En natuurlijk ook voor alle andere mensen die na heel lang wachten toch wel erg curieus zijn naar onze nieuwe meubels....
want.....YES! ze zijn gearriveerd! Onder mijn goedkeurend oog en het wakend oog van bruce hebben de meubelmannen hier 15 heel grote en iets minder grote dozen binnengebracht. Onze living staat er al gelijk vol mee (wie had ooit gedacht dat dat kon)
Enfin, mannen buiten en Els aan de slag. Want ja, geëmancipeerd ben ik, en dat wil ik ook bewijzen. Omdat alles er nogal zwaar uitziet, sleurde ik het kleinste ervan tussen: de salontafel. Ook maar 1 pakket, dus dat moest wel lukken. Ik haalde uit de werk-zolder-rommel-nog-niet-uitgepakte-dozen-kamer het werkgerief van Bert en begon er aan. Direct met het echte gerief, boormachien en bitskes want schroevendraaiers, dat is voor janetten. 
Welgeteld 37 minuten en 36 vijzen later had ik een salontafel! hehe, niet slecht, al zeg ik het zelf. Eigenlijk ben ik er gewoon trots op! vergeet bob de bouwer, hier is els de e....euh...doe-het-zelver! Vanaf nu hou ik me bezig met het échte werk en blijft die strijk staan voor bert ze...
Voor de ongeduldigaards; ja, er zit al een foto van de salontafel tussen onze foto's. Op meer zullen jullie vrees ik nog even moeten wachten, want hoe stoere klap ik ook verkoop, de spierballen willen nog niet echt mee. En sommige dozen zien er echt heel zwaar uit..... Dus voorlopig zal mijn meubelavontuur vandaag nog bestaan uit isomo-torens bouwen en de salontafel nog maar eens herschikken. Alhoewel dat die vierkant is, dus daar zal ik ook niet veel werk mee hebben.... 
Dus, als u de volgende keer op bezoek komt, zet dan uw glas maar niet al te hardhandig neer op onze salontafel....voor de krasjes natuurlijk hé!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten