Gisteren gaf ons mama een kerstfeestje voor haar zoontjes en schoondochtertjes. Uiteraard was er ook een grote pakjesronde. Het laatste pakje dat ik gaf, was voor mijn broer. Het was een pakje dat ik maar een keer kon geven en slechts aan een iemand. In een klein houten schatkisje stak ik een briefje met de vraag of hij voor onze trouw wou getuigen voor mij. Ik dacht dat ik een vleugje ontroering hoorde doorklinken in zijn schorre 'ja'. Het werd even stil toen het kistje de tafel rondging. Het klonk alleszins overtuigd, dus ik ben heel blij dat mijn broer voor mij wil getuigen. Dankje Geert!
Dat was dus de helft van het nieuws waar jullie allemaal in spanning op wachten. Wie Els' getuige wordt, dat is nog even afwachten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten