Ondertrouw

Wegens de alles behalve klantvriendelijke openingsuren van het gemeentehuis van Zele komt deze boodschap iets later dan verwacht. Gisterenavond trokken we dan eindelijk op ons paasbest naar het gemeentehuis om aangifte te doen van ons huwelijk. Geheel overbodig doch zeer enthousiast trok Els een nummertje aan de loketten van de dienst bevolking. Terwijl we ons nummertje wegmoffelden, schoven we door naar de dienst burgerlijke stand. De juffrouw daar legde ons uitgebreid op de rooster. Wie onze getuigen zouden zijn, of we kinderen hadden samen, of een van ons al kinderen had... Wat een kruisverhoor! Na een tiental minuutjes mochten we dan eindelijk onze handtekening zetten. Fier als twee gieters zijn we dan, nog steeds op ons paasbest, gaan vieren met een etentje...

Het voelt al een heel pak officiëler en elke dag wordt onze aftelkalender kleiner en ons ongeduld groter...

Dus Dries & Geert, nu staat het echt wel officiëel op papier!!

Nog 2 maand!

Nog 2 maand te gaan ondertussen..., of misschien beter gezegd, nog maar 2 maand te gaan!

De stress begint hier een beetje toe te nemen, en er lijken nog zoveel kleine dingen geregeld te moeten worden.  Soms weten we niet waar eerst beginnen...

zo zijn we onder andere bezig met een originele inscriptie te bedenken voor onze trouwringen, bekijken we verschillende voorstellen voor de receptie op strand, en zijn we ook nog altijd bezig met "ons strandmoment".  De bib lieten we voor wat ze was, het ideale boekje vonden we daar niet.  Valentijn en vandaag (we zijn 1,5 jaar samen!) boden de oplossing; een klein lief boekje als kadotje!  Ook zit belle en het beest er al voor iets tussen, de mooie teksten in de musical inspireerden ons.  En, een pak van ons hart, onze bruidsmeisjes willen samen wel iets voorlezen!  Het lijkt dus wel in orde te komen, maar we stellen toch maar een deadline voor onszelf, nog 1 maand hebben we hiervoor.

Tegen 21 maart weten we dan ook wie we allemaal mogen verwachten.

En last but not least, onze danspasjes gaan er ook al vlot in!! Ik denk dat ik nog niet alle kantjes van bert zijn verleden kende, hij zwiert me gewoon de dansvloer rond!

Zo lijkt stilletjesaan alles in orde te komen, en dan kunnen we alleen nog maar hopen op...

Op stap met onze bruidsmeisjes

Na een lange zoektocht voor Els haar kleed, een snelle en efficiënte dag om Bert's kleren te kopen en een wereldreis om de gepaste schoenen voor onders Els haar kleed te vinden, gingen we vandaag op pad met onze bruidsmeisjes Lynn en Elke. We hadden enkele uren tijd om samen een mooi outfitje te zoeken voor beide dames.

Na de voetbal kwam Elke naar ons appartement. Haar enthousiasme zonk al een beetje weg toen Els gretig met haar kam en klemmetjes kwam aanlopen om Elke's haar te fixen. Toen dat na vijf minuten al klaar was kon ze, na een diepe zucht, kennis maken met Lynn die ondertussen samen met nonkel Rudi en Tante Patricia was binnengekomen. Ook Lynn liet haar haar opsteken, en na een berg sandwiches vertrokken we naar de winkels.

Na de eerste winkel hadden we al een twee broeken waar we allemaal tevreden over waren. We hebben ze nog maar even teruggehangen om eerst eens verder te kijken. Wij nemen immers nooit de gemakkelijkste weg. En als je dan iets later iets tegenkomt waar je nog veel contenter over bent...

De grootste moeilijkheid bleek echter het iedereen bekende 'past-dat-daar-wel-bij'-probleem. De meisjes moesten in ongeveer dezelfde stijl gekleed zijn, en het mocht uiteraard niet vloeken bij de kleuren van onze kleren. Niet evident... Ik had niet verwacht dat het in orde ging komen.

Dan maar weg van het shoppingcenter op de muziek van belle & het beest. Dat bleek geen slecht idee, want in de eerste winkel hadden we slechts een kleine 20 minuten nodig om alles te vinden.  En blijkbaar waren de dames tevreden, want uit de pashokjes klonk "de servetjes zijn al netjes maar ik strijk ze nog een keer.... " .  Van pure euforie zijn we dan ook recht de cinema binnengelopen. Een mooie film over varkentjes en spinnen. En toen kwam het besef dat we nog twee paar schoenen te kopen hadden. Dankbaar spurtten we dan ook terug naar het geliefde shoppingcenter om daar elke schoenwinkel eventjes binnenstebuiten te trekken. Lynn en Elke wisten heel goed wat ze wilden, wij wisten dat iets minder goed. Voor de zekerheid hebben we echt elke schoenwinkel grondig bekeken en nu zijn we al met vier tegelijk tevreden over de hele outfit & de test-kapsels hielden het ook een hele dag uit! Wat jullie er van denken, daar zullen we nog eventjes voor moeten wachten. De dames-bruidsmeisjes kregen een zware zwijgplicht opgelegd, want het is hier niet anders dan met het mysterieuze trouwkleed van Els... wachten wachten wachten nog een week of 9

Neem deze ring...

Deze week kregen we een foldertje van een opendeurdag van een juwelier in st-niklaas in de bus.  Ook eigen creaties, stond er veelbelovend op.  En omdat we overal wel al de collectie van auro gezien hadden, maar we nog niet ergens "dé ring" gevonden hadden, trokken we er maar eens naar toe.  We zagen in de etalage al een mooi exemplaartje blinken, en werden vriendelijk onthaald.  Binnen bekeken we eens alle exemplaren, pasten, vergelijkten...en de ring die we in de etalage zagen bleek er toch nog steeds uit te springen!

Maar moeilijk beslissers als we zijn, wisten we het nog niet zeker.  't was wel mooi als we hem aan onze vinger schoven...en toen we hem dan beiden aanhadden, wisten we het zeker, deze wordt het!  een ring uit de unieke eigen collectie dus, en wat nog meer is, we brachten zelf een kleine aanpassing aan waardoor de ring helemaal uniek wordt! 

Eindelijk beslist dus....!  Eén van de volgende dagen begint de juwelier aan onze ring en rond 15 maart mogen we ze dan gaan afhalen, de ringen die we ons hele leven zullen dragen...

Druk....

Deze week niet al te veel vorderingen....

We hadden allebei nogal een drukke week qua werk, maar toch nog een gaatje hier en daar gevonden om 't een en 't ander te proberen afwerken.  Zo zijn we oa nog op zoek geweest naar dé gepaste trouwringen, én we hebben er nog een koppel mooie gezien! Binnenkort nog 'ns terug naar die eerste ringen gaan kijken, zodat we daar eindelijk een beslissing in kunnen nemen.  Blijkt toch ook niet zo makkelijk....

Verder hebben we al redelijk wat uurtjes in de bib gespendeerd met het zoeken van de juiste teksten en verhaaltjes die we willen gebruiken, en zijn we op zoek naar de juiste haarspeldjes...

We hebben ook een vrij momentje kunnen vinden om met onze bruidsmeisjes te gaan shoppen! niet makkelijk, die druk bezette meisjes, voetballen, muziekschool.....maar 't is ons toch gelukt!