gisteren, op paaszondag, was het feest bij de bomma. we waren allemaal hartelijk welkom voor de gebruikelijke tiekeneikes (tikkeneikes voor de niet-zelenaars). Maar eerst moest er natuurlijk geoefend worden. De familieband versweyveld verontschuldigde zijn gastsolist dries, die moest zijn toekomstige schoonmoeder een gelukkige verjaardag gaan wensen. En wij als toekomstig bruidpaar begrijpen hoe belangrijk de relatie met een schoonmoeder kan zijn...
Bij de eerste drie noten kreeg els een koude rilling, bij de volgende drie moest ik eens zuchten en vanaf de zevende noot hebben we de muzikanten laten doen en zijn we maar alvast aan de eitjes begonnen, uit angst voor een emotionele slippartij. 't klinkt goed, ook al zie je dat niet goed op de foto's.
Vandaag zijn we dan met de geluidsinstallatie van Dries aan het experimenteren geslagen. Eerst thuis, de batterijen er in en de micro aangesloten. Welja, heel de elststraat daverde op zijn fundamenten, zo'n gepiep!!! Met de moed der wanhoop hebben we dan in Oostende opnieuw geprobeerd, en ja hoor, in openlucht werkt het fantastisch. Terwijl een van ons de nodige testwoordjes sprak, ging de andere op een mooi afstandje staan, en we denken dat iedereen ons binnen twee weken zal kunnen verstaan. Toen ik even een liedje zong, kreeg ik zelfs meteen een verzoeknummertje. binnen twee weken: bert en els in concert, live in oostende!
met dank aan dries voor het lenen van zijn micro en radio.
Ook op de kampplaats zelf deden we enkele geluidstest, zodat we bij de minste grilligheid van het weer daar onze woordjes kunnen zeggen. Ook daar is de geluidstest geslaagd. We vonden zelfs een podium! (kijk maar naar de foto's) We hebben ook onze laatste voorlezers gevonden, en die mensen worden verzocht om enkele evenwichtsoefeningen te doen als oefening op de ongelooflijk steile trap naar het podium. Voor als we op het strand kunnen: wie net als ik niet van zand tussen de tenen houdt, of niet graag zijn beste schoenen aan de stofzuiger overlevert, voorziet zich best van andere schoenen en eventueel een handdoek om eens lekker tussen de tenen te keuteren. Ik heb vandaag geprobeerd om met hakken over het strand te lopen. De test schoenen hadden een hak van 12cm die vlotjes helemaal in het zand verdween. Met hakken is het dus niet zo evident, laat dat misschien ook nog een kleine tip zijn.
verder hebben we dit weekend nog hard aan de naamkaartjes voor het avondfeest gewerkt. Met al die lettertjes hebben we meer namen gemaakt dan er genodigden zijn. Als je van lachen nu eens kilo's verloor, dan mochten onze kleren weer een beetje ingenomen worden.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten