vrijdag 24 oktober 2008

Ik groei!


Vanmorgen vroeg liep onze wekker af voor een nieuwe afspraak met de gynaecoloog en haar fotomachien. Deze keer werd er speciaal naar alle orgaantjes gekeken en alles lijkt dik in orde. Vervelend is wel dat de baby een beetje te groot wordt voor het fotomachien. Je krijgt dan altijd maar een stukje baby te zien en dat maakt dat niet-gynaecologen nog maar moeilijk menselijke vormen kunnen herkennen. Het kind moet dat ook gedacht hebben en bracht ineens zijn voet in beeld. Een heel scherm vol babyvoet! We kregen daarna ook een mooi zijaanzicht van het gezichtje en zagen hem zelfs wat vruchtwater doorslikken. Omdat dat blijkbaar niet veel smaak heeft begon hij dan maar op zijn teen te zuigen. Misschien moeten we dat al maar beginnen afleren. Meedoen is geen optie, want zo lenig zijn wij niet...
Ons kind weegt nu ongeveer 600g en de dokter heeft ook het geslacht nog eens gecheckt. Nu zijn we helemaal zeker dat het een

zaterdag 18 oktober 2008

De koninklijke suite


Dag kleine pruts,
Toen we hier vorig jaar kwamen wonen, schilderden we alleen maar de kamers die nodig waren. Maar nu heb jij ook een kamertje nodig, dus gingen de verfwerken weer van start. Met eerst heel wat denkwerk vooraf, want het moest perfect zijn, en niet gewoon zoals de rest.
De papa gaf de mama carte blanche en ik startte eraan met heel wat ideetjes. wees gerust, geen streepjes maar natuurlijk wel...een schaapje!
3 van de muren werden lichtblauw, daar kwamen wolkjes op en een giraf met een heeeeeeeel lange nek.
De andere muur werd lichtgroen bovenaan en donkergroen onderaan. En in het midden kwam er gras! jaja, gras in je kamertje, met enkele klavertjes vier ertussen, zodat je hopelijk veel geluk zal hebben.
En om het af te maken in dat gras nog een schaapje en een schildpad. Een hele dierentuin werd dat!
Je kamertje is echt prachtig, jammer dat je hem nog niet kan zien. je zal de schilderwerken wel gehoord hebben, want mama die zong vrolijk mee met de radio toen ze schilderde. Ok, ok, ik ben geen groot muzikaal talent. Dat zal je van je papa moeten hebben, muzikaal talent....
Ondertussen hebben er hier al heel wat mensen een gokje gedaan op onze poll. Maar het blijft lekker ons geheimpje, van ons drietjes.
En of we nu iets verraden met de kleurtjes in deze kamer? goh...wij vinden dat dat voor alletwee kan. En we hadden trouwens al beslist welke kleurtjes we gingen schilderen voor we iets meer wisten...
Dankjewel nog aan peter voor de plafondschilderwerken...Knipoogje

maandag 6 oktober 2008

Prachtige peter en magnifieke meter


Halfweg zijn we nu, en hoewel februari nog veraf lijkt, toch hebben we nog wel wat in orde te brengen.
Zo heeft onze kleine pruts ook een meter en een peter nodig. Niet makkelijk, zo'n keuze, want we wouden natuurlijk het beste van het beste. Uitgebreid hebben we vanalle argumenten overwogen, en overlegd met de toekomstige grootouders, en zo kwamen we er dan uiteindelijk uit.
En dit weekend konden we die drukbezette mensen eindelijk te pakken krijgen om ze te vragen, en gelukkig stemden ze beiden toe!
De peter wordt Geert, Bert zijn broer en als meter kozen we tante Nancy, de tante van Els.
Of dat nu mitje en pitje of iets anders wordt, dat laten we aan hen over.....we zijn wel al benieuwd!
Alleszins, ons babytje heeft via de eerste stampjes al laten weten dat hij content is met onze keuze!
jaja, sinds kort is er beweging te voelen in mijn buikje. voorlopig alleen nog maar lichte stampjes, vooral als hij iets zoet te eten krijgt. En als ik nog een keertje op mijn buik durf te slapen, dan krijg ik ook proteststampjes. Hij eist al zijn plekje op!  Voorlopig hebben we nog een mama'skindje, en zijn die stampjes alleen gereserveerd voor mij. De papa heeft al uitgebreid teruggeduwd en lieve woordjes toegefluisterd, maar voorlopig nog geen reactie. Hij kijkt er alleszins naar uit!
Zondag gingen we op de openbedrijvendag ook langs het ziekenhuis voor een rondleiding.  Eerst was er een algemene rondleiding langs het labo en de radiografie en scanners, en dan kozen we voor de rondleiding moeder-kind. Zo kregen we al een eerste keer het verloskwartier te zien, de kraamafdeling en kinderafdeling. We weten dus al waar we moeten zijn en zo kan Bert de kortste weg al uitstippelen!