, en we testten met ons drietjes het broebelbad uit. Mee met mama en papa in het grote bad, dat vond je niet slecht!
En aan aandacht kwam je zeker niet te kort, je werd op verschillende armen flink vertroeteld. En meetie maakte zelf speciaal de grote meetie-kwis voor iedereen 's avonds. Met mooie prijzen om te vieren dat zij meetie was. en zou het toeval geweest zijn dat jouw ploeg gewonnen had.....?
Kortom, voor onze eerste weekend met ons drietjes zeker geslaagd!

Je slaapt nu ook niet meer in je draagmand, maar in je eigen bedje! nog niet op je eigen kamertje, maar nog altijd gezellig bij mama en papa. Zolang je 's nachts nog drinkt, is dat toch wel iets praktischer. Je bent meestal één keertje per nacht wakker, en sommige nachten sla je dat zelfs over, en slaap je mooi door tot 's morgens.

Kind en Gezin kwam nog een tweede keer op huisbezoek als je 3 weken was. Deze keer zou dan de gehoortest afgenomen worden, omdat je vorige keer net gewassen was en flink wakker, en voor die test is het beter als je slaapt.  Dus we hadden onze orders gekregen; geen badje smorgens, geen productjes op je gezichtje wrijven en er proberen voor te zorgen dat je sliep. Om 10u zou de mevrouw komen, dus mama ging je om kwart na 9 uit je bedje halen om dan eten te geven, zodat je achteraf lekker lui in slaap zou vallen. Maar de mevrouw was hier al om half 10...ja zeg, zo kunnen wij geen planning maken hé.
De test werd dan afgenomen terwijl je aan het drinken was, en je scoorde 10/10. Alles werkt perfect, dus horen kan je, alleen nog leren luisteren...
Je werd ook nog een keertje gewogen; 3,600 kg en al 54 cm!

Het weekend daarna mocht je al naar je eerste verjaardagsfeest; ons mémé werd 80 en trakteerde iedereen op ribbekes. Voor ribbekes ben je nog wat klein, maar voor feestjes....dat moet wel al lukken hé.
En er werd ook een nieuwe familiefoto getrokken, want de vorige, dat was al 18 jaar geleden. Toen zat kleine Stef nog bij mama op de schoot, maar die plaats had jij nu ingenomen. In je beste tenue....een salopet en streepjes!

Papa moest na 3,5 weken met ons drietjes thuis weer gaan werken. Dat viel wel een beetje tegen....maar de eerste dagen was hij nog wel vroeg thuis. En dat kwam mamaatje goed uit, want die had al vanalle verhuisplannen zitten bedenken overdag.
Jaja, op je kamertje staat nu alleen nog een kleerkast. De commode is verhuisd naar de badkamer, en de badkamerkast verhuisde naar de gang, en de kast van de gang...op de gang stond gelukkig nog geen kast! Véééééél praktischer nu, niet meer over en weer met je badje, geen verwarming speciaal moeten opzetten. Jaja, ons papaatje wil ons wel geen gelijk geven, maar we hebben toch onze zin gekregen!
Als die dacht dat de hormonen van zwangere vrouwen al erg waren, dan kent die de hormonen van jonge praktische mamaatjes nog niet!

De week daarna maakten mama en papa zich een beetje zorgen, want na iedere keer dat je gedronken had, kwam er heel wat terug, en soms een uurtje daarna ook nog, en het rook ook zo zuur. Je zag er echt vanaf, dat zagen we.
Op 4 weken moesten we toch op na-controle bij de kinderarts, dus wouden we het haar eens vragen . Maar je was ons al voor, toen de dokter je buikje controleerde en erop duwde, woeps, een hele fontein melk. tja...ze had maar niet zo hard moeten duwen hé. maar dan wist ze meteen wel wat het probleem was, reflux dus. Ze schreef je een siroopje voor met bananensmaak en dat helpt wel, ook al vind je het niet echt lekker.
Ook de dokter legde je nog eens op de weegschaal: 3kg870 en 52,5 cm. Oei, heeft mama je te heet gewassen misschien? of wie zijn meter staat hier niet juist?

Alleszins, een feit is dat je toch al wat gegroeid bent. Want het heeft wel eventjes geduurd, maar het is een feit: het eerste kledingstuk is te klein. het gebeurde zo; mama deed je bodytje aan smorgens, jij strekte je beentjes en pets, er sprong een knopje open. En nog wel net je bodytje met streepjes zeg...dju toch!
Voor de rest past alles je nog perfect; je eerste salopetje begint een beetje te spannen, maar er is nog een 2e knopje, dus we kunnen nog eventjes voort. en als mama nu dat 1e knopje onder dat 2e knopje zet...jaja, als je 18 bent, pas je er nog altijd in!

We zijn ook al beginnen organiseren aan je doopsel; zo zijn we langs geweest bij de pastoor en hebben we al een datum afgesproken. Ook zijn we al samen met andere mama's en papa's naar een voorbereidingsavond geweest.
De uitnodigingen zijn al de deur uit, en nu zijn we volop bezig aan je boekje.

Je ziet, je eerste maand hebben we al niet stilgezeten hé!

Je eerste weekje thuis!

Lieve kleine Arne,

Zondagnamiddag kwamen we thuis met jou, en dat was toch wel even wennen voor mama en papa.
Het leek wel alsof mama alle efficiëntie kwijt was en ipv georganiseerd op rolletjes, leek alles hier wel een grote chaos.  Maar we genoten ervan...we hadden zolang naar jou uitgekeken en nu waren we een gezinnetje.  Dus mama trok zich niks aan van de chaos, papa die werd heel veel in 't rond gestuurd en beetje bij beetje wenden we aan dat kleine lieve kereltje dat ons hart gestolen had...

Het eerste goeie voornemen ging er 's avonds al aan.  Mama was er zo aan gewoon dat je dicht bij haar sliep in het ziekenhuis, dat ze het niet over haar hart kreeg om je alleen in dat veel te grote bed op je kamertje te leggen.  Dus werd de draagmand van de buggy geinstalleerd vlak naast het grote bed van mama en papa.
En papa die beklaagde het zich ook niet, je slaapt altijd zo flink 's nachts, en maar 1 keer ben je wakker om te drinken en dan slaap je weer direct. Dus helemaal geen lastige nachten...

De eerste morgen sliepen we tot 9u, en omdat het allemaal nog een beetje nieuw was, waren we pas tegen 11u met ons drietjes gewassen.  Ja, dat wordt nog flink oefenen voor de mama om weer snelle els te worden.
Maar vandaag kan het allemaal nog wat relax...geen strakke planning, het enige dat op de agenda staat is je officiëel gaan inschrijven. Dus in de namiddag trekken we naar het stadhuis. Daar word je in de registers opgeschreven en ook op het trouwboekje van mama en papa.
Daarna trekken we naar de cm, waar we ook trots onze knappe zoon gaan laten zien. Het is nog even wachten op je echte sis-kaart, maar we krijgen al een voorlopig papier en echte plakkertjes met jouw naam! Ook krijgen we nog een eetstoel en zonneschermpjes kado en bonnen voor de thuiszorgwinkel, waar we direct naartoe gaan.

Mama had bij vertrek in het ziekenhuis nog gevraagd wanneer we mochten starten met afkolven, zodat we jou ook aan flesjes konden laten wennen, en ons papaatje een vader-zoon-momentje konden gunnen. En omdat de borstvoeding heel goed ging, mocht dat al direct. En dat vond mama een goed plan, want ze had wel wat last van stuwing.  Dus gingen we bij de cm een afkolfmachine huren. En s'avonds probeerden we al uit of het lukte met dat flesje. We durfden er niet al te veel van verwachten, want volgens 'de boekjes' gaat dat allemaal niet zo vlotjes in 't begin. Mama stond dus ook vanaf een afstand te supporteren, omdat dat zogezegd het beste was als zij uit de buurt zou zijn. Maar we hadden je serieus onderschat, want het ging als een fluitje van een cent, alsof je al jarenlang flesjes dronk!
En ons papaatje....die glunderde natuurlijk! Sinds dan krijg je nu dagelijks een flesje, en later op de week kon zelfs mama je een flesje geven, je maakt er allemaal geen probleem van!

Dinsdagmorgend kwam de mevrouw van Kind & Gezin de eerste keer langs. Om 9u had ze gezegd dat ze kwam, dus moest het iets vlotter gaan dan de dag ervoor, en jaja, we halveerden al onze was-en-plas-tijd 's morgens. Wacht maar, tegen de olympische spelen van 2012 zijn wij klaar voor het wereldrecord!
Mama schrok wel eventjes toen ze je waste 's morgens; heel voorzichtig wou ze jouw navelverbandje verzorgen en toen had ze het ineens in haar hand. Je naveltje was er dus al af. Eigenlijk wel goed, dan kon de mevrouw van K&G dat ineens controleren. Je werd ook gemeten; 3,280 kg nu, amai zeg, 140 gr bij op 2 dagen! je meet nu 52 cm en je hoofdomtrek was 36 cm.

Je kreeg deze week ook nog heel wat bezoek over de vloer, en veel leuke kadootjes! En als we een avondje rustig met ons drietjes thuis waren, dan mocht je bij de mama of de papa liggen in de grote zetel! Dat vind je echt leuk, lekker warm onder een dekentje, dicht bij één van ons tweetjes...je bent niet de enige die ervan geniet dan!
Toen nona en pépé op bezoek kwamen, en je net je flesje ging drinken, kreeg nona ook de eer om je flesje te geven. Jaja, daar gaan ze nog voor in de rij staan schuiven...

En als het dan toch eventjes goed weer was deze week, dan maakten we al een klein wandelingetje met de buggy. Niet te ver, gewoon even tot op de markt, zodat het voor de mama nog goed te doen was. Maar toch ver genoeg zodat de papa eindelijk eens wat meer kon rondrijden dan van de living naar de keuken...

Op zaterdag, toen je 10 dagen oud was, kwam er heel veel bezoek 's avonds. Allemaal klasgenootjes van de papa vroeger. En als er 's avonds iets te doen valt, dan zie je graag alles, en je bent dan ook wat alerter. Het werd laat en je zal er wel moe van geweest zijn, want die nacht sliep je de eerste keer door, 9u aan één stuk zeg!

En zondag, wagen volgeladen....neenee we gaan niet weer naar ergens anders voor een weekje, dat gaat niet elke zondag zo zijn. Maar we vertrekken voor je eerste logeerpartijtje naar westmeerbeek, bij de moeke en de vake! Het leek wel een hele verhuis, maar mama en papa wouden zeker alles meehebben wat ze nodig hadden hé.
Moeke krijgt dan ook de kans om je een flesje te geven en je gedraagt je er voorbeeldig.  Voor herhaling vatbaar dus!

1 maart - dag 5 - naar huis!

Vandaag nog een 'big day', want we mogen naar huis! Het zal wel even wennen zijn, zo zonder een belletje binnen handbereik als we even ergens niet zeker van zijn, of eventjes hulp nodig hebben. Maar hoe goed we hier ook gesoigneerd werden, we kijken er wel naar uit, en papaatje zal blij zijn dat hij niet meer alleen moet slapen in dat grote huis hé!

Dus als papa vandaag toekomt, gaat mama douchen, en daarna beginnen we alles alvast in te pakken.
Daarna belt nona om te zeggen dat ze al genezen is, en ze straks samen met pépé komt helpen om ons te verhuizen. En dat zal wel nodig zijn ook, want in ons klein autootje zal al dat gerief niet in kunnen!

We doen je mooiste tenueke aan vandaag, en omdat je goed wakker blijft vanmorgen, nemen we nog wat leuke foto's.

En tegen 14u is het dan zover. De taxi staat klaar en we mogen naar huis. Maar eerst wil jij nog een keertje drinken, dus moet iedereen nog efkes wachten. tja, honger is honger hé, niks aan te doen! Na een flink boertje en een propere pamper, mag je de eerste keer in je lekker warm jasje.
We gaan de lieve vroedvrouwen nog goeiedag zeggen en een klein kadootje geven, en vertrekken dan met ons drietjes, een nieuw avontuur tegemoet....

28 februari - dag 4 - stoere jongen

Hehe, ons laatste volledig dagje vandaag in het ziekenhuis. Alles gaat goed met de mama en ook met jou, kleine spruit, dus we mogen morgen naar huis.
De vroedvrouwen zeiden er wel nog bij dat ik het zeker mocht zeggen als ik het nog niet zag zitten, en nog een dagje langer wou blijven.  Maar ze dachten wel dat mama er klaar voor was, want ik liep al vanaf dag 1 rond en deed alles zelf, en je drinkt ook goed, dus....ze zagen geen problemen.
Vanmorgen op de weegschaal was je terug 3kg100, je geboortegewicht! Dat verdiende weer een pluim hoor, dat je zo snel weer bijkomt en dan nog eens 90 gr erbij sinds gisteren, dus dik in orde!

Mama vroeg vandaag ook aan de vroedvrouwen om haar een beetje te helpen om je zittend eten te geven, want tot nu toe hebben we nog alleen maar liggend geoefend. Vanmorgen hebben we eens geprobeerd al zittend, maar dat vond je niet zo leuk. Je vind het véél gezelliger dicht tegen elkaar, knusjes buik tegen buik, in het grote bed. En mama vindt dat ook wel plezant hoor, maar we gaan dat niet overal kunnen doen hé....
Maar ik beloof je, als je vandaag flink je best doet om al zitten te drinken, dat we dan thuis nog veel in de zetel of in bed knusjes tegen elkaar gaan liggen.

In de namiddag komt er weer wat familie langs om jou te bewonderen. Jaja, daar staan ze voor in de rij te schuiven ze! Je hebt ook al een kleine bewonderaarster, want van je achternichtje Robin krijg je zelfs al kusjes!
Nona kan er niet bij zijn vandaag want ze is ziek...wel jammer, maar ze wil mama en jou niet ziek maken hé.

En ze komen je ook even weghalen voor de hielprik. Dan controleren ze in je bloed of alles helemaal in orde is met jou. Ook willen ze je bilirubine controleren, omdat je een beetje een bruin velletje hebt.  Als ze je even later terugbrengen, kunnen ze al zeggen dat dat laatste helemaal geen probleem is. En ook dat je geen kick gegeven hebt voor dat prikje! Mamaatje en papaatje zijn nu toch wel fier op hun stoere jongen!

's Avonds, als alle bezoek weg is en je nog eens wil drinken, komt de vroedvrouw vragen of het goed ging vandaag om al zitten te drinken. En jaja, we hebben flink geoefend, het zal ons nu wel lukken alleen. Wel vroeg mama of het normaal was dat je vandaag steeds maar één kant wou drinken. De vroedvrouw dacht dat het kwam door de stuwing, en dat je zo genoeg zou binnen hebben aan één kant. Maar om zeker te zijn, werd je voor en na je laatste voeding eventjes op de weegschaal gelegd. 55gr was het verschil, en toen mama vroeg of dat goed was zei de vroedvrouw: "amai, supergoed!".
Jaja, die laatste vroedvrouwen heb je daarmee nu ook rond je kleine vingertje gedraaid...

27 februari - dag 3 - ik zen nogal ne kerel

Lieve kleine Arne,
Wat doe je het goed zeg! vannacht mochten we een uurtje langer tss de voedingen laten, en omdat wij alletwee sliepen en de vroedvrouwen ons niet kwamen wakker maken, zat er ineens al 5u tussen! Allemaal niet erg, zo konden we al wat langer slapen en als je dan wakker was, dan had je écht honger en ging het drinken supergoed!
Jaja, wij gaan hier voor het beste rapport op de materniteit!  Vandaag mogen we je dan ook gewoon op vraag laten drinken, en dus geen gedoe meer met koude washandjes, voetjes kriebelen en al die andere dingen om je wakker te houden. Neenee, je laat je gewoon horen als je honger hebt en dan gaat alles vlotjes.
En vandaag is het streepjestijd! Jaja, daar zijn de mama en de papa zot van, streepjes in de living, streepjes op ons kleren, streepjes overal! Dus ook streepjes op jouw kleertjes natuurlijk! En toen we wisten dat je een jongetje was, toen is één van de eerste dingen dat we gekocht hebben een salopetje.  Je ontsnapt dan wel aan de rokjes en frullekes en roze strikjes, maar die salopetjes moet je er bijnemen. En naarmate mama's buikje boller werd, vulde jouw kast zicht met salopetjes. In alle soorten hebben we ze: een stoere jeans, een lekker warme floeren, en ook knuffelzachte.
Dus vandaag is het tijd voor een streepjestruitje en een knuffelzacht salopetje! Je was helemaal om op te eten in dat schattig tenueke, tot net voor het bezoekuur...
"Vandaag is het papa's beurt voor een verrassing! Mama heeft hem wel gezegd dat hij een doekje over mijn piemeltje moet leggen als hij mij ververst, maar die stijve papieren doekjes van hier in 't ziekenhuis blijven toch niet zo goed liggen...hihi
Dus, als ik weer een broek vol heb en papa gaat me verversen, zal ik nog eens mijn grapje uithalen. En dan is het zover, even wachten tot er een propere pamper onder ligt, want dan scoor ik meer punten natuurlijk. En als papa even niet goed oplet en druk met alles in de weer is, doe ik het weer. yiha! jammer genoeg geen fonteintje deze keer, met dat doekje erover, maar toch mijn hele tenue nat. weer niet slecht hé! jaja, dat wordt alles verversen, papaatje!
Ja mams en paps, ik zen nogal ne kerel hé, met mij kunde nog ies lachen!"
Vandaag komt er heel veel bezoek; nog een collega van mama die ook wat te lang met een dikke buik rondloopt, vrienden van mama en papa, mijn andere overgrootmoeder, en nog heel veel familie ook. Mijn trouwe fanclub is natuurlijk ook weer van de partij, aja, die willen niks missen hé.
's avonds heeft je meter ook een lijstje bij; ze heeft allemaal namen opgeschreven, want meter voelt zich nog een beetje te jong om mémé of bomma genoemd te worden. Dus mogen wij een beetje helpen kiezen. Lang twijfelen we er niet over: "meetie" dat vinden we heel goed klinken. Dus vanaf nu geen meter meer, maar meetie!

26 februari - dag 2 - mijn eerste verrassing voor mama!

Onze eerste nacht samen verliep heel rustig. Om de 3u kwamen de vroedvrouwen mama wakker maken en werd je aangelegd om te eten. Het was soms een beetje forceren, want als flinke jongen wist je natuurlijk direct al dat je 's nachts moet slapen, en had je ook niet altijd evenveel honger.
Maar het moest om alles goed op gang te krijgen, dus deden we braaf wat van ons gevraagd werd.
Om 6u, na de voeding, ging mama je pamper verversen...

"Ik heb mijn eerste verrassing klaar voor mama...eerst nog het juiste moment afwachten en dan...actie!!, ze zal nogal blij zijn! Ik doe mijn best om mijn pamper eens goed te vullen, want dan zal ik eens tonen wat ik kan. Mamaatje die zorgt goed voor mij, dus als ze ziet dat mijn pamper vol is, gaat ze die verversen. Ik lig braafjes te wachten tot mijn poepje proper is en er een nieuwe pamper onder ligt, en dan...maak ik speciaal voor mama een mooi plasje, wauw, wel zeker 30 cm hoog! da's al ver hé mama! even checken wat ik allemaal geraakt heb; mama's slaapkleed, mijn pyjama, mijn bodytje, de propere pamper en de handdoek op het verzorgingskussen. Yiha! niet slecht, al zeg ik het zelf. En mamaatje...die moet ermee lachen. Jaja, zie je wel dat ze blij is, ik zal dat nog veel doen hoor mamaatje als je dat zo plezant vindt! Als papa die dag toekomt, lig ik braaf in mijn bedje te slapen en doe ik alsof ik van niks weet. En mamsie...die vertelt het tegen papa! Alée mams!! flauwe trees, ik wou papaatje ook nog eens liggen hebben....pfff. Gaan die twee nu altijd onder 1 hoedje spelen? Wacht maar, dan kennen ze Arne Haepers nog niet...."

's morgens krijg je ook je eerste badje, direct al van mama. Ja, die kan dat wel al hoor, dat hadden de vroedvrouwen direct gezien! wassen en in het warme water vind je leuk, maar dan...eruit komen, da's niet naar je zin. en je laat je dan ook eens horen. Eén van de eerste keren dat ik je goed hoor, want je bent een content bazeke dat niet rap reclameert. Na het badje mag je samen met mams nog wat in het grote bed slapen, want je temperatuur is een beetje laag, en zo kan mama je goed warm houden. Lekker ingewikkeld in een dekentje, en dicht bij mama onder het grote deken, gezellig...jammer dat die bedden niet wat groter zijn, anders kon papa er ook nog bij!

De rest van de dag gedraag je je voorbeeldig, ook als er bezoek is. Iedereen die je komt knuffelen, smelt direct voor jou, kleine charmeur die je bent. Dat zal mama goed in de gaten houden hoor! En je krijgt veel bezoek: collega's van mama's werk, je achternichtje lynn, bomma en bompa die hun eerste achterkleinkind komen bezoeken en natuurlijk zijn je nona, pépé, moeke, vake, peter en meter ook van de partij!

En papa....die zorgt ervoor dat mama de langverwachte martino kan eten vanavond, en eet dan mama's ziekenhuisboterhammetjes op. Amai, dat smaakte toch wel na zo'n lange tijd! Wat een lieve papa hebben wij toch hé!
's avonds vraagt mama aan de vroedvrouwen of er al niet iets meer dan 3u tussen je voedingen mag zitten. Enja hoor, mama mag er al een uurtje langer tussen laten.

25 februari - dag 1 - DE GROTE DAG!

De laatste loodjes wegen het zwaarst...en inderdaad, de laatste 2 dagen waren lastig. We hadden toch wel al gedacht dat je er ging zijn dit weekend, kleine pruts.
Mama had de voorbije dagen echt last, dikke benen, dikke voeten, dikke handen....en dan die dikke buik nog! Het zorgde er allemaal voor dat ik maar een paar uurtjes per nacht meer sliep, en dan overdag gewoon weer wachten tot het 's avonds was om dan weer niet goed te slapen....pfff, mama had er genoeg van!
Dinsdagavond dan toch weer een lichtpuntje, morgen op afspraak naar de gyneacoloog! Die stelde vorige week al voor om het in te leiden, op woensdag of donderdag deze week. Awel, dan kon ze dat maar ineens doen, vond de mama! Vorige week vond ik dat het nog meeviel en kon er nog wel een beetje bij...maar nu was mama's geduld op!
Dus met die hoop gingen we dinsdagavond - laat - slapen. Papa moest de volgende dag toch niet werken. Maar aan lang uitslapen moest die niet denken, want mama die wou s'morgens nog naar de markt! En dan in de namiddag gyneacoloog en dan hopelijk, misschien, als de gyneacoloog nog wou, 's avonds binnen om in te leiden.

Maar onze planning liep een klein beetje in de war....

Woensdagmorgend om 3u werd de mama wakker met buikkrampen, na een kleine 2 uurtjes slapen. Uit bed, naar toilet, weer in bed, liggen draaien, nog eens naar toilet, pfff stomme voorweeën altijd...
Na een goed uurtje werd de papa wakker omdat de mama precies toch wel iets meer pijn had dan anders bij zo'n voorweeën. 't zal wel weer niks zijn, zei de mama, die ook al een beetje aan 't timen was, maar nog totaal geen structuur zag in die (voor)weeën. En als de mama zegt dat de papa mag verder slapen, dan doet die dat ook, dus die draaide zich gewoon om...om even later een paar kniestoten in zijn rug te krijgen. Blijkbaar werd de pijn toch een beetje erger, maar als mama ergens haar benen tegen kon duwen, dan kon ze dat wel opvangen. Arme papa...
Weer een uurtje later had de papa er zijn ochtendgymnastiek al opzitten. Deur openzetten, kersenpitkussentjes gaan opwarmen, deur toedoen, chauffage gaan aanzetten...
wat een papa-in-spé niet lijden kan...
En omdat alles met niks over ging, wou de mama ook nog in bad! Eigenlijk mocht ze wel niet meer, maar ze wou het zeker weten: voorweeën zouden over gaan, en echte weeën niet.  Dus de mama om 5u smorgens in bad, en de papa over en weer om vanalles aan te geven. 
Na een dik halfuur kwam de mama er weer uit, want het hielp niet, en papa vond dat ze al genoeg water overboord gekieperd had
Dus stelde papa voor om te vertrekken, en begon die alvast het lijstje met wat-er-nog-in-de-valies-moet-op-het-laatste-moment te overlopen. De mama, die was nog altijd niet echt zeker en wou niet naar de kliniek gaan om dan weer naar huis gestuurd te worden. Maar de papa haalde toch zijn gelijk en kreeg de mama zover dat ze zich aankleedde en naar beneden ging. Ondertussen had de mama ook een manier gevonden om die (voor)weeën een beetje draaglijk te maken, in stretchstand duwde ze tegen de muren en "chambrans" en pufte ze erop los.  Gelukkig kon de mama niet zo hard duwen of blazen, en bleef ons huisje recht staan.
Dus de papa over en weer met gerief van de kinderkamer naar de auto, en de mama die had hij ondertussen ook beneden gekregen. Maar zwanger of niet, weeën of niet, mama blijft nu éénmaal praktisch aangelegd én koppig. Dus toen ze beneden gekomen, zag dat de wasmachine binnen een kwartiertje gedaan had, wou ze die was eerst nog op het droogrek hangen. En de papa wist al dat je zwangere vrouwen beter niet kan tegenspreken, dus die protesteerde niet voor mama ook nog over strijken begon...

Goed half 7 had de papa mama in de auto gekregen en was hij niet van plan nog te stoppen voor ze eindelijk in het ziekenhuis waren...
Daar aangekomen werd mama direct aan een monitor gelegd in de arbeidskamer en kregen we eindelijk te horen waar we al meer dan 9 maand op wachtten: het is begonnen!
Mama werd onderzocht, en we hadden nu al een 2cm opening. Dus mama pufte verder en de vroedvrouw kwam met een hele vragenlijst over vis met chocomelk en epidurale verdoving. Aha, dat zag mama misschien straks wel zitten. De vroedvrouw zei dat vanaf 8u de anesthesist er was, en mama er dan één kon krijgen.
Nog even puffen dus maar dat lukte nog wel. Bij het volgende onderzoek om half 9, had mama 4 cm opening.  De vroedvrouw zei dat vanaf geen probleem was voor de verdoving, want de trage centimeters waren voorbij. Dus zei de mama dat ze dat wel zag zitten, en een halfuurtje en een paar pijnlijke weeën later was de anesthesist daar. En nog een klein halfuurtje later lag mama rustig in een bed aan een hoop slangetjes en apparatuur alsof er niks aan de hand was.  Zelfs over naar het toilet gaan hoefde ze zich geen zorgen meer te maken...wat een leven!
De gyneacoloog kwam toen ook net toe, en die vond dat het wat sneller mocht gaan, dus mocht de vroedvrouw de vliezen breken. Dat wou de papa wel eens zien, maar wat een teleurstelling, want een zondvloed was het niet.  Een volgend onderzoek een uur later wees aan dat we bleven steken op 4 cm, dus werd er nog een baxter bijgehaald. Deze keer geen weeënremmers, maar weeënopwekkers. aja, ne mens moet eens alles gehad hebben hé...
Nog een halfuur later waren de weeën nog altijd flauwe piekjes op de monitor, en werd de dosis weeënopwekkers verdubbeld. Het volgende onderzoek, een halfuur later, hadden we weer mooie bergtoppen op de monitor, en iets meer dan 4 cm, dus het ging weer vooruit, maar traag. 11u was het toen, en we probeerden te tellen hoe lang we daar nog zouden zitten. Mama deed een dutje, en papa die begon een dikke boek te lezen, en zo zetten we het lange wachten in...
Tot het volgende onderzoek om 13u...We hoopten om 6 cm, maar waren al blij met een 5 cm. Maar de vroedvrouw had beter nieuws voor ons; 10cm, volledige ontsluiting, we gaan straks verhuizen! De mama en de papa waren allebei ineens nogal van hun melk, en een beetje zenuwachtig...maar veel tijd om te bekomen hadden we niet, want om half 2 werden we door de gang gerold naar de verloskamer.  Mama werd geïnstalleerd, papa kreeg een zitplaats op de eerste rij, en om 20 voor 2 werd de gyneacoloog opgebeld en mocht mama al eens wat proberen persen. De weeën volgden elkaar goed op dus mama perste mooi mee zoals gevraagd. een 10 minuutjes later zag de vroedvrouw je hoofdje al, en kon ze ons vertellen dat je veel, zwart en lang haar had. Papa ging eens nieuwsgierig kijken en mama die wou dat ook wel zien, dus werd de spiegel erbij gehaald. En dat gaf ineens een extra energie-boost aan de mama, want nog 10 minuutjes later had ze je hoofdje er al half uitgeperst. En bij de volgende wee moest de vroedvrouw mama even intomen, en om 14u04 was je daar...onze kleine pruts, niet in maar op mama's buik!

Vanaf nu geen kleine pruts meer, maar onze stoere zoon ARNE!
Ook al deed de vroedvrouw ons eventjes verschieten toen ze zei dat je een poppemie was, maar ze had niet goed gekeken. Neenee, je bent wel degelijk een stoere vent, met alles erop en eraan, 3kg100 en 49,5 cm!
Terwijl wij even met je konden kennis maken, en jij nieuwsgierig rondkeek, kwam de gyneacoloog net te laat toe. Ze mocht alles afwerken en haalde de moederkoek er nog uit, en naaide een klein scheurtje binnenin. Een knipje was niet nodig geweest, daarvoor ging alles te snel.
Nadat je je eerste pamperinhoud op mama's buik gedeponeerd had, werd je voor verder onderzoek eventjes meegenomen onder het wakend oog van papa. Op je eerste rapport kreeg je 9/10, en toen mochten we met ons 3tjes naar de kamer.
We moesten je wel lekker warm ingeduffeld houden voor de rest van de dag, maar dat was geen probleem. Want het vele bezoek dat nog langskwam, knuffelde je met veel liefde!