Er is weer heel veel gebeurd in els-en-bert-gaan-trouwen-land. Laat ons beginnen bij het begin:
zaterdag 24 maart mochten we onze trouwringen gaan afhalen. Perfect zoals we wilden, met de inscriptie die we gevraagd hadden. Het is een heel raar gevoel toen we ze voor het eerst zagen (ze werden speciaal voor ons gemaakt) en eens pasten. We zijn er meer dan tevreden over!!!!! Soms zijn we heel eventjes een tikkeltje ondeugend en doen we hier het doosje nog eens open om nog eens te kijken. Zoooooooooo mooi!!!
We reden verder richting merksem met een kostbaar pakje op de achterbank. We stopten bij de bomma waar we direct met de beentjes onder tafel mochten. Met een goed gevulde maag mocht els dan haar trouwkleed eens aantrekken en bracht onze privé-naaister (de bomma dus) enkele correcties aan. Ik zat langs de kant en genoot van Els' gezicht. Eerst bezorgd en dan langzaamaan opklarend toen ze de bekwame handen (gewapend met speldjes) van de bomma aan haar kleed zag werken. Vol vertrouwen lieten we het kleed achter en reden terug naar Zele. Het is echt wel prachtig hoe de bomma het kon oplossen!!!!!! Alweer een zware bezorgdheid die van onze schouders op de grond plofte.
Vandaag hebben we dan eindelijk ons volledige strandmoment op papier gezet. Dat wordt ondertussen doorgestuurd naar de moeke om vertaald te worden voor onze internationale gasten. (klinkt toch wel sjiek, hé)
En, zeeeeeeeeeeeeer belangrijk: Els heeft vandaag de ideale haarspeldjes gevonden. Een klein detail maar een zwaar probleem om van wakker te liggen.
In't kort: Oef, er zit weer wat meer schot in de zaak!
